بررسي چالش هاي صنعت اسباب بازي

چکیده گزارش پژوهشی:

• نبود آمار دقيق در زمينه­ مخاطبين، اعم از تعداد تيراژ مورد استفاده در کشور، به خصوص محصولات پرفروش، يکي از گره­ هاي سرمايه­ گذاري در حوزه صنعت اسباب ­بازي است.
• وزارت آموزش و پرورش مي­تواند در رونق بازار توليد اسباب ­بازي بسيار موثر باشد.
•   جاي خالي تبليغات صحيح و علمي در حوزه اسباب­ بازي بسيار محسوس است.

پژوهش خبری صداوسیما:در تاريخ 13 /10/ 1396 در محل برگزاري نمایشگاه و جشنواره کالاهای فرهنگی ایرانی با الگوی اسلامي، نشست تخصصي با حضور توليدکنندگان، پژوهشگران، سياستگذاران و فعالين اين حوزه برگزار شدکه در آن به بررسي چالش ­هاي صنعت اسباب­ بازي پرداخته شد. پژوهش حاضر با نگاهي به اين نشست اين موضوع را مورد بررسي قرار مي­ دهد. 

ضرورت تشکيل انجمن توليدکنندگان اسباب­ بازي و اتحاديه در اين صنف

دست­ اندرکاران حوزه اسباب­ بازي معتقدند که اين حوزه احتياج به يک متولي قوي دارد تا مورد حمايت قرار گيرد و از زير سايه اتحاديه­ هاي ديگر( خرازها و پلاستيکي ها) بيرون کشيده شود.

هماهنگي بين همه دست ­اندرکاران صنعت از توليدکننده تا فروش ( همه مراحل توليد تا مصرف نبايد صرفا به ­وسيله يک بخش انجام شود، گاهي به برون­ سپاري نياز است) و به ­خصوص در کنار هم قرار گرفتن توليدکننده و واردکننده، از ديگر الزامات اين حوزه به­ شمار مي ­رود.

برخي توليدکنندگان معتقدند،‌ قبل از تشکيل انجمن توليدکنندگان اسباب­ بازي بايد ماموريت­ ها، اهداف و چشم­ انداز آن مشخص شود تا کار، دقيق­تر پيش برود.

مهم ترين چالش­ هاي موجود در صنعت اسباب­ بازي کشور

نبود آمار دقيق در زمينه­ مخاطبين، اعم از تعداد تيراژ مورد استفاده در کشور، به خصوص محصولات پرفروش، يکي از گره ­هاي سرمايه­ گذاري است. همچنين آمار دقيق از تعداد توليدکننده ­ها، فروشنده­ ها و اشتغال در اين حوزه موجود نيست.

 چالش ­هاي ديگر مطرح شده از سوي دست­ اندرکاران اين حوزه:

 شجاع الدين موسوي­ زاده، از پيشکسوتان حوزه اسباب ­بازي و محقق و تولیدکننده ریزاسباب بازی ها، معتقد است، که توليد سرگرمي­ هاي نشاط­ آور و خلاق براي کودکان با چند چالش عمده روبروست:

تعرفه واردات اسباب­ بازي

تعرفه اسباب بازی در گمرکات 26 درصد است که در گذشته 55 درصد بود و تعرفه قطعات اسباب‌بازی که رونق بازار کار و تولید را در پی دارد، 10 درصد است. ارزش واردات اسباب بازي که در سال 94 حدود 48 ميليون دلار بود، در سال 95 به بيش از 86 ميليون دلار افزايش يافت. [1]

بازايابي و تبليغات

بازاريابي در واقع فروش چيزهايي که وجود دارد نيست،‌ بلکه توليد چيزي است که بازار نياز دارد. بازاريابي و فروش يک علم است که جاي خالي آن در بسياري از توليدات داخلي از جمله اسباب­بازي حس مي­شود.

عليرضا متوسل از تازه واردان به عرصه توليداسباب­ بازي، معتقد است که، بازار بسيار مستعدي در کشور وجود دارد، که نيازمند سه  پروسه دقيق است: توليد علم، بازاريابي و فروش. او علمي شدن و بيزينس سازي را کمبود اين صنعت مي­ داند. فروش اينترنتي از طريق مثلا استارت آپ­ها مي­ تواند خوراک خوبي براي نسل جديد خريدار اسباب­ بازي که وقت زيادي را پاي اينترنت مي گذرانند، باشد.

در مجموع ضعف تبليغات و بازاريابي، در اين بخش مشهود و قابل ملاحظه است.

سخن آخر

 وجود 12 هزار وارد کننده اسباب بازي و ورود 200 ميليون دلاري آن (واردات و قاچاق)  در سال 1395 خبر از يک گردش مالي بزرگ در اقتصاد کشور را مي­ دهد  و اين بسيار قابل تامل است. صنعتي که بخش مهمي از آن فرهنگي و بخشي تجاري محسوب مي­شود. توليد کنندگان داخلي معتقدند با کارگر، شهرداري، ماليات و ... در جنگ هستند، زيرا ساخت اسباب­ بازي نفربر است و اين موضوع سبب افزايش ماليات مي ­شود در صورتي که در تعداد فروش تاثيري ندارد. مشکلات اين صنعت، بايد با همت فعالين اين حوزه و گردآمدن آنها در غالب اتحاديه مشخص، مرتفع گردد.

پژوهش خبری// تینا صالحی

--------------------

[1]- محسن حموله، رئیس دبیرخانه شورای نظارت بر ساخت، طراحی، واردات و توزیع اسباب بازی در نشست پژوهش خبر، 27/ 08/ 1396