یادداشت / فکری باید، برای موتور‌های والیبال

این روز‌ها تیم‌های باشگاهی برای راه افتادن قطار لیگ برتر والیبال از هیچ گونه همکاری با فدراسیون کوتاهی نکردند و طبق آیین نامه بدهی‌های خود را تسویه و یا تکلیف چگونگی پرداخت آن را روشن کردند تا ثبت نام الکترونیکی شان مرحله به مرحله پیش رود.
امسال اجرای سیستم صفر و یکی در مسابقات والیبال باشگاه‌های کشور تاکنون خوب جواب داده و با این مدیریت حرفه‌ای دیگر از رفتار‌های کدخدامنشانه سنوات قبل که در میانه‌های راه باعث برهم ریختن نظم بازی‌ها و فسخ یک طرفه قرارداد‌ها و شکایت بازیکنان به کمیته انضباطی می‌شد خبری نیست.
اما مشکل اصلی در همین ابتدای راه، کروناست بیماریی که برای بهبود باید فرد مبتلا ۱۴ روز قرنطینه باشد، این بیماری برای موتور‌های والیبال ایران دردسر ساز شده است. پاسور مهره کلیدی و اصلی یک تیم محسوب می‌شود و نمی‌توان برای این پست بازیکن پست‌های دیگر را استفاده کرد.
همانطور که در یک تیم فوتبال، دروازه بان نقش اساسی و کلیدی را بازی می‌کند و حتی بهترین هافبک هم نمی‌تواند جایگزین وی شود در والیبال هم هیچ بازیکنی نمی‌تواند مسئولیت‌های پاسور را به خوبی اجرا کند با توجه به این ویژگی حساس و تاثیرگذار لیگ در شرایطی آغاز شد که پاسور‌های برخی از تیم‌های حاضر مبتلا شده بودند.
فدراسیونی‌ها پیش از شروع لیگ بند بند دستورالعمل‌های بهداشتی را به خوبی اجرا کردند، اما بهتر است با توجه به ویژگی وظایف پست پاسوری در این رشته تمهیداتی را در این خصوص قائل شوند چرا که نبود پاسور در یک تیم باخت را به همراه خواهد داشت و حامیان مالی که در هر شرایطی اقدام به تیمداری و حضور در لیگ کرده اند از ادامه کار برای سنوات آینده دلسرد خواهند شد و تنور داغ لیگ سرد می‌شود.
در هفته نخست لیگ برتر والیبال از ۱۵ تیم حاضر هر سه پاسور تیم‌های پیکان و هورسان رامسر به این بیماری مبتلا شده بودند و به همین علت نتیجه دیدار این تیم‌ها برابر حریفان شان باخت بود.

انسیه ورزنده  خبرنگار سرويس ورزشی، خبرگزاری صدا و سیما