تولید مسکن‌های موثرتر با سم مار!

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ سم مارها، ابزاری است که آن‌ها در فرآیند تکاملی خود آن را به دست آورده اند. این ابزار به آن‌ها این امکان را می‌دهد که بتوانند شکار کنند و با این وسیله آن‌ها می‌توانند از پس حیوانات بزرگ‌تر و قدرتمندتر برآیند. سم مار‌ها طوری تکامل یافته است که فرآیند طبیعی ساز و کار بدن قربانی را مختل کند.

به گزارش کانورسیشن (Conversation)، سم مار‌ها به طور کلی ترکیبی از مواد مختلف کشنده است که هر کدام از آن‌ها به گونه‌ای متفاوت به سیستم زیستی قربانی حمله می‌کنند. بعضی از وقت‌ها این سموم با هم کار می‌کنند و باعث تقویت اثر یکدیگر می‌شوند و در دیگر مواقع کاملا مستقل از هم عمل می‌کنند.

اما نتایج پژوهشی که توسط یک گروه بین المللی شامل دانشمندان دانشگاه کویینزلند، انجام شد نشان می‌دهد که سم مار‌های کبری، به طور خاص، نه برای شکار، بلکه برای دفاع مار‌ها در برابر گونه‌های شکارچی از جمله انسان ها، تکامل یافته است. نتایج این پژوهش در ژورنال ساینس منتشر شده است.

به گزارش وبسایت دانشگاه کویینزلند، دانشمندان با مطالعه سموم سه نوع مختلف از مار‌های کبری به این نتایج دست یافتند. دکتر رابینسون، پژوهشگر موسسه بیوساینس مولکولی (Institute of Molecular Bioscience) دانشگاه کویینزلند و از اعضای این گروه پژوهشی گفت: «نیش این مار‌ها طوری تکامل یافته است که می‌تواند سم را تا فاصله ۲.۵ متری پرتاب کند. مار این سم را مستقیما به صورت قربانی و به خصوص به چشم‌ها می‌پاشد که باعث درد شدید و کوری می‌شود».

پروفسور آیرینا وتر (Irina Vetter)، دیگر عضو این گروه پژوهشی هم به سیدنی مورنینگ هرالد گفت: «تکامل سمومی که مار‌ها تف می‌کنند در جهت توسعه یک ساز و کار دفاعی بوده است، بنابراین می‌توانید چیز‌های بیشتری درباره عوامل تکامل این رفتار‌ها و نیز ترکیب شیمیایی سموم بگویید».

گروه پژوهشی دریافت که سم هر سه گونه مار جزیی داشته است که تاثیر سم را تقویت می‌کند و آن‌ها را برای قربانی دردناک‌تر می‌کند.

تمرکز پژوهشگران دانشگاه کویینزلند در این پروژه بر تحلیل سموم است تا بتوانند از آن در ساخت مسکن‌های موثرتر استفاده کنند.

پروفسور وتر اضافه کرد که درک کامل چگونگی ایجاد درد توسط یک عامل، می‌تواند نشان دهد که چطور می‌توان با آن مبارزه و از وقوع آن جلوگیری کرد. او تاکید کرد که این هدف بلندمدت این پروژه تحقیقاتی است.

پروفسور نیک کیسول (Nick Casewell)، یکی از نویسندگان ارشد این مقاله از دانشگاه دارو‌های گرمسیری لیورپول به وبسایت دانشگاه کویینزلند گفت که مکانیزم تف کردن سموم توسط مار‌ها برای دفاع از حمله انسان‌ها ایده آل است. او اضافه کرد: «جالب است که به این فکر کنیم که نیاکان ما بر تکامل این نوع از ابزار دفاعی شیمیایی در مار‌ها موثر بودند».