مراسم شام غریبان شهدا و اسیرای کربلا

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز اراک؛ مردم استان مرکزی در ادامه عزاداری برای سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و اصحاب با وفای ایشان ، همراه با اسرای دشت کربلا برای غربت شهیدان و اسیران حسینی سوگواری کردند.

دلباختگان اهل بیت (ع) در استان مرکزی ضمن رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی با زدن ماسک و رعایت فاصله اجتماعی برای مظلومیت اسرایی سوگواری کردند که سپاه دشمن بعد از شهادت بستگانشان آن‌ها را از خیمه‌ها بیرون کردند و خیمه‌ها را آتش‌زدند و در این هنگام بود که زنان علاوه بر مصیبت از دست دادن عزیزان شهیدشان، مصیبت غم اسارت و تازیانه‌های دشمن را هم متحمل شدند.

شام غریبان کم و بیش مانند یک مجلس روضه است، در این جلسه، چراغ روشن نمی‌کنند و با افروختن چند شمع، روشنی کمی به مجلس می‌دهند و دسته‌های عزادار، عَلَم وکتل برنمی‌دارند و زنجیر نمی‌زنند، بلکه با صفوفی نسبتا منظم به عزاداری می‌پردازند.

در این سوگواری از کودکان و نو نهالان برای تمثیل واقعه عاشورا استفاده می‌شود و نوحه خود را آرام و بی‌سروصدا می‌خوانند ، این مراسم یادآور آوارگی اهل بیت امام حسین (ع) و اسیران و کودکان بازمانده از کربلا است که در غروب عاشورا، بی‌پناه در تاریکی شب، در بیابان کربلا به سر می‌بردند.

شام غریبان به معنای شب ِ مردم غریب و دورافتاده از یار و دیار آمده است و در مرثیه‌ها، به غروب آفتاب روز عاشورا و سوگواریِ شبانه در شب یازدهم محرم، شب بعد از عاشورا گفته می‌شودو واژه غریب برای کسی که بی یار و یاور مانده است استفاده می‌شود.

غروب عاشورا بعد از شهادت امام حسین (ع) عمر بن سعد به همراه خولی و شمر و دیگر سپاهیان یزید ، سر سیدالشهدا (ع) را به همراه سر‌های یاران و خاندان او به کوفه فرستاد و خود با جمعی از لشکریانش شب را در کربلا ماند و روز بعد نزدیک ظهر پس از دفن کشتگان سپاه یزید، بدون توجه به بدن شهدای دشت کربلا اسرای اهل بیت امام حسین (ع) و دیگر بازماندگان را به سمت کوفه برد.

نقل است که در شب یازدهم محرم که شام غریبان بود، حضرت زینب (س) نماز شب خود را ترک نکرد؛ اما به سبب ضعفی که او را فرا گرفته بود، نماز را نشسته خواند.