ناگفته هایی از سید حسن نصرالله از زبان دخترش

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه خبری العهد لبنان، دختر سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان، در سخنانی درباره زندگی شخصی سید حسن نصرالله او را فردی ‏متواضع و فروتن توصیف کرد و گفت تنها چند بار در سال با پدرش دیدار می‌کند.‏
زینب حسن نصرالله، در حاشیه اجلاسی که در تهران درباره نقش زن در اسلام برگزار ‏شده بود، به تشریح جنبه های رابطه خود با پدرش پرداخت.‏
وی در گفتگو با العهد در این باره، گفت: «پیش از جنگ ژوئیه (33 روزه در سال 2006) اوضاع خوب بود و می توانستیم ‏به راحتی با پدر دیدار کنیم و ناهار یا شام را در کنار او باشیم. تصاویر زیبایی از دوران کودکی در ذهن ما حک شده ‏است، تصاویری مانند وقتی که از مجالس ابا عبدالله الحسین (ع) در تابستان باز می گشتیم. در این مجالس من در کنار او ‏می نشستم و با یکدیگر شیر سرد میل می کردیم، اما پس از این جنگ، به دلیل تهدیدهای اسرائیل وضع تغییر کرد.»‏
زینب درباره روابط خود با پدرش می گوید: «وقتی 10 ساله بودم، بسیار به او تعلق خاطر داشتم. وقتی که پدر مدت زمان ‏زیادی از ما دور بود، بسیار رنج می کشیدم. من افتخار می کنم که دختر او هستم. او مایه افتخار من است. شاید من ‏شایسته داشتن چنین جایگاهی نباشم. قطعا رابطه من با او و علاقه من به ایشان، رابطه پدر و دختری است، به دور از ‏جایگاه ایشان. اما به هر حال ماهیت جایگاه و فعالیتش، مرا از بسیاری از مسائلی که یک دختر دوست دارد با پدرش در ‏آنها سهیم باشد، محروم می سازد، اما امیدواریم خداوند همه آنچه که ما به عنوان یک خانواده تحمل می کنیم، در نظر ‏بگیرد.»‏
وی افزود: «بزرگترین درسی که از پدرم گرفته ام، تواضع است. او انسان کاملا متواضع و پاکدامنی است و این یکی از ‏صفات اهل بیت و عالمان بزرگ است. در اینجا به عنوان نمونه می توانیم به امام خمینی (ره) اشاره کنیم. با همه شأن و ‏بزرگی که از آن بهره می برد، به پاکدامنی و ساده زیستی او نگاه کنید؛ این همان چیزی است که در پدرم دوست دارم و ‏فکر می کنم این همان صفتی است که باعث می شود مردم نیز او را دوست بدارند. آنها از تواضع و نوع دوستی او سخن ‏می گویند.»‏
دختر دبیرکل حزب الله لبنان درباره شرایط اقتصادی زندگی خود نیز گفت: «ما از طبقه متوسط جامعه هستیم و خدا را ‏شکر می کنیم که فقیر نیستیم، البته این به دلیل آن نیست که من فرزند فلانی هستم، بلکه زندگی از درآمد همسرم سپری ‏می شود. حتی اگر درآمد خوبی داشتیم و می توانستیم در رفاه کامل زندگی کنیم، پدرم می آمد و به ما می گفت که این ‏شکل زندگی ممنوع است و ما باید مراعات دیگران را بکنیم. حتی پدرم خود نیز به خاطر جایگاهی که دارد، می تواند در ‏رفاه بیشتری زندگی کند، اما او تواضع و زندگی کاملا عادی را دوست دارد. البته قطعا او زیر زمین و در زندان زندگی ‏نمی کند و هر چه نیاز داشته باشد از آن برخردار است و زندگی او در همه جنبه ها عادی است، به جز آنچه به رفت و ‏آمدها و دیدارهایش مرتبط باشد که اینها با تدابیر امنیتی انجام می گیرد. من نیز به عنوان یک مادر و همسر، زندگی عادی ‏دارم، خرید می کنم و در حال اتمام دروس حوزوی خود هستم.»‏
وی در ادامه درباره شهادت برادرش، هادی نیز گفت: «به عنوان دختری دوازده ساله در زمان شهادت هادی، چیز زیادی را ‏به خاطر نمی آورم، اما شخص بسیار خدوم و متواضعی بود. رابطه خاصی با پدر و مادرم داشت و از هر آنچه سبب ‏آزردگی آن‌ها می شد، دوری می کرد. به یاد دارم پس از شروع فعالیتهایش در مقاومت، مدت زمان طولانی در کنارمان ‏نبود. سپس در یکی از شبها شنیدم که با مادرم صحبت می کند. از خواب پریدم و شروع به بوسیدن او کردم و او نیز هدیه ‏ای برایم آورده بود. آینه ای شیشه ای بود که موزیکی پخش می کرد. تا به امروز آن را نگه داشته ام. شهادت او تاثیر ‏زیادی داشت و جای خالی بزرگی بر جای گذاشت.»‏
زینب حسن نصرالله در پایان سخنان خود گفت: «قطعا پدرم دلش برای خانواده خود تنگ می شود و دوست دارد آنها را ‏ببیند و در کنار آن‌ها وقت بگذراند، اما با این وجود، او شرایط خود را پذیرفته و با آن وفق یافته است و ما نیز همگی این ‏مسئله را درک می کنیم. ما می دانیم که این وظیفه ماست که شرایط را بپذیریم. خیلی ها نمی دانند که ما برخی اوقات او ‏را تنها چند بار در طول یکسال می بینیم، اما این حقیقت دارد. این مسئله راحتی نیست بویژه اینکه من دختر او هستم و ‏رابطه ویژه ای با او دارم، اما باید به این مسئله توجه کنیم که فقط حضور او در کنار ما یک نعمت است. او فقط به ما ‏تعلق ندارد، بلکه به همه امت اسلامی متعلق است.»‏