عملیات بیت‌المقدس؛ منشأ ظهور نوابغ نظامی ایران

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از دفاع‌پرس؛ با مشارکت سپاه پاسداران، ارتش و نیرو‌های مردمی عملیات بیت‌المقدس با رمز یا علی‌ابن‌ابی طالب (ع) آغاز شد؛ عملیاتی خونین که طی چهار مرحله شکل گرفت.
نتیجه نهایی این عملیات آزادسازی و فتح خرمشهر همیشه قهرمان بود. صدام خلع ید شد. ابتکار، اتحاد و انسجام نیر‌وهای مسلح و مردم منجر به آن شد که رویاپردازی‌های صدام در همان حد رویاپردازی باقی بماند.
پیروزی این مجموعه از عملیات‌های چهارگانه که نام شریف عملیات «بیت المقدس» بر آن گذاشته شد، با حضور نوابغ نظامی ایران در قامت فرماندهان ارتش، سپاه پاسداران و سایر نخبگان نظامی این سرزمین صورت پذیرفت.
نقل دقیق آنچه بر مردم ستم‌کشیده‌ی خوزستان در آن روزگار گذشت در این مقال نمی‌گنجد. چه بسیار پدرانی که با دست خود دلبندانشان را تقدیم این سرزمین کردند و چه بسیار فرزندانی که از دیدار دوباره‌ی مادر و پدر و عزیزانشان برای همیشه محروم شدند، اما این همه‌ی داستان نیست. «فتح خرمشهر» آن هم با اسم عملیاتی «بیت‌المقدس» حائز درس‌های فراوانی است.
نخست وحدت و انسجام ملی چه در بین اقشار مردم و چه بین نیرو‌های مسلح در این موضوع هویداست. دوم اینکه وقتی عملیاتی با این درجه از اهمیت که هدفش بازپس‌گیری شهر‌های سرزمینمان از چنگال دشمن بعثی است، بیت المقدس نام‌گذاری می‎شود، نشان دهنده‌ی آن است که اگرچه هدف ما استقلال و سربلندی و پیروزی «ایران» عزیز است، اما هدف دیگر رزمندگان ایران پاکسازی خاک «بیت المقدس» از حضور ننگ‌آور نیرو‌های صهیونیسم بین‌الملل و امحاء دولت جعلی اسرائیل است.
امسال در کشور ما اتفاقی بسیار مهم در حال شکل‌گیری است و آن هم انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم است. نباید فراموش کرد که دشمن همیشه در زمین خودش نیست و در اکثر مواقع در لباس نیرو‌های خودی وارد عمل می‌شود. نمونه‌ی بارزش در سالیان گذشته به ویژه در سال ۱۳۸۸ دیده شد. کسانی که به ظاهر مسلمان هستند و در اندیشه‌ی اعتلای کشور، اما از پشت تیشه به ریشه کشور عزیزمان می‌زنند.
در این بین وظیفه اصلی مردم شریف ایران آن است که با هوشیاری هرچه تمامتر فریب دشمنان دوست‌نما را نخورند و فارغ از جناح بندی‌های موجود در صحنه سیاسی کشور، مسئولیت بالاترین سطح اجرایی را در اختیار کسانی بگذارند که قابل اعتماد باشند.
وظیفه دولت نیز ضمن قدردانی از زحمات مردم هوشیاری در سطح ملی و بین المللی است. مردمی که سال‌ها چه در عرصه‌های دفاع مقدس و چه در عرصه‌های دفاع و مقاومت اقتصادی استقامت ورزیدند مستحق آن هستند که از شرایط اقتصادی و اجتماعی بهتری برخوردار باشند.
دولت در دو زمینه می‌تواند به این امر مهم جامه‌ی تحقق بپوشاند؛ نخست در سطح ملی مثلا از طریق مبارزه‌ی جدی با فساد، حذف قوانین دست و پا گیر اداری، پشتیبانی از تولید، مانع‌زدایی در مسیر پیشرفت و اعتلای کشور و.... در سطح فراملی نیز دولت با بهره گیری از دو ابزار شاخص دیپلماسی و مقاومت می‌تواند چهره‌ای مقتدر و در عین حال کار آمد و اهل گفتگو را در عرصه‌های جهانی از ایران عزیز به نمایش گذارد.
به بیان دیگر، دولت هم باید خود را وامدار شهادت و رشادت رزمندگان و شهداء و ایثارگران این سرزمین بداند و هم در حل مسائل دیپلماتیک پیچیده پویا و منسجم عمل کند، هم باید نمادی از اقتدار نظامی ایران زمین را در منطقه و جهان به نمایش بگذارد و هم نماینده‌ی نبوغ دیپلمات‌های ایرانی در عرصه‌های بین‌الملل باشد.
نباید فراموش کرد که اگر نیرو‌های مسلح کشورمان در طول سال‌های سال شهدای بی‌شماری را جهت اعتلای این سرزمین تقدیم مردم شریف ایران کرده اند، نخبگان عرصه‌ی دیپلماسی هم از این قاعده مستثنی نبوده اند. شهید ناصر ریگی، شهید محمدناصر ناصری و... از دیپلمات‌های ایرانی‌ای بودند که در حین انجام وظیفه در افغانستان در دوران حکومت طالبان به فیض شهادت نائل شدند.
دستگاه اجرایی کشور باید حفظ مصالح ملی کشور را در راس امور قرار دهد و صرفا مقطع‌نگر نباشد. آرمان‌های شهداء بهترین الگو برای دستگاه اجرایی کشور در سطح سیاسی و دیپلماتیک است. دولت در روابط اقتصادی که با سایر ملل ایجاد می‌کند باید حفظ کرامت کشور‌های دوست و نیز پایش از استقلال اقتصادی و سیاسی کشور را در نظر داشته باشد.
یقینا دولت و دستگاه اجرایی کشور زمانی در تمامی عرصه‌های سیاسی و دیپلماتیک و نیز مبارزه با مستکبران عالم از جمله رژیم صهیونیستی می‌تواند پویاتر و قدرتمندتر باشد که به نیرو‌ها و آرمان‌های ملی اهمیت داده و روابط سالم بین‌المللی با سایر دولت‌ها و ملت‌ها ایجاد کند.