مناجاتی برای یادکنندگان خدا

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما، مُناجاتُ الذّاکِرین یا مناجات یادکنندگان خدا، از مناجات‌های پانزده گانه نقل شده از امام سجاد (ع) است. در این مناجات بر این مطلب تاکید شده که ما نمی‌توانیم حق ذکر و یاد خداوند را به جای آوریم.

 

مناجات الذاکرین از امام سجاد (ع) نقل شده و در الصحیفة الثانیة السجادیة، بحارالانوار و مفاتیح الجنان آمده است. علامه مجلسی زمان قرائت این دعا را روز چهارشنبه تعیین کرده است.

 

-انسان در به جای آوردن حق ذکر و یاد خداوند ناتوان است.

-اگر خداوند فرمان نمی‌داد که او را یاد کنیم، ما او را منزه از یاد خود می‌دانستیم.

-ذکر خدا، منتی است از سوی او بر انسان و نعمتی بزرگ.

-درخواست توفیق ذکر و یاد خداوند.

-هیچ عقلی از معرفت خدا بی‌بهره نیست و خداوند عقل‌ها را چنان آفریده است که بتوانند او را بشناسند.

-دل‌ها فقط با یاد خدا آرامش می‌یابد.

-هدف نهایی زندگی انسان، لقاءالله و رسیدن به مرحله‌ای است که هیچ حائلی بین انسان و خدا نباشد.

-رسیدن به لقاء الله، هدف از خلقت است.

-هر لذت غیر الهی و هر لذتی که غیر ذکر خدا حاصل شده است، نادرست و نیازمند به استغفار است

 

 

خدایا! اگر پذیرفتن فرمانت واجب نبود تو را پاک‌تر از آن مى‌‏دانستم که نام تو را به زبان آرم.

گذشته‏ از اینکه ذکرى که من از تو کنم به اندازه فهم من است نه به مقدار مقام تو

و تازه مگر چه اندازه امید است‏ قدرم بالا رود که محل تقدیس (و به پاکى ستودن) تو قرار گیرم

و از بزرگترین نعمت‌هاى تو بر ما همان جریان داشتن ذکر تو بر زبان ماست

و همان اجازه‌‏اى است که براى دعا کردن و به پاکى ستودنت به ما دادى.

خدایا! پس ذکر خویش را به ما الهام کن در خلوت و جلوت و شب و روز

و آشکار و نهان و در خوشى و ناخوشى

و ما را به ذکر خفى و پنهانت مأنوس کن و به کار پاکیزه

و کوشش خداپسند وادار و پاداش ما را به سنگ تمام بده!

خدایا! دل‌هاى شیدا همه سرگشته‏ و تشنه تو هستند

و خِرَدهاى متفرق و جدا همه در مورد شناسایى و معرفت تو متفق گشته‌‏اند

و از این رو دل‌ها جز به یاد تو آرام نگیرند

و جان‌ها جز به مشاهده جمالت تسکین نیابند.

تویى که در هر جا تسبیحت گویند و در هر زمانى پرستش کنند

و در هر آن موجود بوده‌‏اى و به هر زبان تو را خوانند

و در هر دلى تو را به بزرگى یاد کنند

و از تو آمرزش خواهم از هر لذتى جز لذت تو

و از هر آسایشى جز انس با تو

و از هر شادمانى به جز قرب تو

و از هر سرگرمى به جز فرمانبرداری‌ات

خدایا تو فرمودى و گفته‌‏ات حق است:

«اى‏ کسانى که ایمان آورده‏‌اید! خدا را یاد کنید یاد کردن بسیار

و تسبیح او گوئید در بامداد و پسین.»

و نیز فرمودى و گفته‌‏ات حق است: «مرا یاد کنید تا من هم شما را یاد کنم.»

پس‏ تو ما را به‏ یاد کردنت دستور فرمودى و به ‏ما وعده‏ دادى‏

که براى شرافت و عزت و عظمت‌بخشى به ما تو هم ما را یاد کنى

و ما هم‌اکنون مطابق فرمانت تو را یاد کنیم

پس تو هم به وعده خویش وفا کن

اى که از یادکنندگانت یاد کنى و اى مهربان‌ترین مهربانان‏.