باید جلوی ترامپ را گرفت قبل از اینکه خیلی دیر شود

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما؛ روزنامه آمريکايي نيويورک تايمز در مقاله اي با اشاره به اينکه تهديد فاشيسم اکنون جدي تر از هر زمان ديگري پس از پايان جنگ جهاني دوم است نوشت: در دوران رياست جمهوري متزلزل ترامپ، خطر گسترش فاشيسم جهاني افزايش خواهد يافت و بايد قبل از اينکه خيلي دير شود جلوي ترامپ را گرفت.
پايگاه اينترنتي اين روزنامه در مقاله اي با عنوان "قبل از اينکه خيلي دير شود بايد جلوي ترامپ را گرفت" به قلم مادلين آلبرايت (نويسنده کتاب «فاشيسم: يک اخطار» و وزير امور خارجه آمريکا بين سالهاي 1997 تا 2001) نوشت: دونالد ترامپ رئيس جمهور آمريکا به جاي بسيج کردن ائتلاف هاي بين المللي براي رفع مشکلات جهاني، دکترين "هر ملت براي خود" را مطرح کرده است و سياستهاي وي در بخش هاي منافع تجاري، تغييرات اقليمي و صلح خاورميانه، سبب انزواي بيشتر آمريکا شده است. وي به جاي دخالت در ديپلماسي خلاقانه، به همسايگان و متحدان آمريکا توهين کرده است و از توافقنامه هاي کليدي بين المللي خارج شده است. فاشيسم اکنون تهديد جدي تر از هر زمان ديگري پس از پايان جنگ جهاني دوم است و در دوران رياست جمهوري متزلزل ترامپ، خطر گسترش فاشيسم جهاني افزايش خواهد يافت و بايستي قبل از اينکه خيلي دير شود جلوي ترامپ را گرفت.

در ادامه اين مقاله آمده است: امروز ما در عصر جديدي هستيم که مي خواهد بداند آيا پرچم دموکراسي مي تواند در بحبوحه تروريسم، درگيري هاي فرقه اي، مرزهاي آسيب پذير، رسانه هاي اجتماعي سرکش و طرح هاي بدبينانه مردان جاه طلب همچنان بالا نگه داشته شود؟ پاسخ بديهي نيست. ما ممکن است تشويق کنيم که اکثر مردم در بيشتر کشورها همچنان مي خواهند آزادانه و در صلح زندگي کنند، اما امکان ناديده گرفتن ابرهاي طوفاني که جمع شده اند، وجود ندارد. در واقع، فاشيسم - و گرايش هايي که به سوي فاشيسم منجر مي شود- اکنون تهديد جدي تر از هر زمان ديگري پس از پايان جنگ جهاني دوم است.
نشانه هاي هشدار دهنده شامل تصرف بي وقفه اقتدار بيشتر از سوي احزاب حاکم در مجارستان، فيليپين، لهستان و ترکيه –همه متحدان آمريکا- است. خشمي که باعث تغذيه فاشيسم مي شود در سايه رشد جنبش هاي بومي گراي مخالف ايده اروپاي متحد از جمله در آلمان- جايي که جناح راست حزب آلترناتيو براي آلمان به عنوان حزب مخالف اصلي ظهور کرد- در سراسر اقيانوس اطلس مشهود است. خطر استبداد نيز در روسيه در دوره ولاديمير پوتين (رئيس جمهور روسيه)- حمله کننده به اوکراين، مداخله گر در دموکراسي هاي خارجي، متهم به ترور سياسي، پسر مغرور کا. گ. ب (K.G.B.)- در حال نمايش است. پوتين مجددا براي يک دوره شش ساله جديد (به عنوان رئيس جمهور روسيه) انتخاب شده است،  در چين نيز شي جين پينگ نيز کنگره ملي خلق چين را متقاعد کرده است تا محدوديت (دو دوره اي) دوره هاي رياست جمهوري چين را لغو کند.
در مديترانه نيز وعده بهار عربي توسط رهبران خودکامه- از جمله عبدالفتاح السيسي رئيس جمهور مصر (وي نيز دوباره انتخاب شده است)- که از امنيت براي توجيه زنداني کردن خبرنگاران و مخالفان سياسي استفاده کردند، مورد خيانت واقع شد. در آفريقا نيز روساي جمهوري که طولاني ترين خدمت را داشته اند، اغلب فاسدترين افراد هستند و آسيب هايي که هر ساله از سوي آنها وارد مي شود، بيشتر و بيشتر مي شود. در ضمن، احتمال اينکه فاشيسم فرصت جديدي را براي خراميدن در سراسر جهان فراهم کند، با رياست جمهوري متزلزل دونالد ترامپ تقويت مي شود.
اگر قرار است آزادي بر بسياري از چالش ها چيره شود، فورا به رهبري آمريکا نياز است. اين مسئله در ميان درس هاي ماندگار و فراموش نشدني قرن بيستم وجود دارد. اما به گفته خود ترامپ- که انجام شده و نتوانسته است به هدف برسد - وي دايما نفوذ مثبت آمريکا در شوراهاي جهاني را کاهش داده است.
مادلين آلبرايت در ادامه مقاله خود نوشت: وي (ترامپ) به جاي بسيج کردن ائتلاف هاي بين المللي براي رفع مشکلات جهاني، دکترين "هر ملت براي خود" را به ارمغان آورده است و در بخش هاي منافع تجاري، تغييرات اقليمي و صلح خاورميانه، سبب انزواي آمريکا شده است. به جاي دخالت در ديپلماسي خلاقانه، وي به همسايگان و متحدان آمريکا توهين کرده است و از توافقنامه هاي کليدي بين المللي خارج شده است و سازمان هاي چندجانبه را مسخره مي کند و وزارت امور خارجه را از منابع و نقش آن محروم مي کند. ترامپ به جاي پايبند بودن به ارزش هاي يک جامعه آزاد، با ناديده گرفتن وجدان خود و تحقير بلوک هاي دموکراسي، به تقويت ديکتاتور ها پرداخته است. ديگر نيازي نيست که آنها نگران انتقادهاي آمريکا درخصوص نقض حقوق بشر يا آزادي هاي مدني باشند. برعکس، آنها مي توانند با توجه به اظهارات خود ترامپ براي توجيه اقدامات سرکوبگرانه آنها، اين کار را بکنند.
در موقعيتهاي مختلف، ترامپ به سيستم قضايي حمله کرده و رسانه ها را مورد تمسخر قرار داده است و از شکنجه و خشونت دفاع کرده و از خشونت پليس چشم پوشي کرده است و طرفداران را به اقدامات خشونت طلبانه فرا خوانده و به شوخي يا جدي اختلاف نظرهاي هاي سياسي را با خيانت يکسان دانسته است. وي سعي کرد از طريق کميسيون مشورتي مشروع در مورد صداقت راي دهندگان اعتماد به روند الکترال انتخابات آمريکا را تضعيف کند. وي به طور مرتب به موسسات اجراي قانون فدرال بهتان زده و از آنها بدگويي مي کند. وي مهاجران و کشورهايي را که مهاجران از آنجا مي آيند را ملامت مي کند. در خارج از آمريکا نيز، ترامپ به جاي ايستادن در مقابل قلدران، به نظر مي رسد با آنهاست و آنها را دوست دارد و آنها نيز خوشحال هستند که او را به عنوان برند آمريکايي در کنار خود دارند. اگر کسي تاريخچه قيام فاشيسم را به ياد بياورد، درخواهد يافت که از بين رفتن رهبري اخلاقي آمريکا اولين صحنه معتبر آن را رقم خواهد زد.

اين فرصت که ترامپ حوادثي را رقم بزند که نه او و نه هيچ کس ديگر نتواند آن را کنترل کند، نيز به همان اندازه هشدار دهنده است. سياست او در رابطه با کره شمالي روز به روز تغيير مي کند و ممکن است به سرعت به قدرت نمايي تبديل شود. تهديد او براي خارج شدن از توافق هسته اي سال 2015 ايران مي تواند پيماني را که جهان را امن تر کرد نابود کند و مي تواند اعتبار آمريکا را براي اعتماد در لحظات بحراني زير سوال ببرد. حمايت وي از تعرفه هاي محافظتي که اقدام تلافي جويانه شرکاي تجاري عمده را به همراه داشته است- سبب ايجاد اختلافات غير ضروري شده است و ميليون ها شغل وابسته به صادرات را در معرض خطر قرار داده است. پاکسازي اخير تيم امنيت ملي نيز باعث مطرح شدن سوالات جديدي در مورد کيفيت مشاوره که وي دريافت مي کند، شده است. جان بولتون از روز دوشنبه کار در کاخ سفيد (مشاور امنيت ملي کاخ سفيد) را آغاز کرده است.
مادلين آلبرايت در پايان مقاله خود نوشت: چه کار بايد کرد؟ اول اينکه از حقيقت دفاع کرد. به عنوان مثال، مطبوعات آزاد، دشمن مردم آمريکا نيستند؛ آنها محافظ مردم آمريکا هستند. دوم اينکه ما بايد اين اصل را تقويت کنيم که هيچ کس، حتي خود رئيس جمهور فراتر از قانون نيست. سوم اينکه، ما بايد هر کاري مي توانيم براي تقويت پروسه دموکراسي انجام دهيم و با ثبت رأي دهندگان جديد، رعايت احترام به کساني که با آنها مخالف هستيم و ميدان دادن به نامزدهاي مورد علاقه، و ناديده گرفتن مشاوره هاي بدبينانه به اين هدف دست يابيم. هيچ کاري انجام نشده است.