ابتلا به نارسايي قلبي، با شرايط محل سکونت افراد مرتبط است

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما؛ محققان علوم پزشکي در دانشگاه وندربيلت آمريکا اعلام کردند محل اقامت افراد، با احتمال ابتلاي آنان به نارسايي قلبي مرتبط است.
بر اساس تحقيقات دکتر لورن ليپورت و همکارانش که نتايج آن در شماره اخير نشريه گردش خون Circulation: Cardiovascular Quality and Outcomes منتشر شد تقريبا 5 درصد از موارد نارسايي قلبي به عوامل محل زندگي و محله سکونت افراد مرتبط است.
به گفته محققان، ويژگي هاي محل سکونت، نقشي مهم در تاثير بر عوامل خطرزاي نارسايي قلبي دارد.
محققان مي گويند بر اين اساس بهتر است مديران شهري، به مسائلي همچون فضاي ورزشي، گزينه هاي غذايي مناسب يا امکانات پزشکي محل سکونت افراد دقت بيشتري داشته باشند.
مطالعه اين محققان بر روي 27 هزار و 78 فرد ميان سال در ايالت هاي جنوب شرقي آمريکا انجام گرفته است.
­به گزارش پايگاه خبري يورک الرت در اينترنت،‌ نارسايي قلبي به مفهوم ناتواني نسبي قلب در پمپ کردن خون به درون سيستم گردش خون است.
بدين ترتيب اين بيماري موجب کمبود خون در اندام‌ها و در نتيجه ضعف و بي‌حالي شده و از طرفي تجمع خون در سيستم وريدي، موجب ورم در اندام‌ها به خصوص پاها مي‌شود.
قلبي که مثل يک تلمبه در سينه ما مي‌تپد، دو بخش دارد: قلب راست و قلب چپ.
شايع‌ترين نارسايي قلب، مختص قلب چپ است. حتي نارسايي‌هاي قلب راست، از قلب چپ منشا مي‌گيرند.
اگر صداي قلب بيماري را که دچار نارسايي قلبي است با گوشي پزشکي، گوش بدهيم صداي اضافي مي‌شنويم و قلب توان واقعي براي انجام وظيفه را ندارد.
فرد بيمار بي‌اشتها، بي‌خواب و ناتوان است.
اگر نارسايي شديد باشد، حتي بيمار قادر به راه رفتن و انجام کارهاي ساده روزمره نيست.
نارسايي قلب راست يا بطن راست معمولا به دنبال نارسا شدن قلب چپ اتفاق مي‌افتد و به دنبال آن، رگ‌هاي گردني بيمار برجسته مي‌شوند، کبد بزرگ شده و شکم ممکن است آب بياورد و يا پاها متورم شود.