پایان اسارت سه ساله دشت کربلا

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز مازندران ،  رقیه از «رقی» به معنی بالا رفتن و ترقی گرفته شده است. گویا این اسم لقب حضرت بوده و نام اصلی ایشان فاطمه بوده است؛ زیرا نام رقیه در شمار دختران امام حسین (ع) کمتر به چشم می‌خورد و به اذعان برخی منابع، احتمال این که ایشان همان فاطمه بنت الحسین (س) باشد، وجود دارد. در واقع، بعضی از فرزندان امام حسین (ع) دو اسم داشته اند و امکان تشابه اسمی نیز در فرزندان ایشان وجود دارد. اکثر محدثان دو دختر به نام‌های سکینه و فاطمه برای امام حسین (ع) ذکر کرده‌اند، اما علامه ابن شهر آشوب و محمد بن جریر طبری، سه دختر به نام‌های سکینه، فاطمه و زینب (ع) را برای آن حضرت برشمرده‌اند.
بعد از واقعه عاشورا دشمن تمام کسانی را که زنده مانده بودند، اسیر کرد. میان اسرا، یک دختر کوچک هم دیده می ‏شد. این دختر کوچک، رقیه دختر امام حسین علیه السلام بود که بعد از شهادت پدرش به همراه عمه ‏اش زینب و اسرای دیگر به طرف شام می ‏رفت.
از داخل خرابه‌های شام، صدای یک کودک به گوش می ‏رسید. تمام کسانی که در میان اسرا بودند، می ‏دانستند که این صدای رقیه است. رقیه از خواب بیدار شده بود و سراغ پدرش را می ‏گرفت. گویا خواب پدرش را دیده بود. یزید دستور داد سر امام حسین علیه‏ السلام را به رقیه نشان بدهند. وقتی حضرت رقیه علیهاالسلام سر بریده پدرش امام حسین علیه‏ السلام را دید، با فریاد و ناله خودش را روی سر بریده پدر انداخت و از دنیا رفت.

• همایش سه ساله های حسینی درمازندران+فیلم

۵ صفر سال ۶۱ هجری قمری سالروز شهادت حضرت رقیه سه ساله دشت کربلاست، که سندی بر مظلومیت خاندان پیامبر (ص) است.
قبر نورانی حضرت رقیه (س) در سوریه نه تنها نماد مظلومیت خاندان اهل بیت (ع) است؛ بلکه پرچم هدایتی است برای همه نسل‌های آینده‌ای که به زیارت این مرقد و شخصیت ارزشمند می‌روند.
مرقد مطهر حضرت رقیه در سوریه و نزدیک آرامگاه حضرت زینب علیهماالسلام است.