مناجات امام سجاد (ع) در گرفتاری‌ها

 

«بسم الله الرحمن الرحيم»

ای آن‏که گرفتاری‌های سخت تنها به وسیله او بازگردد،‌ای آن‏که تیزی تیغ دشواری‌ها به او درهم شکسته شود.

وَ یَا مَنْ یُلْتَمَسُ مِنْهُ المَخْرَجُ إِلَی رَوْحِ الْفَرَجِ ذَلَّتْ لِقُدْرَتِکَ الصِّعَابُ

‌ای آن‏که بیرون آمدن از رنج‌ها و راه یافتن به‏ سوی عرصه گشایش تنها از او درخواست گردد، در برابر توانایی‏ات سختی‌ها رام شد.

وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِکَ الْأَسْبَابُ وَ جَرَی بِقُدْرَتِکَ الْقَضَاءُ وَ مَضَتْ عَلَی إِرَادَتِکَ الْأَشْیَاءُ
و به لطف اسباب و وسائل فراهم گشت، و به نیرویت قضا جاری شد، و امور براساس اراده ‏ات گذرد.

فَهِیَ بِمَشِیَّتِکَ دُونَ قَوْلِکَ مُؤْتَمِرَةٌ وَ بِإِرَادَتِکَ دُونَ نَهْیِکَ مُنْزَجِرَةٌ أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ
پس اشیاء تنها نه به گفتارت‏ بلکه به اراده‏ات فرمان پذیرند، و تنها به اراده‏ات قبل از نهی کردنت باز داشته ‏اند.

وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِی الْمُلِمَّاتِ لا یَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلا مَا دَفَعْتَ وَ لا یَنْکَشِفُ مِنْهَا إِلا مَا کَشَفْتَ
تنها تو برای رفع گرفتاری‌ها خوانده شدی، و در بلا‌های سخت پناهگاهی، چیزی از آن بلا‌های سخت دفع نگردد جز آنچه تو دفع کردی، و چیزی از آن گشوده‏ نشود مگر آنچه تو گشودی

وَ قَدْ نَزَلَ بِی یَا رَبِّ مَا قَدْ تَکَأَّدَنِی ثِقْلُهُ وَ أَلَمَّ بِی مَا قَدْ بَهَظَنِی حَمْلُهُ وَ بِقُدْرَتِکَ أَوْرَدْتَهُ عَلَیَّ
پروردگارم مشکلی به من رسیده که سنگینی ‏اش مرا به زحمت انداخته است، و دشواری بر من فرود آمده که به دوش کشیدنش مرا گرانبار نموده ‏است‏ آری آن را تو به قدرت خویش بر من فرود آوردی.

وَ بِسُلْطَانِکَ وَجَّهْتَهُ إِلَیَّ فَلا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ وَ لا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ وَ لا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ
و با نیرویت متوجّه من ساختی، پس از آنچه مرا در آن وارد کردی بیرون کننده ‏ای نیست و از آنچه متوجه من نمودی بازگرداننده ‏ای وجود ندارد و از آنچه تو بستی گشاینده‏‌ای نمی ‏باشد

وَ لا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ وَ لا مُیَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ وَ لا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
و از آنچه تو گشودی کسی را یارای بستن نیست و بر آنچه تو سخت گرفتی آسان‏ کننده‏‌ای وجود ندارد و برای آن‏که تو از یاری‏ اش دریغ ورزیدی یاوری نیست، بر محمّد و خاندانش درود فرست.

وَ افْتَحْ لِی یَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِکَ، وَ اکْسِرْ عَنِّی سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِکَ
و گشایش را پروردگارا به کرم و فضلت‏ به روی من بگشا، و چیرگی اندوه را به نیروت از من برگیر.

وَ أَنِلْنِی حُسْنَ النَّظَرِ فِیمَا شَکَوْتُ وَ أَذِقْنِی حَلاوَةَ الصُّنْعِ فِیمَا سَأَلْتُ وَ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً
و مرا در آنچه از آن به تو شکایت نمودم خوش‏بینی عطا فرما، و شیرینی رفتارت را نسبت به آنچه از تو خواستم به من بچشان، و از پیشگاه خود مهر و گشایش گوارایی به من ببخش.

وَ فَرَجا هَنِیئا وَ اجْعَلْ لِی مِنْ عِنْدِکَ مَخْرَجا وَحِیّا وَ لا تَشْغَلْنِی بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِکَ
از نزد خود را نجات فوری برایم قرار ده، و از محافظت در انجام واجبات.

وَ اسْتِعْمَالِ سُنَنِکَ [سُنَّتِکَ‏]فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِی
و به کار گرفتن احکامت‏ در زندگی مرا غافل مساز

یَا رَبِّ ذَرْعا وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَیَّ هَمّا وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَی کَشْفِ مَا مُنِیتُ بِهِ
پروردگارا از مشکلی که بر من فرود آمده سخت به تنگ آمدم، و وجودم را به خاطر حادثه‏ای که برایم رخ داده اندوه فرا گرفته است، تنها تو توانایی برای برطرف ساختن آنچه به آن دچار شدم

وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِیهِ فَافْعَلْ بِی ذَلِکَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْکَ یَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِیمِ
و دفع آنچه در آن افتادم، پس به فضل خویش‏ آن را برایم به انجام برسان، هرچند خود را سزاوار آن از سوی تو نمی‏ دانم،‌ای صاحب عرش بزرگ،

و دارای نعمت‏ کریمانه، تنها تو نیرومندی،‌ای مهربانترین مهربانان، دعایم را اجابت کن‌ای پروردگار جهانیان.