چگونه عصبانیت را کنترل کنیم؟

به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، حسین ابراهیمی مقدم روانشناس و استاد دانشگاه گفت: گاهی در زندگی به دلایل متفاوت افراد، خشمگین، عصبانی و پرخاشگر می‌شوند. این گونه رفتار‌ها منجر به آشفتگی فرد می‌شود و ممکن است رفتار‌های متفاوتی از او مانند گریه کردن، داد زدن و... سر زند. این رفتار اگر به جا و به موقع باشد، در حد کم به عنوان اختلال محسوب نمی‌شود و کاملا طبیعی است.

 

 

وی درباره بی تفاوت بودن عصبانیت گفت: وقتی عاملی باعث عصبایت فرد شود و او نسبت به آن مسئله بی تفاوت باشد، حتما باید در مورد آن فرد فکر کرد.

 

این روانشناس بیان کرد: در قدم اول اگر فردی را دیدید که در زندگی خشمگین و عصبانی شده است فورا برچسب بیماری روانی به او نزنید. بعضی از افراد واقعا مشکل دارند و سر هر مسئله کوچکی عصبانی می‌شوند و خودشان را کنترل نمی‌کنند. با مراجعه کردن به روانشناس می‌توان عوامل این رفتار را شناسایی و مشکلاتشان را برطرف کنند.

 

وی تصریح کرد: بین پرخاشگری و عصبانیت تفاوتی وجود دارد. به عبارتی دیگر پرخاشگری به این معنا است که فرد قصد، عمد، هدف و نیتی برای آسیب رساندن داشته باشد. پرخاشگری می‌تواند کلامی و یا حتی بدنی باشد و فکر و برنامه ریزی برای آسیب زدن به فرد را داشته باشد.

 

وی خاطر نشان کرد: در خشم، نیت وجود ندارد. به این معنا که فرد به دنبال این نیست که به طرف مقابل آسیب برساند. ممکن است که آسیبی هم دیده شود، ولی فرد احساس پشیمانی و ناراحتی می‌کند و احساس گناه دارد. هنگامی که از خشم و عصبانیت صحبت می‌شود، فرد در حالت هیجانی بسیار خاصی قرار می‌گیرد و شاید کاری را انجام دهد که واقعا پشیمانی به بار بیاورد.

 

ابراهیمی مقدم افزود: اگر فردی از کسی عصبانی باشد باید مشکل خود را با او حل کند. هنگامی که فرد عصبانی شده است، به خود حق می‌دهد. در حالیکه اگر خود را جای طرف مقابل بگذارد متوجه می‌شود که حق با او است.

 

وی ادامه داد: به عنوان مثال در رانندگی ممکن است ماشینی به یکباره از کنار ماشین من به سرعت بگذرد. شاید خیلی عصبانی شوم و تعادلم را از دست بدهم و تصادف کنم. لحظه‌ای خودم را جای طرف مقابل بگذارم که شاید بیماری داشته و خودش را به بیمارستان باید می‌رساند و ثانیه‌ها برای او مهم بوده است. درست است که کار اشتباهی انجام داده و نباید توجیه کرد، اما این کار باعث فروکش کردن عصبانیت می‌شود.

 

۱- فرد آن محل و عواملی که باعث خشم و عصبانیت شده است را ترک کند.

۲- فرد فکر و ذهن خود را در جایی که احساس آرامش می‌کند، ببرد.

۳- فرد هنگام عصبانیت تمام رفتار‌ها و عواملی که باعث خشم او شده است را در کاغذ یادداشت کند.

۴- اگر فردی عصبانی بود بهتر است، کاری را انجام ندهد که باعث تحریک شدن او شود.

۵- مسائلی که باعث خوب شدن حال فرد می‌شود را یادآوری کنیم.

۶- فرد در هنگام عصبانیت بهتر است در همان لحظه صحبت نکند.