کمبود قوانین برای شوراها

به گزارش خبرگزار ی صداوسیما؛ دبیر کل روستایی و شوراهای استانداری تهران بمناسبت روز شوراها در فرمانداری پیشوا گفت: با وجود وسعت حیطه فعالیت شوراهای اسلامی، کمبود قوانین دست شوراها را در امور اجرایی بسته است.
معصومه پرندوار افزود: خداوند متعال در قرآن کریم به اهمیت تفکر شورایی اشاره کرده اند و این که در کتاب آسمانی آورده شده سرنوشت هر قومی، توسط مردم همان قوم رقم زده می شود بر امر مشورت در امور تأکید دارد.
پرندوار شوراها را مولود نظام اسلامی دانست و با اشاره به جایگاه این نهاد در قانون گفت: اصل ششم قانون اساسی صراحت دارد که سرنوشت امور هر استان، شهر، ناحیه، بخش و روستا در دست مردم است و باید با کمک آنان امور را جاری و ساری کرد.
مدیر کل روستایی و شوراهای استانداری تهران افزود: سیاست های اساسی در امور مختلف نهاده نمی شود مگر اینکه برنامه ریزان خوبی در حوزه شوراها انتخاب شوند.
وی گفت: اعضای شوراها به واسطه ارتباط با مردم و آشنایی با مشکلات آنها می توانند از نهادهای بالادستی و مسئولانی که شاید اطلاعی از مسائل شهرها و روستاها ندارند مطالبه کنند.
پرندوار به برخی کاستی ها در قانون اشاره کرد و افزود: با وجود وسعت حیطه فعالیت شوراها، کمبود قوانین دست شوراها را در امور اجرایی بسته است و تا زمانی که قوانین اصلاح نشود باید خودمان وارد عمل شویم و تا جایی که قانون انعطاف دارد به نفع مردم اقدام کنیم.
مدیر کل روستایی و شوراهای استانداری تهران به عزم دولت برای شناسایی و رفع خلاء های قانون شوراها اشاره کرد و گفت: با توجه به ضرورت آشنایی و اشراف شوراها به قوانین، آموزش شوراها در دستور کار استانداری قرار دارد.
وی با بیان اینکه شورای عالی استان موظف به آموزش شوراهاست، افزود: تلاش شده تا با فعال کردن آموزش و پژوهش، آموزش شوراها را توسعه دهیم تا از ایجاد مشکلاتی که با شناخت قانون برطرف می شود پیشگیری کنیم.
مدیر کل روستایی و شوراهای استانداری تهران به لزوم برنامه ریزی منظم توسط اعضای شوراها اشاره گفت: اعضای شوراها باید برنامه های خود را به صورت کوتاه، میان و بلند مدت تهیه کنند تا وضعیت تحقق وعده ها و اهداف در پایان یک دوره 4 ساله مشخص شود.
وی با اشاره به اهمیت همه جانبه نگری در تصمیم گیری و تهیه برنامه ها افزود: شوراها باید برنامه ها را با توجه به اسناد بالادستی و به صورت جامع تهیه و تدوین کنند و از ظرفیت نخبگان، ریش سفیدان، جوانان و روحانیت به دلیل اثرگذاری بالایی که بر مردم دارند بهره گیرند و خود را جدا از سایر اقشار جامع ندانند.