تحلیل روز؛ نابرابری دسترسی به آب آشامیدنی در آمریکا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما؛ میلیون‌ها نفر در کشور آمریکا در حال نوشیدن آب‌هایی هستند که با نقض حدود آلاینده‌های خطرناک همراه است و استاندارد‌های زیست محیطی فدرال رعایت نمی‌شود. بر اساس بررسی‌های انجام شده بیش از ۱۴۰ هزار سیستم آب عمومی در سراسر ایالات متحده و داده‌های جمعیتی در مناطق لاتین نشین، به طور نامتناسبی در معرض خطر قرار دارند.

 

سیستم‌های آبی در شهر‌هایی که ۲۵ درصد یا بیشتر جمعیتشان را لاتین تبار‌ها تشکیل می‌دهند، قوانین آلودگی آب آشامیدنی را با دو برابر میزان سایر شهر‌ها نقض می‌کنند.تحقیقات نشان می‌دهد بدترین سیستم‌های آب آشامیدنی عمومی آمریکا (آن‌هایی که بیش از ۱۵ مورد نقض استاندارد در طول پنج سال به دست آورده‌اند) بیش از ۲۵ میلیون آمریکایی را شامل شده که حدود ۵.۸ میلیون نفر از آن‌ها لاتین تبار هستند.

"تگزاس"، جایی که میلیون‌ها نفر از ساکنان آن در جریان طوفان اخیر دسترسی به آب و برق را از دست داده‌اند، بیشترین تخلف را دارد و پس از آن "کالیفرنیا" و "اوکلاهما" قرار دارند. تحقیقات ۶ ماهه "آژانس حفاظت از محیط زیست" (EPA) و سایر داده‌ها همچنین نشان می‌دهد که:
- دسترسی به آب آشامیدنی تمیز بر اساس نژاد، درآمد و جغرافیا در ایالات متحده بسیار نابرابر است.
- شهرستان‌های فقیرنشین بیش از دو برابر نقاط ثروتمند نقض استاندارد دارند.
- برخی از سیستم‌های آبی سالانه صد‌ها مورد از تخلفات را گزارش می‌دهند، اما هیچ اقدامی از طرف دولت آمریکا برای برطرف کردن انجام نمی‌شود و در روستا‌ها و شهرستان‌ها ۲۸ درصد، تخلفات نسبت به شهر‌ها بیشتر است.

"سینتیا گیلز"، رئیس سابق اجرای قانون در "سازمان حفاظت محیط زیست" در زمان ریاست جمهوری باراک اوباما درباره این وضعیت گفت: «بیشتر سیاستگذاران معتقدند که پیروی از قوانین زیست محیطی بسیار هزینه بر است.»

کارشناسان بیشترین نگرانی را در مورد سیستم‌های خدمت به جوامع کوچکتر دارند؛ آن‌ها می‌گویند که مردم لاتین به ویژه در معرض خطر هستند، زیرا آن‌ها اغلب در نزدیکی مزارع صنعتی در "کالیفرنیا" و غرب زندگی می‌کنند که آب محلی را با نیترات‌های حاصل از کود، آلوده کرده‌اند؛ آن‌ها همچنین به احتمال زیاد در جنوب غربی زندگی می‌کنند، جایی که وجود «آرسنیک» در آب معمول است.

عواقب حتی سطح ناچیزی از آلاینده‌ها در آب می‌تواند زیاد باشد؛ EPA حد ۱۰ میلی گرم "نیترات" در هر لیتر آب را تعیین می‌کند، اما اغلب از آن فراتر می‌رود؛ این استاندارد برای محافظت در برابر "سندرم کودک آبی" است که وقتی جنین اکسیژن کافی دریافت نکرده و بیماری تیروئید اتفاق می‌افتد.