ازکمبود در بازار تا وفور در تولید مرغ مازندران

قدمت مرغداري صنعتي در جهان 120 سال و در ایران حدود 70 سال است و براساس آمار سازمان خواربار جهاني، ايران در توليد گوشت مرغ و تخم‌مرغ به ترتيب جايگاه 15 و 16جهاني را به خود اختصاص داده است.

جایگاه مازندران در تولید مرغ

استان مازندران هم با دارا بودن شرایط خاص آب و هوایی و اقلیم مناسب، همواره یکی ازبزرگترین تولید کنندگان گوشت مرغ در ایران بوده است بطوریکه بیش از 2 هزار و 500 مرغداری دراین استان فعالیت می کنند.

1 میلیون و300 هزار تن گوشت مرغ سالانه در کشور توليد می شود که سهم مازندران 11 درصد است. این استان بزرگترین تولید کننده گوشت مرغ در کشور است. اما در سالهای اخیر شاهد بروز مشکلاتی در بازار مرغ و تولیدات این بخش هستیم.

چالشهای این صنعت دراستان

زمانی ‌راد عضو هیئت مدیره اتحادیه سراسری مرغ گوشتی می گوید: با تغییر نرخ ارز مرجع به ارز مبادله‌ای و افزایش 70 تا 90 درصدی قیمت نهاده‌های تولید مرغ و کاهش قدرت خرید مردم در ماه‌های اخیر، مشکلاتی در تولید این محصول به وجود آمده است.

به گفته زمانی، یکسال اخیر مرغداران گوشتی کشور دچار خسارات شدیدی شده‌اند و این درحالی است که دولت به جای خریداری مرغ مازاد تولید کشور و عرضه آن به صورت گرم در سبد یارانه‌ ای خانوار و ذخیره‌سازی برای زمان نیاز، از ترکیه و برزیل مرغ وارد کرد.

اتحادیه سراسری مرغداری های کشور هم در گزارشی از نبود سیاست مشخص برای حمایت از تولیدات این بخش در دولت انتقاد و اعلام کرد: مشکلات فقط در مازندران نیست و از 15 هزار واحد مرغداري گوشتي در کشور، بيش از 5 هزار واحد غيراستاندارد هستند که اين واحدها به علت نداشتن شرايط مناسب پرورش طيور اقدام به توليد گوشت مرغ با هزينه بالا‌ مي‌كنند که در کوتاه مدت هم آثار منفی آن را شاهد هستیم.

کاملی از مدیران یک واحد مرغداری در ساری هم با بیان اینکه قرار بود دولت به ازای هر کیلو مرغ تا هزار تومان یارانه از محل یارانه صادراتی به تولید کنندگان بپردازد گفت: این طرح هنوز اجرا نشده است.

ملکیان ازمرغدارن شهرستان بابل با بیان اینکه مشکلات تولیدکنندگان این بخش از3 سال پیش افزایش پیداکرده است ، مهمترین مسائل خود را همکاری نکردن مسئولان در تحویل به موقع نهاده های مورد نیاز، تآمین نشدن سوخت یارانه ای وناهماهنگی درنظارت بر بازاردانست وگفت: پیگیریها دراین باره کمترنتیجه داده است ومسئولان بیشترسیاسی کاری می کنند تا حل مشکل .

اسماعیل پور ازتولیدکنندگان مرغ دربابلسرهم کمبود نهاده ها و نوسان نرخ ارز را ازدلایل بروز این مسائل برشمرد وگفت: درشرایطی که تولید کنندگان ازمسئولان انتظاررفع دغدغه داشتند، هرروز شاهد تصمیمات جدید وشتاب زده درسیاسیت گذاری ها بودیم وبه این ترتیب نتوانستیم به اهداف اقتصادی خود نیز دست یابیم.

دبیر انجمن صنفی تولیدکنندگان جوجه یک‌روزه مازندران هم معتقد است: تغییر نرخ ارز مرجع بهانه‌ای شده است، تا وارد کنندگان عمده، نهاده‌وارداتی را به دامداران و مرغداران مازندران تحویل ندهند.

سیدحمزه درواری افزود: وارد کنندگان نهاده ها می‌گویند حاضر نیستند، نهاده‌ها را با قیمت مصوب وزارت صنعت تحویل دهند وبانک مرکزی قراراست مابه التفاوت ارزرا ازما بگیرد. وی تصریح کرد: در چنین وضعیتی مسئولان وزارت صنعت هم به صورت شفاف وضعیت ارز مرجع را مشخص نمی‌کنند که آیا وارد کنندگان باید مابه‌التفاوت ارز بپردازند یا دولت این مابه‌التفاوت را به صورت یارانه پرداخت می کند؟

مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغداران هم باانتقاد از تأمین نشدن به موقع نهاده‌ها در این صنعت گفت: دولت پیش‌بینی تولید 2 میلیون تن گوشت مرغ را کرده است، اما آیا پیش‌بینی تأمین500 هزار تن نهاده را که برای تولید این میزان مرغ نیاز است را نیزداشته است؟

حسین مقدم نیا ادامه داد: برای تولید این میزان گوشت مرغ روزانه 17 تا 18 هزار تن نهاده باید به مرغداری‌ها تزریق شود.از سوی دیگر شرکت پشتیبانی اموردام اگر نهاده‌ای هم تحویل می‌دهد درقبال تحویل مرغ است و به دلیل نرخ پایین آن مرغداران آماده تحویل مرغ نیستند. وی تصریح کرد: همچنین بر اساس تفاهمنامه قرار بود ماهانه 200 هزار تن نهاده بین مرغداران توزیع شود، اما محقق نشد.

رئیس هیئت مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی نیز به مشکل مرغداران در بازاراشاره کرد و گفت: شرکت پشتیبانی امور دام به وظایف اصلی خود که حمایت از تولید است عمل نمی کند و فقط در قالب یک خریداری انحصاری از روی اجبار اقدام به جمع‌آوری مرغ تولید‌کنندگان می‌کند.

عطاءالله حسن‌زاده تأکید کرد: تولید‌کنندگان مرغ با موجود زنده سر و کار دارند و همه نیازهای روزانه آنها باید به موقع تأمین شود و حتی یک روز خلل در تأمین آن می‌تواند ضررهای جبران‌ ناپذیری داشته باشد.

با توجه به مسائل مطرح شده و سطح تولید مرغ درمازندران، به نظر می رسد این صنعت مورد غفلت مسئولان ومدیران این بخش قرارگرفته است و توانمندی های آن نیز با گذشت زمان، روبه فرسایش وکاهش سطح کمی وکیفی تولیدات می رود واجرای برنامه های مشترک وهماهنگ میان بخش خصوصی ودولتی با درنظر گرفتن اهمیت و واقعیتهای این صنعت ضروری است.