به گزارش سرويس بين الملل
خبرگزاري صداوسيما، سردبير روزنامه اینترنتی رأی الیوم نوشت اگر تل آویو میتوانست تهدیداتش را عليه ايران اجرا کند نخست وزیر این رژیم سراسیمه به مسکو نمیرفت و دست به دامان رئیس جمهور روسیه نمیشد.
عبدالباری عطوان با تصریح این مطلب و با اشاره به اینکه سوریه با گامهایی شتابان و با عزم و اطمینان و ایمان به آیندهای نویدبخش به سمت بهبودی و بازیابی سلامتش پیش میرود تاکيد کرد: هر بار که ارتش عربی سوریه پیروزیهای میدانی کسب میکند و شماری از شهرها یا استانهای بزرگ سوریه را آزاد میکند سران اسرائیل که از این پیروزیها احساس سرخوردگی و یأس و ناامیدی میکنند به هواپیماهایشان اشاره میکنند که به برخی اهداف در عمق خاک سوریه حمله کنند یا آنکه از زمین حملات موشکی میکنند تا به افکار عمومی به شدت نگرانِ اسرائیلی ها، القا کنند اسرائیل همچنان قدرتمند است و دست برتر را در این منطقه دارد.
پیشقراولان ارتش عربی سوریه به مرزهای اردن با سوریه رسیدند و پرچم مخالفان را که بر فراز گذرگاه مرزی نصیب در اهتزاز بود پایین کشیدند که همین ضربه سهمگینی به اسرائیل بود و حملات هوایی اسرائیلیها نیز نشان از شدت درد و سوزشی است که از رسیدن نیروهای سوری به گذرگاه مرزی نصیب متحمل شده اند و نیز بیانگر ترس و هراس آنها از آینده و سردرگمی در قبال تغییرات نظامی و سیاسی است.
فرمانده سابق نیروی هوایی اسرائیل اعتراف کرد هواپیماهای اسرائیلی زمانی که وی در خدمت نظامی بود بیش از ۱۰۰ بار در سه سال گذشته به سوریه حمله کردند و روشن است که این همه حمله آن هم با جدیدترین هواپیماهای ساخت آمریکا بر سوریه تأثیری نداشته و هیچ هدفی را به منظور تضعیف سوریه و درهم شکستن روحیه ارتش و رهبری این کشور محقق نکرده است چرا که رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی سوریه از مرحله سخت و از تنگنا عبور کرده اند و بیش از ۹۰ درصد از خاک سوریه را پس گرفته اند و هم اکنون برای کلید زدن مهمترین نبرد یعنی بازسازی و استقبال از بازگشت میلیونها آواره و کسانی که ترک وطن کرده اند، آماده میشوند.
بیش از دو سال است که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر و آویگدور لیبرمن وزیر دفاع (جنگ رژیم صهیونیستی) تهدید میکنند اجازه تثبیت حضور ایران در سوریه و تبدیل شدن خاک این کشور را به نقطه حرکت علیه اسرائیل نخواهند داد و اینها تهدیداتی است که هیچ تأثیری نداشته و سوریها و ایرایها را نترسانده است و ارتش عربی سوریه با حمایت مستشاران ایرانی و حزب الله لبنان در جبهه جنوب غربی سوریه پیشروی کرده اند و تسلط خود را بر چندین استان مانند درعا و قنیطره و حومه سویدا تثبیت کرده اند و این دليلي محکم در بی تأثیر بودن تهدیدات نتانیاهو و لیبرمن است.
اگر نتانیاهو عملا میتوانست تهدیداتش را اجرا کند و حضور نظامی ایران را در سوریه از بین ببرد اینگونه سرگشته و سراسیمه آن هم برای بار سوم از آغاز سال کنونی میلادی به مسکو نمیرفت و دست به دامان ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه نمیشد و از او برای تحقق این مأموریت کمک نمیخواست. آن هم کجا ... در کشوری که ارتش آن هفت سال است بدون احساس خستگی و در برخی مواقع در بیش از ۷۰ جبهه با بزرگترین قدرتهای منطقهای و بین المللی به سرکردگی آمریکا ابرقدرت جهان در حال رویارویی است.
حملات اسرائیل به سوریه هیچ تأثیر واقعی در مسیر رویدادهای منطقه نداشته و خبرهای این حملات به خبرهای دست دوم تبدیل شده است که در صفحات داخلی روزنامهها منتشر میشود و اگر پاسخ به این حملات به تعویق افتاده به خاطر وجود برخی اولویتهای دیگر در چارچوب راهبردی است که مفید بودن خودش را ثابت کرده و میوه و ثمراتش را در عمل داده که آخرینش نیز درعاست، اما این بدان معنا نیست که به تعویق انداختن پاسخ، طولانی خواهد بود.
قبلا هم گفته ایم و تکرارش امروز ضرری ندارد و با صدای بلندتر میگوییم سوریه با گامهای شتابان به سوی بهبود و بازیابی سلامتش حرکت میکند و این گامها نیز همراه با عزم و اطمینان و ایمان به آیندهای نویدبخش و بهتر برداشته میشود و مبتنی بر نادیده گرفتن خطاهای کوچک و مبتنی بر عفو و فروخوردن خشم و رسیدن به آشتی ملی مورد انتظار است.