پخش زنده
امروز: -
درپی تصمیم امارات به خروج از جنگ؛
امارات در قبال جنگ یمن در تنگنا قرار دارد
این تصمیم امارات بیانگر دوری از موازنه قوا در داخل یمن و تلاش امارات برای فرار از اعلام شکست قطعی نیروهای ائتلاف است.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما ؛ رای الیوم نوشت: امارات برای تعیین سیاستهایش در قبال جنگ یمن در تنگنا قرار دارد و موضعش برای خروج از یمن بر این دشواری می افزاید در حالیکه نه قادر به ادامه جنگ است و نه می تواند از آن بطور کامل خارج شود و نه می تواند نیروهایش را به شکلی بازآرائی کند.
پایگاه اینترنتی روزنامه رای الیوم لندن در مقاله ای به قلم صادق النابلسی نوشت: امارات پس از بیشتر از چهار سال مشارکت در جنگ یمن تصمیم گرفت از این کشور خارج شود. امارات پس از تشدید احساس تهدید بر اثر تحولات بحران بین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، خوار و خفیف و ناامید شده است زیرا دستاوردهایی که از ورود به جنگ یمن یا ائتلاف با آمریکا انتظار داشت محقق نشد و زیانهایی که از آن فراری بود رو به افزایش گذاشت.
مهمترین تحول دو هفته قبل اتفاق افتاد که امارات تصمیم گرفت بنا به دلایلی از باتلاق یمن خارج شود. مقامات اماراتی این دلایل را «تاکتیکی و راهبردی» توصیف کردند و این اقدام را مقدمه ای برای انتقال به «راهبرد صلح» برای حل بحران دانستند.
وضع جدید بین ایران و آمریکا که پیامدهایش منحصر به طرفین نخواهد بود, افزایش قیمت نفت, بروز ناامنی در مسیر انتقال نفت, حمله به کشتی ها و توقیف آنها, ساقط کردن پهپاد آمریکایی و مکان بروز جنگ و اهمیت آن برای ثبات و امنیت جهان؛ همه این عوامل تغییری خطرناک در محیط خلیج فارس و قواعد درگیری بین طرفهای نزاع به شمار می رود و احتمال دارد کار به بروز درگیریهایی کشیده شود که در حجم و اندازه خاصی محدود نخواهد ماند.
براین اساس می توان چند نکته را درباره علل اقدام امارات به خروج از یمن بیان کرد.
1- نا امیدی از تحقق پیروزی واقعی بعد از چهار سال جنگ
2- فرار از پیامدهای شکست
3- ترس از گسترش حملات «انصارالله و کمیته های مردمی» با استفاده از پهپادها و موشکهای بالستیک به عمق اراضی امارات
4- ترس از زیان به سرمایه گذاریهای مالی و ملکی در صورتی که جنگ به همین شکل ادامه یابد.
5- دو دستگی درون خانواده حاکم بر امارات به ویژه بین ابوظبی و دبی و اختلاف رویکردها درباره موضوع یمن و ایران. این در حالی است که دبی یعنی شخص شیخ محمد بن راشد آل مکتوم عقب نشینی, بازگشت و اتخاذ موضع آرام را ترجیح می دهد و در این زمینه ملاحظاتی دارد که به وضع دبی مربوط است. زیرا موجودیت و الگو بودن دبی به ثبات و جذابیت تجاری آن بستگی دارد اما ابوظبی یعنی شخص شیخ محمد بن زاید آل نهیان با موضع آمریکا برای سخت گیری علیه یمن و مقابله با تهدیدهای ایران موافق است. وی امیدوار است آمریکا وارد جنگ نیابتی با ایران شود تا معادلات منطقه بازترسیم شود اما در عین حال از این واهمه دارد که مبادا امور به جنگ تمام عیاری کشیده شود که نتواند پیامدهای آن بر ثبات حکومتش را تحمل کند.
6- اختلاف بین عربستان سعودی و امارات درباره اهداف حمله و تضاد منافع میدانی؛ زیرا امارات به عنوان مثال نیروهایش را از پایتخت یمن و استان الحدیده دور کرده بود تا از تلفات انسانی و مادی پرهیز کند در حالیکه امارات جنگ در یمن را جنگ برای نفوذ و سلطه بر باب المندب, بندر عدن و بندرهای دریای عرب در جنوب می دانست اما عربستان جنگ در یمن را جنگ موجودیت و عمق امنیتی, راهبردی و ایدئولوژیک قلمداد می کند.
7- شکست طرحهای سازمان ملل متحد, امارات را بین دو گزینه قرار داد. نخست اینکه به جنگ بدون وجود دورنمای واضح ادامه دهد و فرسایش انسانی, سیاسی و اقتصادی دردناک آن را تحمل کند دوم اینکه برای توقف خسارتها عقب نشینی کند و موضعی اتخاذ کند که بتواند دستاوردهایی داشته باشد و بخشی از نقش خود را در یمن حفظ کند.
8- جلب توجه ایرانیها برای ایفاء نقش آرامسازی و حل و فصل سیاسی تا بتواند در دیواره بحران ایران و آمریکا شکافی ایجاد کند, براساس این اصل که ما از یمن خارج می شویم و در مقابل ایران بار دیگر با دولت آمریکا درباره دوازده شرطی که مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا برای لغو تحریمها تعیین کرد, مذاکره کند.
9- اماراتی ها به این باور رسیدند که آمریکا خواستار جنگ نیست بلکه از جنگ واهمه دارد و تلاش می کند از طریق برخی میانجیگران تنش را کاهش دهد بنابراین برای امارات بهتر است که وارد طرحهای صلح و نه طرحهای جنگی شود.
10 - امارات از این واهمه دارد که درگیریها در آبهای منطقه ایش تکرار شود و کار به بروز درگیریهای محدود یا گسترده بکشد و اگر به موضعش ادامه دهد زیانهای سنگینی را متحمل و برای ثبات و امنیتش گران تمام خواهد شد.
بطور خلاصه می توان گفت این تصمیم امارات بیانگر دوری از موازنه قوا در داخل یمن و تلاش امارات برای فرار از اعلام شکست قطعی نیروهای ائتلاف است. علاوه بر این با توجه به نزاع بین جناحها در داخل خانواده های حاکم و احساسی که از دشواری موازنه موجود بین ایران و آمریکا وجود دارد احتمال ماجراجوئی کم است. بله این گامی برای اعتراض, ناراحتی, نگرانی و ترس از آینده است که لازمه اش بازنگری در سود و زیان و محاسبات مربوط به جنگ و صلح است. امارات در موضع دشواری قرار دارد و موضعش برای خروج از یمن بر این دشواری می افزاید در حالیکه نه قادر به ادامه جنگ است و نه می تواند از آن بطور کامل خارج شود و نه می تواند نیروهایش را به شکلی بازآرائی کند که برای هم پیمانانش در زمان جبهه بندی و بسیج نیروها برای مقابله با نیروهای رقیب منطقی به نظر آید.
پایگاه اینترنتی روزنامه رای الیوم لندن در مقاله ای به قلم صادق النابلسی نوشت: امارات پس از بیشتر از چهار سال مشارکت در جنگ یمن تصمیم گرفت از این کشور خارج شود. امارات پس از تشدید احساس تهدید بر اثر تحولات بحران بین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، خوار و خفیف و ناامید شده است زیرا دستاوردهایی که از ورود به جنگ یمن یا ائتلاف با آمریکا انتظار داشت محقق نشد و زیانهایی که از آن فراری بود رو به افزایش گذاشت.
مهمترین تحول دو هفته قبل اتفاق افتاد که امارات تصمیم گرفت بنا به دلایلی از باتلاق یمن خارج شود. مقامات اماراتی این دلایل را «تاکتیکی و راهبردی» توصیف کردند و این اقدام را مقدمه ای برای انتقال به «راهبرد صلح» برای حل بحران دانستند.
وضع جدید بین ایران و آمریکا که پیامدهایش منحصر به طرفین نخواهد بود, افزایش قیمت نفت, بروز ناامنی در مسیر انتقال نفت, حمله به کشتی ها و توقیف آنها, ساقط کردن پهپاد آمریکایی و مکان بروز جنگ و اهمیت آن برای ثبات و امنیت جهان؛ همه این عوامل تغییری خطرناک در محیط خلیج فارس و قواعد درگیری بین طرفهای نزاع به شمار می رود و احتمال دارد کار به بروز درگیریهایی کشیده شود که در حجم و اندازه خاصی محدود نخواهد ماند.
براین اساس می توان چند نکته را درباره علل اقدام امارات به خروج از یمن بیان کرد.
1- نا امیدی از تحقق پیروزی واقعی بعد از چهار سال جنگ
2- فرار از پیامدهای شکست
3- ترس از گسترش حملات «انصارالله و کمیته های مردمی» با استفاده از پهپادها و موشکهای بالستیک به عمق اراضی امارات
4- ترس از زیان به سرمایه گذاریهای مالی و ملکی در صورتی که جنگ به همین شکل ادامه یابد.
5- دو دستگی درون خانواده حاکم بر امارات به ویژه بین ابوظبی و دبی و اختلاف رویکردها درباره موضوع یمن و ایران. این در حالی است که دبی یعنی شخص شیخ محمد بن راشد آل مکتوم عقب نشینی, بازگشت و اتخاذ موضع آرام را ترجیح می دهد و در این زمینه ملاحظاتی دارد که به وضع دبی مربوط است. زیرا موجودیت و الگو بودن دبی به ثبات و جذابیت تجاری آن بستگی دارد اما ابوظبی یعنی شخص شیخ محمد بن زاید آل نهیان با موضع آمریکا برای سخت گیری علیه یمن و مقابله با تهدیدهای ایران موافق است. وی امیدوار است آمریکا وارد جنگ نیابتی با ایران شود تا معادلات منطقه بازترسیم شود اما در عین حال از این واهمه دارد که مبادا امور به جنگ تمام عیاری کشیده شود که نتواند پیامدهای آن بر ثبات حکومتش را تحمل کند.
6- اختلاف بین عربستان سعودی و امارات درباره اهداف حمله و تضاد منافع میدانی؛ زیرا امارات به عنوان مثال نیروهایش را از پایتخت یمن و استان الحدیده دور کرده بود تا از تلفات انسانی و مادی پرهیز کند در حالیکه امارات جنگ در یمن را جنگ برای نفوذ و سلطه بر باب المندب, بندر عدن و بندرهای دریای عرب در جنوب می دانست اما عربستان جنگ در یمن را جنگ موجودیت و عمق امنیتی, راهبردی و ایدئولوژیک قلمداد می کند.
7- شکست طرحهای سازمان ملل متحد, امارات را بین دو گزینه قرار داد. نخست اینکه به جنگ بدون وجود دورنمای واضح ادامه دهد و فرسایش انسانی, سیاسی و اقتصادی دردناک آن را تحمل کند دوم اینکه برای توقف خسارتها عقب نشینی کند و موضعی اتخاذ کند که بتواند دستاوردهایی داشته باشد و بخشی از نقش خود را در یمن حفظ کند.
8- جلب توجه ایرانیها برای ایفاء نقش آرامسازی و حل و فصل سیاسی تا بتواند در دیواره بحران ایران و آمریکا شکافی ایجاد کند, براساس این اصل که ما از یمن خارج می شویم و در مقابل ایران بار دیگر با دولت آمریکا درباره دوازده شرطی که مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا برای لغو تحریمها تعیین کرد, مذاکره کند.
9- اماراتی ها به این باور رسیدند که آمریکا خواستار جنگ نیست بلکه از جنگ واهمه دارد و تلاش می کند از طریق برخی میانجیگران تنش را کاهش دهد بنابراین برای امارات بهتر است که وارد طرحهای صلح و نه طرحهای جنگی شود.
10 - امارات از این واهمه دارد که درگیریها در آبهای منطقه ایش تکرار شود و کار به بروز درگیریهای محدود یا گسترده بکشد و اگر به موضعش ادامه دهد زیانهای سنگینی را متحمل و برای ثبات و امنیتش گران تمام خواهد شد.
بطور خلاصه می توان گفت این تصمیم امارات بیانگر دوری از موازنه قوا در داخل یمن و تلاش امارات برای فرار از اعلام شکست قطعی نیروهای ائتلاف است. علاوه بر این با توجه به نزاع بین جناحها در داخل خانواده های حاکم و احساسی که از دشواری موازنه موجود بین ایران و آمریکا وجود دارد احتمال ماجراجوئی کم است. بله این گامی برای اعتراض, ناراحتی, نگرانی و ترس از آینده است که لازمه اش بازنگری در سود و زیان و محاسبات مربوط به جنگ و صلح است. امارات در موضع دشواری قرار دارد و موضعش برای خروج از یمن بر این دشواری می افزاید در حالیکه نه قادر به ادامه جنگ است و نه می تواند از آن بطور کامل خارج شود و نه می تواند نیروهایش را به شکلی بازآرائی کند که برای هم پیمانانش در زمان جبهه بندی و بسیج نیروها برای مقابله با نیروهای رقیب منطقی به نظر آید.
نظر شما