۶ جمله‌ای که هیچگاه از افراد موفق نمی‌شنوید

جملات و عباراتی که انسان در خلوت به خودش می‌گوید، تقریبا به گونه‌ای دقیق از نحوه تفکر شخص و اعتقادات حقیقی او پرده برمی دارند. به گزارش فوربس، شاید خود ما از توان تاثیر این عبارات آگاه نباشیم، اما آن‌ها به طور خلاصه نحوه رویارویی ما با مشکلات را بازگو می‌کنند.

 

 

این عبارت به ندرت می‌تواند یک استراتژی درست تلقی شود. افراد موفق کمتر امکان موفقیت را به نیرو‌های خارجی یا اتفاقات خارج از توان خود واگذار می‌کنند.

باید گفت یکجا نشستن و نظاره گر بودن به جای فعال بودن و اقدام عملی کردن، به نتیجه مثبتی منجر نخواهد شد.

به جای صبر و انتظار، آینده را پیش بینی کنید. یک طرح از سناریو‌های «اگر این شد، پس آن می‌شود» تهیه کنید و برای هر رخدادی برنامه داشته باشید. روی این تمرکز کنید که چه چیزی موجب موفقیت تان می‌شود، نه اینکه چه اتفاقی باید بیافتد تا موفق شوید.

 

رفع مسئولیت کردن از خود و توجیه آوردن برای اتفاقات بد یک واکنش انفعالی و رقت انگیز است و از شما یک فرد موفق نمی‌سازد. افراد موفق می‌دانند که هرچیزی که در رابطه با کارشان اتفاق می‌افتد به نحوی مستقیم یا غیرمستقیم به اعمال خودشان مربوط است.

ممکن است بروز یک اتفاق بد ناشی از یک انتخاب شغلی بد باشد، یا تحقیقی که انجام نداده اید، یا مشکلی که پیش بینی‌اش نکرده باشید.

روی خوب قضیه این است که وقتی پی بردید مشکل از شماست، به این حقیقت هم واقف شده اید که راه حل نیز در دستان خودتان است.

 

افراد موفق تصمیم می‌گیرند که چه کاری را باید انجام بدهند و انجامش می‌دهند. به عبارتی یا کار را بکن، یا نکن، «سعی می‌کنم» نداریم.

سعی می‌کنم در واقع یعنی «این قضیه آنقدر‌ها هم برایم مهم نیست و اولویتی ندارد.» اگر واقعا همین طور است، پس فقط بگویید نه.

تام رایان، گرافیست، یک فرمول برای خودش دارد که چارچوب خوبی به نظر می‌آید: تصمیم، برنامه ریزی، اقدام. این خیلی بهتر از «سعی‌ام را می‌کنم» و «راهی پیدا خواهم کرد» است. در واقع قول دادن به خودمان که تلاشمان را خواهیم کرد، درباره چیزی که در اعماق وجودمان می‌دانیم نخواهیم کرد، برای هیچکس مفید و سازنده نیست.

 

اعتقاد به اینکه همه چیز بر خلاف میل شما پیش می‌رود و دنیا یک جور‌هایی مشغول توطئه علیه شما است، باعث موفقیت تان نمی‌شود. در واقع اعتقاد به اینکه چیز‌های بد دارند اتفاق می‌افتند و اتفاق خواهند افتاد، فقط باعث می‌شود منفی‌ها را ببینید.

به جای آن، یکی از آن اتفاقات بد را درنظر بگیرید. خودتان را از آن جدا کنید و فکر کنید که به عنوان یک مشکل چه راه‌هایی برای حل آن وجود دارد. با جستجو برای راه حل در حالی که از زیر فشار فردی آزاد شده اید، به نتیجه بهتری می‌رسید.

 

افراد موفق به خودشان اطمینان دارند و احساس نمی‌کنند که برای موفقیت باید نظر و ایده دیگران را خفه کنند. آن‌ها می‌دانند که پیشرفت در هر زمینه و رفتن به مرحله بعد زمانی محقق شده که یکی از آن «غیرممکن است»‌ها تبدیل به ممکن شده است.

آن‌ها به جای برخورد تهاجمی، سعی می‌کنند در خود ایده دقیق شوند و درباره آن سوال کنند تا آن را کامل بشناسند. حتی اگر در نهایت آن ایده بد از آب درآمد، برنمی گردند بگویند «من که به شما گفته بودم».

 

آدم‌های موفق قهرمان‌های زندگی خودشان هستند، نه قربانی ها. البته آن‌ها آنقدر ساده اندیش نیستند که ادعا کنند شرایط غیرمنصفانه وجود ندارد، اما به هنگام مواجهه با چنین شرایطی بیشتر می‌گردند و راه حلی برای آن پیدا می‌کنند تا اینکه روی غیرمنصفانه بودن آن موقعیت‌ها پافشاری کنند.

در واقع روش آن‌ها این شکلی است: داور جانبداری می‌کند؟ بگذار بیشتر به قوانین بچسبیم و قانونمندتر باشیم. پیشداوری غیرمنصفانه وجود دارد؟ بگذار تا جوری باشیم که گزینه‌ای بهتر از ما نباشد.

در نهایت باید گفت عبارات شما اعمال شما را شکل می‌دهند و اعمال شما گذشته و حال و آینده شما را می‌سازند. درنتیجه باید مراقب این دست عبارات بود.