ذوب‌ شدن کدام یخ‌ها آب دریا را بالا می‌آورد؟

 

 

 

ماه گذشته با دمای ۱/۶ درجه بالاتر از میانگین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۰ در کل اروپا گرم‌ترین ماه اکتبر بود.

 

در غرب اروپا هوا گرم‌تر و همچنین مرطوب‌تر و بسیار طوفانی بود. طوفان الکس منطقه را پیمود، جان شماری را گرفت و سیلاب و ویرانی به‌ همراه داشت. بخش آبی‌رنگ نقشهٔ بارش، بارش بیش از میانگین را نشان می‌دهد.

 

 

 

 

قسمت‌های آبی‌رنگ روی نقشه تغییرات رطوبت خاک نیز نقاط مرطوب‌تر از میانگین معمول را مشخص می‌کنند و دیده می‌شود که بخش‌هایی از قفقاز، غرب روسیه و اوکراین، ماه گذشته خشک‌تر از حد معمول بوده است.

 

در ماه اکتبر، رکورد ذوب شدن یخ‌های قطب جنوب نیز شکست. نقاط سرخ‌رنگ روی نقشه یخ‌های قطبی، نشانگر مناطقی است که یخ آن‌ها پایین‌تر از میانگین معمول بوده است، موضوعی که نشان می‌دهد در فصل یخبندان یخ چندانی در کار نیست. همچنین گذرگاه قطبی شمال شرقی، میان آسیا تا اروپا، در چهار ماه گذشته یخی نداشت.

 

 

 

 

 

 

یخ‌های قطب شمال در حال محو شدن هستند، یخ‌های قطب جنوب نیز همین‌طور. ذوب شدن یخ‌های قطب شمال سطح آب دریا‌ها را بالا نمی‌برد، زیرا این یخ‌ها شناور هستند، اما ذوب شدن یخ‌های زمینی چنین نیست. این پدیده شتاب گرفته و دانشمندان را نگران کرده است که قطب شمال و جنوب در آینده چه واکنشی به گرم ‌شدن زمین نشان می‌دهند.

 

دکتر "آندرس لِوِرمن" استاد پویایی‌شناسی نظام آب‌ و هوایی در پژوهشکده تأثیرات اقلیمی پوتسدام، روند بالا آمدن آب دریا‌ها را همزمان با ذوب شدن یخ‌های قطبی شبیه‌سازی کرده است. پیش‌بینی‌های او نشان می‌دهد که یک درجه افزایش دمای جهانی، سطح آب دریا‌ها را ۲/۵ متر بالا خواهد برد و سال‌ها بعد با افزایش دما، ظاهر قطب جنوب تغییر خواهد کرد.

 

"لِوِرمن" می‌گوید: «اولین اتفاقی که در قطب جنوب افتاده است و هنوز جریان دارد، آن است که یخ ناحیه غربی آن ناپایدار شده، اتفاق بعدی آن است که با افزایش دمایی حدود دو تا سه درجه، حوزه آبریز شرقی نیز ناپایدار می‌شود و یخ خود را از دست می‌دهد.»

 

در پنج سال گذشته، سطح آب دریا‌ها هر سال ۵ میلیمتر بالا رفته و این روند با افزایش گازکربنیک جو زمین، شتاب نیز گرفته است.

 

دکتر لِوِرمن می‌افزاید: «اگر تا پایان سدهٔ فعلی، چهار درجه افزایش دما داشته باشیم که دور از انتظار هم نیست، آب دریا‌ها تا ۱۰ متر بالا می‌آید و باید شهر‌های ساحلی نظیر نیویورک، نیواورلئان، روتردام و هامبورگ را خالی کرد.»

 

 

دانشمندان نگران هستند که شماری از یخچال‌های بزرگ قطب شمال نیز فروبریزند و سطح آب دریا‌ها را ناگهان تا ۶۰ سانتی‌متر بالا بیاورند. پژوهشگاه اقلیمی انگلیس دریافته است که جریان آب گرمی که وارد اقیانوس می‌شود، یخ‌ها را ذوب می‌کند.

 

دکتر "رابرت لارتر" ژئوفیزیکدان این پژوهشگاه می‌گوید: «جریان آب گرم به زیر توده‌های شناور می‌رود و آن‌ها را ذوب می‌کند. این نکته بسیار مهم است، زیرا توده‌های شناور هستند که مانع حرکت یخ‌های زمینی می‌شوند؛ وقتی انسجام توده‌های شناور از بین برود، یخ‌های زمینی سریع‌تر جابجا و وارد دریا می‌شوند.»

 

طی دو دهه گذشته، میزان تشکیل و ذوب شدن یخ‌های سطحی گرینلند شتاب گرفته است. دکتر "روت موترام" از مؤسسه هواشناسی دانمارک گفت که بسیاری از این تحولات، حاصل تغییرات کنونی آب ‌و هوا است.

 

او می‌گوید: «بارش زیاد برف در گرینلند طبیعی است. این بارش در بعضی سال‌ها زیاد و در بعضی دیگر کم است، اما اخیرا تغییرات زیادی داشته، یعنی باران بیشتر شده و به‌رغم این‌که سطح کلی بارش ثابت مانده، بیشتر آن باران بوده و روند کاملاً متفاوتی پیدا کرده است.»