تیراندازی‌ها در آمریکا مرگبارتر شده است

پایگاه اینترنتی این روزنامه در مقاله‌ای به قلم جیمز دنسلی و جیلیان پترسون نوشت: اگر تیراندازی‌های کور را در طول زمان بررسی کنیم دو موضوع نگران کننده در آن کاملا روشن می‌شود: این حملات بسیار بیشتر و به مراتب مرگبارتر شده اند.
برای پروژه‌ای که موسسه ملی عدالت، شاخه تحقیقاتی وزارت دادگستری، بودجه آن را تامین کرده است، درباره همه تیراندازی‌های کور از سال ۱۹۶۶ تحقیق کردیم. تحقیقات ما بیش از ۵۰ سال را پوشش می‌دهد، اما ۲۰ درصد از ۱۶۴ مورد در پایگاه داده‌های ما، در ۵ سال اخیر رخ داده است. بیش از نیمی از تیراندازی‌ها از سال ۲۰۰۰ به این طرف و ۳۳ درصد از تیراندازی‌ها از ۲۰۱۰ رخ داده است. مرگبارترین سال‌ها ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ بودند و به نظر می‌رسد امسال از سال‌های گذشته اوضاع وخیم‌تر باشد؛ تاکنون دست کم ۶۰ تن بر اثر تیراندازی‌های کور جان خود را از دست داده اند که ۳۸ تن آن‌ها در ۵ هفته گذشته کشته شده اند.
تعداد تلفات در هر تیراندازی نیز به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. ۱۶ مورد از ۲۰ مورد مرگبارترین تیراندازی کور در تاریخ معاصر در ۲۰ سال گذشته رخ داده است و ۸ مورد آن از جمله تیراندازی در لاس وگاس در سال ۲۰۱۷ که بر اثر آن ۵۸ نفر جان خود را از دست دادند، در ۵ سال گذشته بوده است.
در دهه‌های گذشته تعداد تلافات در تیراندازی‌های کور به شکل پیوسته افزایش یافته است. در دهه ۱۹۷۰ تعداد تلفات هر تیراندازی به طور میانگین ۵/۷ بود. در دهه ۱۹۸۰ این میانگین به ۱۴ نفر در هر تیراندازی افزایش یافت. در دهه ۱۹۹۰ این میانگین به ۲۱ نفر رسید. در دهه ۲۰۰۰ این رقم به ۲۳/۵ نفر رسیده است. میزان تلفات در هر تیراندازی در این دهه افزایش بیشتری داشته است. امروز میانگین تلفات در هر تیراندازی به ۵۱ نفر در هر سال رسیده است.
تیراندازی‌های کور تنها نیم درصد از یک درصد از بیش از ۱۴ هزار قتل‌ها به وسیله سلاح‌های گرم در سال در آمریکا را به خود اختصاص داده است، اما در شرایطی که تعداد قتل‌ها در امریکا در سال‌های گذشته کاهش یافته است، اما تعداد تیراندازی‌های کور همچنان رو به افزایش است.
هنوز هیچ تعرف پذیرفته شده جهانی درباره تیراندازی کور وجود ندارد. اما در تحقیقات ما در پروژه خشونت از تعریف مرکز پژوهشی کنگره استفاده می‌کنیم. براساس این تعریف هر حادثه‌ای که در آن چهار یا بیشتر قربانی (فرد تیرانداز مشمول قربانیان نمی‌شود) در محلی عمومی به ضرب گلوله کشته شوند، تیراندازی کور قلمداد می‌شود. براساس این استاندارد، تیراندازی کور در شهر‌های اودسا و میدلند در ایالت تگزاس در یکشنبه بعدازظهر که بر اثر آن ۷ نفر و خود ضارب کشته شدند، ششمین تیراندازی کور در امسال قلمداد می‌شود.
اگر تعریف دیگری که تعداد کشته‌های کمتر یا مرگ خود تیرانداز را نیز در امار تلفات قلمداد می‌کند، در نظر بگیریم تعداد تیراندازی‌های کور بسیار بیشتر خواهد شد. اما بر اساس این استاندارد تا کنون ۶ تیراندازی کور در آمریکا رخ داده است که این رقم هم بسیار زیاد است و همین میزان نیز برای نتیجه گیری کردن درباره این موضوع که برخلاف برآورد‌های سابق، تیراندازی‌های کور به شکل پیوسته در حال افزایش است، کافی است.
مطالعات نشان می‌دهد عاملان تیراندازی‌های کور بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای پس از حملات از پوشش رسانه‌ای به ارزش ۷۵ میلیون دلار برخوردار می‌شوند، که معادل سطح پوشش ورزشکاران حرفه‌ای و بازیگران هالیوودی است. برای کسانی که خشمگین، منزوی و ناشناخته اند این میزان پوشش خبری انگیزه بسیار خوبی برای ارتکاب به چنین اقدامی است. هر چه تعداد تلفات این حملات بالاتر باشد، میزان پوشش خبری نیز گسترده‌تر و بیشتر می‌شود. یک عامل تیراندازی که به تازگی از اقدامتش جلوگیری شده است در پیامی نوشته بود: "۱۰۰ کشته، رقم بسیار خوبی است. " عامل تیراندازی دیگری هم تصمیم دارد رکورد جهانی را بشکند.
تیراندازی‌های کور هم از نظر تعداد و هم تاثیرگذاری در حال افزایش اند، اما واقعیتی اجتناب ناپذیر از زندگی آمریکا نیستند. باید برای جلوگیری از آن‌ها وارد عمل شد. باید هرگونه لفاظی را که بر نفرت و خشونت صحه می‌گذارد، به چالش بکشیم، آموزش‌هایی را که به فرزندانمان می‌دهیم، تغییر دهیم و گام به گام، متن سناریوی خشونت آمریکا را بازنویسی کنیم.