کدام هنرمند زیباترین پله‌های جهان را ساخت؟

 

در شهر ریودوژانیرو، بین محله‌های پر هیاهوی لاپا و سانتاترزا می‌توانید شاهد یک مسیر ۱۲۵ متری باشید که پله‌های آن با بیش از ۲۰۰۰ کاشی، آینه و سرامیک رنگی زینت یافته، پله‌هایی که در روز میزبان صد‌ها گردشگر است. گردشگرانی که با لبخند روی پله‌ها می‌نشینند و به لنز دوربین، خیره می‌شوند.

 

امروزه، اسکاداریا سلارون، علاوه بر گردشگران، به‌عنوان یک محفل صمیمی میان اهالی لاپا شناخته می‌شود. همه این توجه و تکاپو‌ها به دلیل کار هنرمندانه است که خورخه سلارون، بیش از دو دهه برای این پله‌ها انجام داد و آن‌ها را به سرانجام رساند.

 

 

 

 

 

خورخه سلارون، هنرمند و نقاش اهل شیلی بود که در سال ۱۹۴۷ به دنیا آمد. او در عمر خود به بیش از ۵۰ کشور مختلف سفر کرد و به ادعای خودش تا قبل از استقرار در ریودوژانیرو، بیش از ۲۵.۰۰۰ پرتره به فروش رساند و از همین راه، خرج خود در سفر را درمی‌آورد.

 

۳۶ سال گذشت و سال ۱۹۸۳، خورخه سلارون، خانه کوچکی در محله ارزانی به نام لاپا خریداری کرد. او که علاقه خاصی به کشور برزیل داشت، سال‌های عمر خود را آن‌جا سپری می‌کرد تا این‌که سال ۱۹۹۰ شروع به رنگ‌آمیزی و نوسازی ۲۰۰ پله‌ای کرد که در برابر خانه او قرار گرفته بود. پله به پله، او آغاز به تغییر دادن محیط اطراف خود کرد و از پله‌های قهوه‌ای‌رنگ فرسوده، یک اثر هنری آفرید.

 

ابتدا، تهیه رنگ، کاشی و سایر لوازم مورد نیاز برای خورخه، رایگان نبود. او در تکمیل پروژه خود به پول نیاز داشت و از راه نقاشی و فروختن آن، تا حدودی مبلغ مورد نظر جهت خرید کاشی را تهیه می‌کرد.

 

خورخه جهت تهیه آن‌چه نیاز داشت، شهر را می‌گشت و این سبب شد تا توجه دیگران را به خود و هدفی که در حال انجام آن بود، جلب کند. شهرت او نه‌تنها در ریو و برزیل، بلکه در سراسر جهان پیچید و دست کم از ۶۰ کشور، برای او کاشی‌های مختلف فرستاده شد.

 

سلارون، به معنای واقعی عاشق شهر ریودوژانیرو و برزیل بود و این پروژه را تقدیم به مردم این کشور کرد. او به افتخار پرچم برزیل از کاشی‌های آبی، سبز و زرد استفاده کرد و در موزاییک‌های متعدد، امضای Brasil Eu Te Amo Selarón (برزیل، من عاشقت هستم) را بر جای گذاشت.

 

سالیان نسبتا طولانی، خورخه سلارون، پله‌های خراب را تعمیر کرد و آن‌هایی که به نظر او به اندازه کافی زیبا نبودند، تغییر داد. سرانجام، او رنگ قرمز را نیز به کار خود اضافه کرد و کناره‌ها و دیوار‌های کنار پلکان را به قرمز پررنگ درآورد، زیرا باور داشت که هیچ رنگی مانند قرمز، نمی‌تواند شادی و سرزندگی را به ارمغان آورد.

 

 

 

 

 

سال ۲۰۰۰ تقریبا کار پله‌هایی که باید به رنگ سبز و زرد درمی‌آمدند، تمام شد و سلارون اسکاداریا با مطرح شدن در مجله‌های مشهور مانند National Geographic و Time به آوازه بین‌المللی دست پیدا کرده بود.

 

خواننده‌های مطرح از هر کجای دنیا به ریودوژانیرو می‌آمدند و موزیک‌ویدیو ضبط می‌کردند. توجه گردشگران به آن جلب شده بود و طولی نکشید که پروژه ناتمام خورخه به یک جاذبه گردشگری معروف در برزیل تبدیل شد. محله فقیرنشین لاپا، به لطف حضور پررنگ گردشگر‌ان، مملو از کافه و رستوران‌های لوکس (مجلل) شد و ماهیت خود را به یک محله گردشگری، تغییر داد.

 

 

 

 

متأسفانه، پیکر بی‌جان خورخه سلارون، سال ۲۰۱۳ زمانی که ۶۵ سال داشت، روبروی پله‌هایی که بیش از ۲۰ سال عمر خود را صرف زینت آن کرده بود، پیدا شد. ساکنان لاپا و سانتاترزا، پس از مطلع شدن از خبر درگذشت خورخه، به نشانه احترام، در همه بخش‌های پله که دارای رنگ روشن بود، شمع روشن کردند.

 

خورخه، گفته بود: «من یک نابغه‌ام! من توانستم که شگفت‌انگیزترین پلکان تاریخ بشریت را در ریودوژانیرو بسازم. البته این در هیچ شهر دیگری ممکن نبود که رخ دهد. ریو، جایی است که بازدیدکننده‌ها می‌توانند انتظار داشته باشند یک هنرمند دیوانه با سبیل بزرگ روی پله‌های آن، کار یا استراحت کند و همیشه دوست دارد با بقیه گرم بگیرد و صحبت کند.»