تلاش رژیم صهیونیستی برای نفوذ به قاره آفریقا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما؛ پایگاه اینترنتی عربی ۲۱ در یادداشتی به قلم ابراهیم الصدیق علی نوشت: سوم فوریه سال ۲۰۲۰، عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حکومت انتقالی سودان، در سفری فوری وارد عنتیبی شد و عصر همان روز، رسانه‌ها به افشای زوایای پنهان این واقعه پرداختند که برای افکار عمومی عربی و اسلامی و به طور خاص سودان شوک آور بود. وی آنجا با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم اسرائیل دیدار کرد، این یکی از ثمرات تلاش‌های دیپلماسی صهیونیست ها بود.

 

سال ۱۹۷۳ میلادی پس از جنگ و پس از توافق کمپ دیوید بین انور سادات رئیس جمهوری وقت مصر و مناخم بگین نخست وزیر وقت رژیم اسرائیل، هفت کشور آفریقایی بلافاصله روابط خود را با این رژیم قطع کردند. این کشور‌ها شامل چاد، مالی، نیجر، کنگو برازاویل، بروندی، زئیر و توگو بودند. اکنون فعالیت این رژیم اسرائیل دوباره در قاره سیاه فعال شده است و با بیش از ۴۸ کشور در این قاره روابط تجاری دارد.
رژیم اسرائیل تا سال ۲۰۰۹ عضو ناظر سازمان وحدت آفریقا بود. پس از تأسیس اتحادیه آفریقا، صهیونیست ها درخواست دیگری را در این زمینه ارائه داد که رد شد.
اوضاع بین المللی و منطقه‌ای شکننده است. روابط بر اساس منافع است. موضع گیری‌های مبتنی بر اصول اعتقادی و ملی کاهش یافته است. رشد سریع اقتصادی در قاره آفریقا موضوع تازه‌ای برای بازگشت به این قاره محسوب می‌شود. این یک نقطه ورود جدید برای بازگشت به قاره است که با ارزش‌ترین مواد معدنی را به ویژه در دریاچه‌ها دارد. با توجه به اختلافات کشور‌های عربی با یکدیگر، این بار تلاش رژیم اسرائیل جسورانه‌تر شده است.
تاریخ گواهی می‌دهد که صهیونیست ها تا زمان تجزیه سودان جنوبی همواره به جنگ در سودان دامن می‌زد. رژیم اسرائیل عامل مسئله دارفور بود. بیش از ۳۸ سازمان صهیونیستی در آن فعالیت داشتند. عبدالوحید محمد نور (مصالحه ناپذیرترین فرد) هنوز با رژیم اسرائیل ارتباط نزدیک دارد، اما این بار رژیم اشغالگر دستور کار دیگری دارد، به ویژه آنکه دولت آمریکا اکنون سرگرم پیگیری منافع ملی خودش است و ناآرامی و تنش امنیتی در منطقه خاور نزدیک و ترس از شروع جنگ میان کشور‌های عربی [حاشیه خلیج فارس]ٍ با ایران افزایش یافته است. این موضوع منجر به شکل گیری واقعیتی جدید و تغییر در ساختار منطقه و باز تعریف «دشمن» و تضعیف شدید نیروی عربی در برابر رژیم اسرائیل در منطقه شد.

 

قاره آفریقا دارای چهار مزیت مهم است: اول، این قاره منبع بزرگ منابع طبیعی فلزات گرانبها و طلا، منبع مهم آب و بازاری تجاری است.
دوم: این قاره در مجامع بین المللی، سازمان ملل و داخل رژیم اسرائیل دارای نفوذ و وزن است.
سوم: برخی مناطق آفریقا کمتر مورد توجه بین المللی هستند. بجز آفریقای غربی و شمالی که تحت نفوذ فرانسه است و اتیوپی و مصر، که مورد توجه آمریکاست. در این مناطق کمتر مورد توجه، فضا برای ورود بازیکنان جدید باز است. چین از طریق منافع متقابل نظیر توسعه و تجارت و دسترسی به مواد اولیه در آفریقای مرکزی فضایی برای نفوذ پیدا کرده است.
چهارم: تعصبات و احساسات داخلی نسبت به رژیم اسرائیل خنثی است، البته اگر نگوییم حساسیتی وجود ندارد.
از نظر ساکنان این مناطق به ویژه آفریقای پایین صحرا به مانند هر جای دیگر دارای ویژگی‌های مثبت و منفی است و مسئله فلسطین برای آن‌ها اهمیت اعتقادی یا ملی ندارد.

 

عربی ۲۱ افزود: روایات بسیاری پیرامون روابط احزاب سودانی و رژیم اسرائیل مطرح است. از جمله این که هیأتی از حزب امت ۱۸ ژوئن گذشته با یک هیئت صهیونیستی ملاقات کرد.
رژیم اسرائیل در دوران رئیس جمهوری عمر البشیر تلاش کرد با رهبری سودان ارتباط برقرار کند. نوامبر ۲۰۱۸، وزیر حمل و نقل کنیا از سودان دیدار کرد و درخواست اجازه عبور هواپیما‌های رژیم اشغالگر را از آسمان این کشور داد، که رد شد. در گذشته، رژیم اسرائیل یک کارخانه تولید اسلحه را در خرطوم مورد حمله قرار داد. هواپیما‌های جنگی که گفته می‌شود اسرائیلی بودند به اهدافی در شرق سودان حمله کردند.
دو نکته در روابط رژیم اسرائیل با سودان از اهمیت بیشتری برخوردار است، اولین نکته: محدود کردن حمایت از آرمان فلسطین. اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی حماس، بخشی از این مسئله را فاش کرد و دولت [سودان] فضا را برای گروه‌های فلسطینی فراهم کرد و اعتراضات مردمی همچنان ادامه دارد.
دومین نکته: شکستن یکی از ریشه دارترین حلقه‌های مقاومت، یعنی عادی سازی با پایتخت شماره سه، زیرا بزرگترین آشتی عربی بین ملک خالد شاه اسبق سعودی و جمال عبدالناصر رئیس جمهوری اسبق مصر در سال ۱۹۶۷ در خرطوم صورت گرفت.
رژیم اسرائیل با توجه به مرحله سخت گذار و با حمایت و اشتیاق آمریکا، به دنبال نفوذ و دستیابی به موفقیت و ایجاد روابط با یک کشور بسیار مهم است.