ضرورت اصلاح ماده ۱۰۰ قانون شهرداری‌ها

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی دیوان عدالت اداری، بیانیه به این شرح است ​:
اینکه آن تشکل دانشجویی با روحیه انقلابی با دغدغه مشکلات کشور را رصد کرده و نسبت به تشخیص اولویت‌های جامعه اهتمام ورزیده و برای جلوگیری منافذ اصلی بروز فساد حساسیت به خرج می‌دهد و یافته‌های خود را از سر دلسوزی به دستگاه‌های ذیربط و مسئولین منعکس می‌نماید قابل تقدیر است.
دیوان عدالت اداری معتقد است یکی از گلوگاه‌های اصلی بروز فساد، تخلفات و ناهنجاری‌ها در بخش شهرسازی، اختیار فراوان کمیسیون‌های ماده ۱۰۰ شهرداری‌ها با توجه به تبصره‌های ماده مزبور در اخذ جریمه می‌باشد به نحوی که این کمیسیون‌ها به جای جلوگیری از بروز تخلفات در بخش ساخت و ساز‌ها و تضمین رعایت مقررات شهرسازی که بخشی از آن به حقوق عامه ارتباط دارد، با اخذ جریمه‌های مالی بر تخلفات ساختمانی چشم پوشی نموده و به آن‌ها صورت قانونی می‌دهند. متأسفانه به علت غفلت قانونگذار در پیش بینی تأمین منابع پایدار برای شهرداری‌ها، در حال حاضر اخذ این جرائم به عنوان یکی از منابع اصلی برای شهرداری‌ها درآمده است.
دیوان عدالت اداری بنا به یافته‌های علمی و تجربی ناشی از سال‌ها بررسی پرونده‌های تخلفات ساختمانی و به منظور پیشگیری از بروز مفاسد در این زمینه و رعایت اصول شهرسازی و حفظ حقوق عموم مردم، اقدامات پیشگیرانه خود را با جدیت شروع نموده و با برگزاری جلسات متعدد با مقامات و مراجع قانونی ذیربط در دولت و مجلس شورای اسلامی، پیگیر اصلاح ماده ۱۰۰ قانون شهر داری‌ها می‌باشد و در این راستا اولاً طرحی را برای اصلاح این مقرره در مجلس شورای اسلامی ارائه و پیگیری می‌نماید، ثانیاً با برگزاری جلسات مختلف در سطح کشور جلسات متعددی با قضات عضو کمیسیون‌های ماده ۱۰۰ و دیگر مسئولین برقرار کرده و نظارت‌ها را در رسیدگی به پرونده‌ها و اجرای احکام آن‌ها تقویت نموده است.
ضمناً توجه به چند نکته ضروری است. اولاً صدور دستور موقت در رسیدگی به شکایت از رای به تخریب ملک از کمیسیون‌های ماده ۱۰۰ با توجه به ماده ۳۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و به منظور جلوگیری از خسارت جبران ناپذیر تجویز شده است، در این صورت مرجع قضایی قبل از رسیدگی ماهوی موقتاً دستور موقت صادر می‌نماید و با رسیدگی خارج از نوبت چنانچه رأی تخریب صحیحاً صادر شده باشد آن را تایید و از دستور موقت لغو اثر می‌شود، ثانیاً رویه شعب دیوان عدالت اداری حاکی از آن است که در بسیاری از موارد شکایت از آراء تخریب صادره از کمیسیون‌های ماده ۱۰۰ نهایتاً از سوی شعب این دیوان رد می‌شود و مواردی نیز که شکایت به جهت عدم رعایت ضوابط قانونی وارد تشخیص داده می‌شود برابر ماده ۶۳ قانون دیوان با ذکر ایرادات، موضوع مجدداً به همان کمیسیون ماده ۱۰۰ ارجاع تا پس از رفع ایرادات وفق قانون اتخاذ تصمیم نماید، هرچند در حال حاضر صد‌ها هزار رأی تایید شده تخریب در سطح کشور وجود دارد که متأسفانه بلا اجرا باقی مانده است. ضمناً در خصوص اشکالات مطرح شده نسبت به رسیدگی به پرونده‌های کمیسیون ماده ۱۰۰ در منطقه لواسانات دستور مقتضی به بخش نظارتی دیوان جهت انجام بررسی‌های لازم داده شده است. بدیهی است در صورت مشاهده ایراد بیّن قانونی یا شرعی در صدور آراء قطعی صادره از سوی شعب دیوان، رئیس دیوان اختیار قانونی دارد تا به موجب ماده ۷۹ قانون دیوان درخواست نماید به پرونده رسیدگی مجدد شود.
در پایان تاکید می‌گردد اصلاح این روند نامناسب باید با تلاش همه بخش‌ها و کمک رسانه‌ها و تشکل‌های دلسوز جامعه به صورت یک مطالبه عمومی درآید تا قانونگذار محترم با توجه به ضرورت امر اصلاح ماده ۱۰۰ قانون شهرداری‌ها همزمان تدابیر لازم را بر‌ای منابع پایدار شهرداری‌ها اتخاذ نماید.