با کودکان بهانه گیر چه کنیم؟

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ فرض کنید که با کودک پیش دبستانی خود قرار گذاشته اید که بعد ازمسواک زدن به رختخواب برود تا قبل از خواب برای او قصه بگویید. ولی بیست دقیقه بعد می‌بینید که می‌خواهد ماشین‌های اسباب بازی خود را در دستشویی بشوید.

احتمالاً تا به حال چیزی شبیه به این موضوع را تجربه کرده اید. دلیل آن این است که مفهوم گذشت زمان برای خردسالان کاملاً با بزرگسالان متفاوت است. وقتی که آن‌ها غرق در انجام کاری می‌شوند، فکر می‌کنند تا وقتی که فعالیت خود را به اتمام نرسانده اند زمان از حرکت خود باز ایستاده است؛ بنابراین بازیگوشی آن‌ها تا زمانی که خواندن ساعت را بیاموزند، تمامی ندارد. گاهی پدر ومادر‌ها می‌بایست به بچه‌های خود گوشزد کنند که وقتشان را تلف نکنند.

چگونه با آن کنار بیایید اگر می‌خواهید فرزند خود را از فعالیتی وارد فعالیت دیگری کنید چیزی در این مورد به او نگویید. به عنوان مثال شب هنگام به جای این که به او بگویید که موقع خواب است، او را با گفتگو راجع به کار‌هایی که در طول روز انجام داده است مشغول کنید. او هم غرق در صحبت می‌شود و متوجه نخواهد شد که چه وقت از دستشویی بیرون آمده و به رختخواب رفته است.

روش دیگر:، چون درک مفهوم زمان برای کودکی که هنوز به مدرسه نرفته است به زمان فعالیت‌هایی از قبیل خوردن آب میوه، زمان خواب، زمان حمام بستگی دارد، از این رو می‌توانید برنامه بعدی را در طول روز برایش توضیح دهید و به این ترتیب سرعت حرکتش را بالاببرید. به عنوان مثال به او بگویید: بیا لباس خوابت را بپوش تا بتوانیم کتابی انتخاب کنیم و بخوانیم.

اگر می‌خواهید کودک خود را به انجام کاری تشویق کنید، مثلا می‌خواهید که اسباب بازی هایش را جمع کند، می‌توانید آن فعالیت را به صورت بازی در آورید و بگویید: ببینم می‌توانی تاپنجاه که شمردم اسباب بازیهایت را جمع کنی! او را مسئولیت پذیر سازید. اگر عجله دارید به او بگویید که دیرتان شده است و به کمک او احتیاج دارید. از او بخواهید که کیف شما را دم در بگذارد و ظرف غذای خودش را از یخچال بیرون بیاورد.

اگر این روش نیز در مورد کودک دبستانی و بازیگوش شما مؤثر واقع نشد، از روش‌های جدیدتری استفاده کنید. لباسش را تنش کنید، با مو‌های شانه نشده و نامرتب و با بسته‌های بیسکویت یا میوه، او را به موقع به مدرسه برسانید. با این روش به فرزند خود می‌آموزید که هر چقدر هم که مقاومت کند، بعضی کار‌ها مانند به موقع حاضر شدن در مدرسه را باید در زمان خودش انجام دهد.

اقدامات پیشگیرانه
هنگامی که می‌بینید کودک شما به تلویزیون توجهی ندارد و اسباب بازی هایش را گوشه‌ای رها کرده است، کافی است لوازمی راکه موجب حواس پرتی او می‌شوند جمع کنید و به طور واضح به او بگویید که انتظار انجام چه کاری را از او دارید. توجه کنید که کودک شما تمام وسایل مورد نیاز خود را برای انجام کارش در اختیار داشته باشد.

به عنوان مثال اگر از او می‌خواهید که دندان هایش را مسواک کند باید مسواک، خمیر دندان وآب را در دسترس او قرار دهید.

راه دیگر جلوگیری از بازیگوشی فرزندتان این است که از شب قبل لباس و دیگر لوازم مورد نیاز او را برای فردا صبح آماده کنید. با این کار نه تنها به کودک بازیگوش خود فرصت نخواهید داد که برای انتخاب لباسش شما را معطل کند، بلکه صبح، قبل از بیرون رفتن از منزل (بخصوص در مورد خانم‌های شاغل) بدون عجله کارهایتان را انجام خواهید داد. البته اگر این کار را هر روز به طور معمول انجام دهید، بهتر است.

کودک خود را به انجام بعضی از کار‌ها عادت دهید. مثلاً شب: ابتدا خوردن غذا، بعد شستن دندان و خواندن داستان قبل از خواب. صبح: ابتدا پوشیدن لباس، شانه کردن مو و مرتب کردن تختخواب، خوردن صبحانه.

حاضر جوابی
کودک با شروع دو سالگی، خود مختاری خویش را به حیطه آزمایش می‌گذارد که یکی از راه‌های انجام این کار حاضر جوابی به بزرگسالان است. کودک خردسال با گفتن یا می‌خواهد نشان دهد که از دستور‌های شما خسته شده است و استقلال بیشتری می‌خواهد. چگونه با آن کنار بیایید؟

این موضوع پیچیده‌ای است. زیرا اولاً می‌خواهید که کودکتان اولین قدم‌های خود را به طرف خود مختاری بردارد، ثانیاً نمی‌خواهید که گستاخی او را تأیید کنید، بنابراین با حالتی جدی به او بگویید نباید این طوری جواب بدهی، اگر با حرف من موافق نیستی اشکالی ندارد، ولی باید مؤدبانه جواب بدهی. برای او با جملات معترضانه مناسب مثال‌هایی بزنید. جملاتی مثل: نظر من فرق دارد یا مخالفم و ....

به این طریق برای وی روشن سازید که اگر دفعه بعداین گونه صحبت کند ارزش خود را نزد شما از دست خواهد داد. اجرای این روش تربیتی را ادامه دهید. اجازه ندهید که گستاخی او ادامه یابد. تا این که روزی مجبور شوید عکس العمل شدیدی از خود نشان دهید.

اگر کودکتان مخالفت خود را مؤدبانه به شما ابراز کرد، به او توجه بیشتری کنید و به عقیده او احترام بگذارید و به او نشان دهید که برای عقاید او احترام قائلید و اگر نظر او مخالف نظر شماست هیچ اشکالی ندارد.

نکته مهم این است که شما باید از نوع ارتباط خود آگاه باشید.

اگر از آن دسته افرادی هستید که مخالفت خود را با دیگران به صورت تمسخرآمیزی بیان می‌کنند، پس نمی‌توانید از فرزند خود انتظار داشته باشید که رفتاری غیر از این داشته باشد.

همین که فرزند شما بتواند خودش را بیشتر کنترل کند و یاد بگیرد که چگونه نیاز‌های خود را از طرق مختلف به شما بفهماند، پرخاشگری، بهانه گیری و دیگر رفتار‌های منفی او مسئله ساز نخواهد بود.

به او یاد بدهید که بتواند به شما بگوید که چه احساسی دارد و چگونه فکر می‌کند.

با انجام این روش رابطه‌ای قوی با فرزند خود ایجاد می‌کنید. چنین رابطه ای، هنگامی که فرزندتان به سن بلوغ می‌رسد، در حل مسائل به شما کمک زیادی خواهد کرد.