عوامل متعددي ائتلاف سعودي را مجبور به خروج از يمن مي کند

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاري صدا و سيما؛ راي اليوم نوشت: به نظر مي رسد عوامل تاثير گذار محلي، منطقه اي و بين المللي سبب حرکت ائتلاف سعودي به سوي سناريوي خروج اجباري از جنگ در يمن شود و اين خروج براساس آنچه که کشورهاي عضو ائتلاف تصور مي کنند نخواهد بود.
پايگاه اينترنتي روزنامه راي اليوم لندن در مقاله اي به قلم عبدالخالق النقيب نوشت: هر روز اين درک بين المللي و منطقه اي در حال شکل گيري است که ادامه جنگ و درگيري به منظور دستيابي به اهداف سياسي در يمن بي فايده است.
در عين حال حل و فصل سياسي در يمن با چالشهاي داخلي و خارجي روبرو است و ابعاد ژئو پليتيک يمن مورد توجه برنامه هاي قدرتهاي جهاني براي کسب نفوذ قرار گرفته و سبب بروز تضاد بين قدرتهاي منطقه اي و بين المللي شده است. در اين ميان، اين قدرتها منافع و ائتلافهاي خود را در سطح گسترده اي در نظر مي گيرند بي آنکه بخواهند مسائل انساني را در نظر داشته باشند.
در بحبوحه تحولات نظامي، سياسي و اقتصادي در يمن ائتلاف نظامي سعودي متجاوز نتوانست نيروهاي ملي مخالف - انصارالله، حزب کنگره ملي و متحدانشان- را مجبور کند در مذاکره براساس آنچه که اين ائتلاف ديکته مي کند، شرکت کنند. همين موضوع ائتلاف را وادار کرد به تکيه بر نيروي نظامي ادامه دهد و روندهايي را در پيش بگيرد که در نقش سازمان ملل متحد مانع ايجاد کند و رويکرد دولتهاي حامي روند صلح در يمن را تحت تاثير قرار دهد.
واقع بينانه نبودن راه حلهاي مطرح شده و تلاش براي تحميل گزينه هايي که تناسبي با تحولات نظامي و انساني در واقعيت ميداني در يمن ندارد، ناديده گرفتن هر نوع روند حل و فصل سياسي به نفع تصميم نظامي و باز نگاه داشتن پرونده يمن سبب مي شود ائتلاف محکوم به ادامه جنگ و کشتار با پوشش سازمان ملل باشد.
تعدد بازيگران منطقه اي و بين المللي و تضاد بين اهداف و طرحهايشان در يمن تهديد اساسي براي حل فصل سياسي در يمن است.
نظامهاي عضو ائتلاف نظامي با موجي از انتقادات روزافزون روبرو هستند و سازمانهاي بين المللي غير رسمي تهديد مي کنند آنها را به سبب نقض حقوق بشر و ارتکاب جنايت در يمن تحت تعقيب قرار خواهند داد اما اين نظامها به رهبري عربستان سعودي پناهگاهي در نظامهاي جهاني وفادار مثل آمريکا و انگليس مي يابند يا دولتهايي که تمايل دارند با عربستان ارتباط داشته باشند تا تسليحات خود را بفروشند و همين امر سبب پيچيده تر شدن روند جنگ و نزاع در يمن مي شود. تضعيف نقش سازمان ملل متحد براي اداره مسئله يمن به علت برتري دو عضو ائتلاف يعني عربستان سعودي و امارات در استفاده از قدرت نرم يعني دارا بودن پول و نفوذ است. اين دو مي توانند رويکرد کشورهاي حامي صلح را براساس ملاحظات راهبردي و طرحهاي ائتلاف نظامي در مناطق و شهرهاي مختلف يمن تحت تاثير قرار دهند و همين موضوع تلاشهاي اين سازمانهاي غير دولتي را تضعيف مي کند.
بنابراين سرنوشت حل و فصل سياسي به ميزان توافق طرفهاي يمني- يمني مرتبط نيست بلکه به تمايل قدرتهاي جهاني با نفوذ و نوع باور آنها باز مي گردد، يعني هنگامي که آنها احساس کنند زمان حل و فصل سياسي در يمن و پايان بخشيدن به جنگ فرا رسيده است. پس از آن به تمايل ائتلاف نظامي سعودي متجاوز باز مي گردد که حرکت به سمت روند سياسي را تحولي منطقي بداند به اين سبب که راه حل نظامي اش به شکست انجاميد. در پي آن افزايش حمله نظامي در داخل مناطق جنوبي اراضي عربستان سعودي و افزايش سطح خطري که آن را تهديد مي کند و اهداف نظامي و اقتصادي را در عمق عربستان هدف قرار مي دهد، مهمترين عللي است که مي تواند عربستان را به ورود به مذاکرات مستقيم و اعلام توقف عمليات نظامي در يمن وادار کند.
در ادامه اين مقاله آمده است يکي از علل مهم وجود ابهام در زمينه پايان بخشيدن به جنگ و برقراري صلح در يمن ماموريت سازمان ملل متحد است. اين سازمان نقشهاي بحث برانگيزي از طريق اسماعيل ولد الشيخ ايفا مي کند. در کنار آن بطور قابل ملاحظه اي تحرک جامعه بين المللي در مسير تقويت فرصتهاي امنيت و صلح بين المللي کاهش يافته است و همين امر نيز بر بحراني و پيچيده تر شدن صحنه سياسي، نظامي و اقتصادي در يمن تاثير منفي مي گذارد.
عملکرد نادرست سازمان ملل متحد در قبال مسائل و تحولات نيروهاي ملي يعني انصارالله، حزب کنگره ملي و متحدانشان را در مقابل گزينه اي حساب شده قرار داد که آغاز آن تحريم اسماعيل ولد الشيخ فرستاده سازمان ملل به يمن و سپس درخواست پايان دادن به ماموريتش در يمن و تبديل آن به فرستاده اي که تعهدات يک ميانجي را رعايت مي کند، بوده است. اين رويکرد، رويکرد واضحي است که نيروهاي ملي در چارچوب گزينه هاي در دسترس مطرح کردند اما ماهيت نقش کنوني سازمان ملل متحد تا حدود زيادي سبب بروز رکود سياسي در تلاشهاي صلح گرديد و به شکست آن منتهي شد.
به نظر مي رسد راه حل سياسي در يمن به يک خواسته منطقه اي و بين المللي تبديل شد و سازمان ملل متحد از زبان ولد الشيخ با جديت بيشتري آن را مطرح کرد. وي گفت راه حل نظامي در يمن براي پايان بخشيدن به کودتا محال است و بايد طرفهاي بحران را به سوي رايزني و ميز مذاکره سوق داد تا جنگي که به بدترين فاجعه انساني در جهان تبديل شد، متوقف شود.
رويکردهاي مختلف بطور اجمالي سبب اعتراف به اين واقعيت مي شود که جنگ در يمن از نظر نظامي در برابر مقاومت نيروهاي مخالف ائتلاف به شکست کشيده شد و نيروي نظامي نمي تواند آنچه را که در گذشته از تحقق آن عاجز بوده، محقق سازد و تلاشها براي تحميل سلطه نظامي يا سياسي موفقيت آميز نخواهد بود و بهترين اقدام يافتن گزينه هاي جايگزين يعني راه حلهاي مسالمت آميز است.
در مجموع ائتلاف نظامي سعودي به هيچ يک از اهداف اصلي اش در يمن دست نيافت و اعتراف به اين موضوع براي اين ائتلاف دشوار است. اين ائتلاف نمي تواند اعتراف کند که نيروهاي ملي مخالف ائتلاف، هم سطح آن هستند و مقاومت سرسختانه و قدرت گسترده اين نيروها سبب شد ائتلاف نتواند اراده خود را تحميل کند و اين در حالي است که موازنه نظامي بين طرفين وجود ندارد. ائتلاف نظامي سعودي داراي توان مالي، نظامي و تکنيکي بسيار فراواني است اما نيروهاي ملي مخالف تحت محاصره شديد قرار دارند و با اين حال از گزينه هاي راهبردي جديد و پيشرفت نظامي حرف مي زنند. اهداف ائتلاف در خارج از چارچوب جنگ طولاني مدت قرار گرفت و به جاي اينکه موفق شود دولت قانوني (دولت مستعفي و فراري منصور هادي) را به صنعا بازگرداند ، عربستان سلطه اش را بر بخشي از اراضي خود از دست داد و ناتواني نظامي آن براي تامين امنيت مرزهاي جنوبي خود با يمن تشديد شده است. اين مناطق در تير رس آتش ارتش تحت حمايت کميته هاي مردمي قرار گرفت و نيروهاي ائتلاف نتوانستند در هيچ يک از جنگها موفق شوند و بر اين اساس دايره شکستهاي پي در پي عربستان در سايه تحولات نظامي، گسترش يافته است.
در پايان اين مقاله آمده است کشورهاي عضو ائتلاف نظامي سعودي نمي توانند از جنگ در يمن براساس سناريويي خارج شوند که مطابق تصورات آنها باشد يا براساس گزينه هايي باشد که آبروي آنها حفظ شود و جايگاه منطقه اي و بين المللي خود را حفظ کنند.
اين در حالي است که نياز ائتلاف براي خروج فوري از جنگ در يمن بطور روز افزون بيشتر مي شود زيرا خود را در برابر فشارهاي گسترده بين المللي مي بيند و عوامل تعيين کننده متعددي نيز در ميان است که دولتهاي عضو ائتلاف را مجبور مي کند خودشان را با اين عوامل وفق دهند.
به نظر مي رسد عوامل تاثير گذار محلي، منطقه اي و بين المللي سبب حرکت به سوي سناريوي خروج اجباري از جنگ در يمن شود و اين خروج براساس آنچه که دولتهاي ائتلاف تصور مي کنند، نخواهد بود بلکه يکي از عوامل تاثير گذار بر ساير عوامل برتري خواهد يافت که چارچوب مقاومت و پايداري جبهه داخلي از مهمترين عوامل تاثير گذار است.
­