توسعه صنعت فرش دستبافت نیازمند بازارسازی است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ؛ مرتضی میری افزود : برای بازاریابی صادرات فرش باید به این مطلب توجه شود هر آنچه که یک مخاطب خارجی طلب می کند در فرش ایرانی قابل پیاده سازی نیست.
وی توضیح داد: هرچند امکان دارد در کوتاه مدت توجه به این مقوله سبب رشد صادرات شود ولی در بلند مدت به جهت اینکه زیرساخت های فرهنگی فرش دستباف را تخریب می کند موجب کاهش آمار صادراتی کشور می شود.
دبیر کارگروه فرش و صنایع دستی کمیسیون صادرات اتاق ایران گفت : صادرات فرش به بازارسازی بیش از بازاریابی نیازمند است.
وی افزود : کسانی که امروز در بازارهای هدف صادراتی مخاطب فرش دستبافت ایرانی هستند باید بیشتر با این اثر هنری آشنا شوند.
میری اظهار داشت : شاید امروز مردم عادی و مغازه داران دیگر مخاطب فرش دستبافت ایرانی در بازارهای هدف صادراتی نباشند بلکه طرف های اصلی بیشتر دکوراتورها هستند.
وی گفت: در این صورت می توان با تعامل با دکوراتورها متوجه شد چه اثری را باید خلق کرد و این بازخورد را به بخش تولید داخلی منتقل و بر همین اساس هم عمل کرد تا زنجیره صنعت فرش در مسیر درست خود حرکت کند.
دبیر کارگروه فرش و صنایع دستی کمیسیون صادرات اتاق ایران در ادامه جنبه دکوری فرش دستباف ایرانی را بسیار قوی توصیف کرد و افزود : این اثر هنری باید با همه ویژگی های منحصربفرد خود به جهانیان معرفی شود.
وی تاکید کرد : سلیقه و خواست مخاطب در بازارهای بین المللی باید در کالای نهایی (فرش دستبافت) مدنظر قرار گیرد البته به شرط اینکه با اصالت فرش ایرانی منافات نداشته باشد.
میری ضمن تاکید بر مطالعه بازار و بازارسازی برای صادرات فرش دستبافت ایرانی گفت : انجام مطالعات از لحاظ علمی یکی از روش های درست انتخاب بازار هدف است.
وی افزود : صنعت فرش دستباف ایران متاثر از ویژگی های برجسته فرهنگی و هنری همواره نقش قابل ملاحظه ای در تولید، صادرات و اشتغالزایی درکشور داشته است و دارد.

چتر بیمه بر سر 10 هزار قالیباف

مدیر عامل اتحادیه سراسری تعاونی های تولید کنندگان فرش دستبافت شهری و روستایی ایران هم از آغاز ثبت نام بیمه تکمیلی 10 هزار هنرمند قالیباف و صنایع دستی خبر داد.
عبداله بهرامی افزود: بیشترین دغدغه قالیبافان، تعاونی ها و اتحادیه ها در کشور بحث امنیت و جایگاه اجتماعی و همینطور بیمه است.
وی ادامه داد: پارسال اتحادیه سراسری تعاونی های تولیدکنندگان فرش دستباف شهری و روستایی ایران در کنار معاونت تعاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی قراردادی بیمه ای برای یک هزار نفر از بافندگان قالی با شرکت بیمه تعاون امضا کرد.
مدیر عامل اتحادیه سراسری تعاونی های تولید کنندگان فرش دستباف شهری و روستایی ایران گفت: با توجه به ارائه خدمات مناسب و رضایتمندی بیمه شدگان از این شرکت بیمه امسال بیمه شدگان به ظرفیت 10 هزار نفر افزایش می یابد.
وی در ادامه با بیان اینکه این قرارداد شامل بیمه درمان،‌ عمر، بازنشستگی، ازکارافتادگی و آتش سوزی کارگاه های خانگی است، افزود : پرداخت حق بیمه سالانه سرپرست خانواده 570 هزار تومان و برای افراد زیرپوشش به ازای هر نفر 380 هزار تومان است.
بهرامی با بیان اینکه ثبت نام تا دهم آبان امسال ادامه پیدا می کند، اظهار داشت : سقف خدمات مانند سال گذشته است اما خدمات دندان پزشکی به مجموعه تعهدات بیمه اضافه شده است.
وی گفت: سقف بیمه بیمارستانی سه میلیون تومان، سقف عمل جراحی شش میلیون تومان، سقف زایمان تا دو میلیون تومان، سقف امور پاکلینیکی تا 600 هزار تومان، هزینه خرید عینک 100 هزار تومان، سقف امورات چشم تا 600 هزار تومان، سقف آمبولانس نیز تا 100 هزار تومان تعیین شده است.
مدیر عامل اتحادیه سراسری تعاونی های تولید کنندگان فرش دستباف شهری و روستایی ایران افزود: بیمه تکمیلی قالیبافان با نظر مثبت معاونت تعاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انجام شده است.

بنابر این گزارش ؛ فرش دستباف ایران که محصولی هنری و اقتصادی محسوب می شود به 80 کشور از جمله المان و ایتالیا از قاره اروپا ، لبنان و کویت و قطر از خاورمیانه ، ژاپن و چین از شرق اسیا صادر می شود و همچنان نقش راهبری در بازارهای بین المللی دارد.
فرش دستباف ایرانی چون عصاره تمدن انسانی و هنری تاریخی است در منظر همه جهانیان فقط به نام ایران شناخته می شود و هیچ کس توان رقابت ندارد و حتی چین هم به مشتری خوب تبدیل شده است.
طبق روایات شاهنامة فردوسی، آغاز فرش­بافی، رشتن و بافتن به زمان تهمورث یعنی زمان پیشدادیان باز می­گردد. در تاریخ طبری از فرش­هایی که با مو و پشم حیوانات در این دوره بافته شده سخن رفته است.
قدیمی­ترین نشانه از هنر قالیبافی به عصر مفرغ باز می­گردد این نشانه یک کارد قالیبافی است که از گورهای عهد مفرغ ترکمنستان و شمال ایران یافت شده است. در شهر سوخته (دشت سیستان ـ جنوب شرقی ایران) نیز فرش­های حصیری و پارچه و ابزارهای بافندگی به دست آمده که متعلق به 2800-2500 پیش از میلاد است. در دورة هخامنشیان، به نقل از گزنفون، شهر کهن ساردیس به قالی­های گره­باف خود فخر می­کرده که به نقش­های حاشیه و هیکل­های مردان و شیردال­های افسانه­ای آراسته بوده است.
کهن­ترین قالی­ها به ترتیب: قالی کشف شده در نقش برجستة کاخ نینوا، فرش پازیریک از پنجمین گور اقوام سکایی، تکه فرش قومس (دوران ساسانیان)، فرش آناتولی (13-14م).
از دورة اشکانیان تنها می­توان به فرش مقبرة لوکان چین اشاره کرد که به عقیدة پژوهشگران پشم آن از قفقاز (که در ان زمان متعلق به ایران بود) است. از دورة ساسانیان نیز تکه فرش قومس و فرش تاریخی و جواهرنشان بهارستان که در تالار بار عام کاخ تیسفون گسترده بوده و پس از حملة اعراب به عنوان غنیمت تقسیم شده است.
در قرون اولیة هجری پس از نفوذ اسلام طرح فرش­ها، به سبب منع شبیه­سازی و زینت، تغییر کرد امّا در زمان خلفای عباسی که تجمل­گرایی و قصرهای پر زرق و برق رواج یافت بافت این­گونه فرش­ها نیز رونق گرفت. از دورة سلجوقی نیز تکه فرشی با نقوش هندسی در موزة اوقاف استانبول نگهداری می­شود.
سفرنامه ابن بطوطه از دوره ایلخانان به فرش­های عظیم و گرانبهای کاخ غازان­خان و فرش­ه ای حرم امام رضا (ع) در مشهد اشاره کرده است.
در دوره تیموریان از کارگاه ­های بزرگ قالی­بافی سبزوار سخن رفته است و استفاده از مینیاتور در نقشة فرش ­ها.