تأثیر مسؤولان در اجرای اخلاق کریمانه در جوامع اسلامی

به گزارش خبرنگار حوزه معارف گروه علمی فرهنگی و هنری خبرگزاری صدا و سیما، خانم مهدوی کنی استاد دانشگاه امام صادق (ع) در گفتگوی قرآنی صبح امروز که درباره کرامت و خصلت بارز ائمه معصومین است افزود: با توجه به این که در ایام رحلت پیامبر (ص) قرار داریم، در قرآن کریم بار‌ها به خصوصیت رحمه للعالمین بودن پیامبر (ص) تأکید شده، اما این که این رحمت نشانه و آثاری دارد و البته با توجه به این که در ایام شهادت امام حسن (ع) هم قرار داریم و ویژگی خاص این امام کریم اهل بیت بودن است و بعضی از ائمه نسبت به بعضی خصوصیات برجستگی داشتند.
وی افزود: در مقابل کریم بودن کلمه پست بکار رفته است و اصلا خلقت انسان را به «لقد کرمنا بنی آدم» یعنی یک کرامت نسبت داده اند و این نخستین پیام قرآنی در آفرینش انسان است.
استاد دانشگاه امام صادق (ع) گفت: خوش اخلاقی، پایبندی به وفای به عهد، بذل، احسان و انفاق از جمله نشانه‌های آثار کرامت است و بر روی جامعه این موضوع تأثیرگذار است.
خانم مهدوی کنی ضمن اشاره به بیانات مقام معظم رهبری در اوایل شیوع ویروس کرونا گفت: مقام معظم رهبری در آستانه ماه مبارک رمضان موضوعی را مطرح کردند که از سه واژه انفاق، ایثار و مواسات تشکیل شده است که به نظر می‌رسد لفظ مقام معظم رهبری با هدف انتخاب شده است و در ادامه این بیانات به لفظ رزمایش اشاره کردند و هم اکنون شاهد هستیم که در سطح جامعه بحث رزمایش و کرامت و مواسات اجرا می‌شود.
وی ضمن اشاره به معنای واژه‌های بذل، بخشش و ایثار و مواسات گفت: بذل و بخشش از کرامات انسانی است و در بحث انفاق افراد چیزی را می‌بخشند که اضافه بر مال خود دارند، اما در بخش مواسات افراد چیزی را می‌بخشند که خودشان نیز به آن نیاز دارند و، اما ایثار بالاتر از مرحله مواسات است و افراد حتی از فرزند و مال خود نیز می‌گذرند.
استاد دانشگاه امام صادق با بیان این که امروزه مردم به امکاناتی دسترسی دارند و مطالبه گری مردم بیش از گذشته است گفت: این مطالبه گری باید با حفظ آبرو شکل بگیرد و حتی باید در مسؤولان هم شاهد بیان اخلاق کریمانه باشیم، زیرا به یقین مسؤولان نیز می‌توانند در اجرای اخلاق کریمانه در جوامع اسلامی تأثیرگذار باشند و مردم هم از جهت مطالبه گری خود باید با اخلاق کریمانه آن را اجرا کنند.
خانم مهدوی کنی در ادامه ضمن اشاره به روایتی از امام حسن (ع) گفت: روزی از امام حسن (ع) سؤال می‌کنند که چرا شما کسی را ناامید بر نمی‌گردانید و امام حسن (ع) می‌گویند همانطور که آن نیازمند به سمت من آمده و من او را ناامید نمی‌کنم من هم محتاج خداوند هستم و دوست ندارم خداوند مرا ناامید کند که در این مورد نیز بحث امید به خداوند مطرح می‌شود و باید اخلاق کریمانه در جوامع اسلامی به درستی اجرا شود.