سقوط صدام توسط ایران، پیش از حمله آمریکا به عراق

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از تارنمای مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، حضور صدام در عرصه سیاسی عراق، شرایط خاص و بغرنجی را برای این کشور در عرصه بین‌المللی رقم زد. شرایطی که البته باعث آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همسایگان عراق و همچنین اشغال و تجاوز به این کشور توسط دوستان و حامیان قدیمی او شد!

اگرچه او در نیمه سال ۱۳۵۹ با اهدافی همچون فتح خوزستان و تهران وارد نبرد با ایران شد و با اشغال خرمشهر ۳۵ هزار سرباز عراقی را پشت خاکریز‌ها و میدان‌های مین در خرمشهر مستقر کرد، اما این آغازی بود بر یک پایان نافرجام.

چون پس از ۲۴ روز عملیات بیت‌المقدس و آزادسازی خرمشهر و اسیر کردن ۱۵ هزار عراقی، تعداد نیرو‌های ارتش عراق در بین ماه‌های فروردین تا خرداد ۱۳۶۱، از ۲۱۰ هزار نفر به ۱۵۰ هزار نفر تبدیل شد و دو لشکر زرهی از مجموع چهار لشکر زرهی، به تیپ تنزل پیدا کرد. ژنرال‌های ارتش یا کشته شدند یا به اسارت درآمدند و تعداد هواپیما‌های جنگی قابل پرواز عراق از ۳۵۵ به حدود ۱۰۰ فروند کاهش یافت. [۱]اگرچه در عملیات بیت‌المقدس برای رژیم عراق محرز بود که حمله ایران به‌زودی آغاز می‌شود و ارتش صدام در آمادگی صددرصد بود و با توجه به تجربه شکستی که از عملیات‌های ثامن‌الائمه، طریق‌القدس و فتح‌المبین داشتند، با تمام قوا در برابر رزمندگان ایران صف‌آرایی کرده بودند، اما شکستی سنگین‌تر از فتح‌المبین را پذیرا شدند و این بار علاوه بر ارتش عراق، بقای رژیم صدام نیز تهدید شد و به همین دلیل بود که صدام استعفای خود را به شورای فرماندهی حزب بعث ارائه کرد. [۲]اگرچه اقدامات ایران، یکبار صدام را به پایان کارش رساند، اما سرنوشت او را به سمتی برد که خلع قدرت او توسط بزرگ‌ترین دوست و بزرگ‌ترین شریک جرمش، یعنی آمریکا انجام گیرد.

[۱]- هیرو، دیلیپ. طولانی‌ترین جنگ رویارویی نظامی ایران و عراق، (ترجمه علی‌رضا فرشچی) نشر مرزوبوم، تهران، ۱۳۹۰. صص ۱۱۰ و ۱۱۱
[۲]- رالف کینگ، افرایم کارش. جنگ ایران-عراق، پیامد‌های سیاسی، تحلیلی نظامی. (ترجمه: سید سعادت حسینی دمابی) مرکز اسناد دفاع مقدس. تهران ۱۳۸۷. ص ۱۹