راهکارهای کمک به خود در زمان غم و اندوه

 

بغض تا پشت پلک‌های شما آمده است، اما با خودتان مبارزه می‌کنید تا اشک پایین نریزد. در همه این حالت‌ها شما با حس خودتان روراست نیستید. در حالی که روبرو شدن با احساسات، درک و برون‌ریزی درست آن، یکی از راهکار‌های حفظ سلامت جسم و روان است.

 

غم، یکی از حس‌هایی است که ممکن است به هر دلیل، سراغ ما بیاید. در این حالت، باید چگونه آن را درست شناسایی، مدیریت و تخلیه کنیم؟

 

«اجازه بدهید غمگین باشد!» بله درست است؛ باید با احساسات خود، روراست باشیم. نخستین گام جهت رفع هر مشکل، «پذیرش» آن است. دوم این‌که باید این باور اشتباه را کنار بگذاریم که همیشه باید خوشحال و خندان باشیم. روان ما گاه به‌دلایل متعدد دچار غم و اندوه می‌شود.

 

سوم این‌که غم، شکلی از دفاع روان جهت شناسایی و آزادکردن احساس‌ منفی است؛ بنابر این، بپذیرید که غمگین هستید و جهت رفع غم خود، باید کاری کنید.

 

 

اول از همه این افکار که «گریه نشانه ضعف من است» را دور بریزید؛ اگر بلند گریه کنم، همسایه‌ها فکر می‌کنند چه اتفاقی افتاده است! من برای این مسائل پیش‌ پا افتاده گریه نمی‌کنم! آدمی به سن و سال من، نباید گریه کند و هر پیش‌فرض این‌گونه را کنار بگذارید.

 

حقیقت این است که روان و حتی جسم شما، به‌دلیلی غمگین و آزرده شده است. گریه‌کردن، از نخستین راهکار‌های زدودن روان و جسم از غم است؛ بنابر این، هر قدر و به هر شکل که می‌خواهید، گریه کنید.

 

 

بدون توجه به این‌که در حال نوشتن چه جملات و کلمه‌هایی هستید، هرچه را حس می‌کنید و به زبان یا ذهن شما می‌رسد، بنویسید. جمله‌ها ممکن است بی‌ سر و‌ ته باشد. کلمه‌ها درهم و برهم و نامنظم. اشکالی ندارد؛ زیرا ذهن شما آسیب دیده و نظم خود را از دست داده‌ است؛ بنابر این، فقط بنویسید. بعد از این‌که روان شما کاملا تخلیه شد، کاغذ‌ها را پاره کنید و دور بریزید.

 

نکته: ممکن است کلمه یا جمله‌ای به ذهن شما نرسد. به‌جای آن، احساس خود را با نقاشی یا حتی خط‌خطی کردن کاغذ بیرون بریزید.

 

 

به هر دلیل ـ مثلا واکنش تدافعی روان ـ ممکن است نتوانید که گریه کنید، اما شما به گریه‌کردن نیاز دارید؛ بنابر این، باید شرایط را برای گریستن فراهم کنید تا روان شما آرام شود. جهت این کار می‌توانید از موسیقی، فیلم، کتاب یا هر عامل محرک خوبی که می‌تواند موجب گریه و تخلیه روانی شما شود، کمک بگیرید.

 

 

در روان‌شناسی معتقدند که باید از مسائل فاصله بگیرید تا بتوانید دید بهتری نسبت به آن‌ها داشته باشید؛ بنابر این، وقتی غمگین هستید، از خانه بیرون بروید. در هوای آزاد قدم بزنید؛ حتی اگر در حال گریه‌کردن باشید یا به موضوعی دائم فکر کنید.

 

تغییر موقعیت مکانی و فاصله گرفتن از ماجراها، می‌تواند راه‌ حل مسائل را به ما نشان دهد. ممکن است که بیرون رفتن شما همه روز طول بکشد؛ مسأله‌ای نیست، اما قطعا پس از این خلوت، حال بهتری خواهید داشت.

 

 

ورزش، جهت کمک به کاهش تنش جسم و ورزش‌ آرام‌تنی، راهکار خوبی جهت کاهش تنش روانی است. دویدن، دوچرخه‌سواری، ایروبیک و هر ورزش پرتحرک دیگر می‌تواند به کاهش تنش جسمی و جلوگیری از ابتلا به بیماری جسمی ناشی از کاهش عملکرد سامانه ایمنی بدن و غم، کمک کند. ورزش‌های آرام‌تنی، از جمله راهکار‌های خوب کاهش تنش روانی هستند.

 

 

بله! سخت است وقتی غمگین هستید، کار کنید. به قول معروف «دست و دل آدم به کار نمی‌رود.»، اما باید برود! به این دلیل که یکی از راهکار‌های گذر از غم و اندوه، کار بدنی و ذهنی است. سعی کنید خانه را تمیز کنید. به گل و گیاهان خانه رسیدگی کنید. غذای تازه‌ای بپزید. خودرو را به کارواش ببرید. خرید‌های لازم منزل را انجام دهید و هزار و یک کار مفید دیگر که امکان انجام آن وجود دارد.

 

 

در زمان تنش روانی، آدم‌ها در برابر خوردن و خرید، دو نوع رفتار را پیش می‌گیرند. عده‌ای به خرید و خوردن حریص می‌شوند و عده‌ای دیگر کاملا بی‌اشتها می‌شوند و نه‌تنها خرید نمی‌روند، بلکه به سر و وضع خود نیز رسیدگی نمی‌کنند. گرچه کنترل و تغییر این موقعیت‌ها سخت است، اما تلاش کنید با کمک گرفتن از درمانگر، آن‌ها را مدیریت کنید.

 

 

جهت هر تغییر، زمان نیاز است. حتی وقتی دست شما دچار جراحت می‌شود، جهت ترمیم آن، زمان لازم است؛ بنابر این، به روان خود اجازه و فرصت ترمیم بدهید. این نکته را به‌خاطر بسپاریم که پیش از این نیز دچار رنج و غم شده‌ایم، دیگران هم دچار می‌شوند، اما این موقعیت گذرا است و می‌توانید از آن به سلامت بگذرید؛ اما جهت این منظور، اگر هرچه زودتر به خودتان بیایید، بهتر است.