همراه با بانوی بدمینتون باز از تهران تا توکیو

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، وارد حیاط کوچک این ساختمان قدیمی که شدم، بعد از عبور از درب شیشه ساختمان اداری فدراسیون بدمینتون کمی جلوتر سالن بدنسازی و طبقه بالا محل تمرین توپی ورزشکاران است.
به علت سبک بودن توپ‌های پردار بدمینتون اجازه روشن شدن کولر و وسایل سرمایشی در این فضا وجود ندارد، سالن توپی فضایی بسیار گرم است چرا که با هر وزش باد احتمال تغییر مسیر توپ وجود دارد و ورزشکاران باید در این شرایطِ سخت هم تمرین آماده سازی را انجام دهند و هم مسابقه دهند.

سکوت حاکم در سالن حکایت از مشت نشان خروار دارد چرا که مسئولان این فدراسیون هم در سکوت خبری و رسانه‌ای برنامه‌های شان را دنبال می‌کنند، اما با وجود چنین شرایطی بازهم مستعدان و ستاره‌های متعددی در این مجموعه فعالیت خود را آغاز و تا سطح حرفه‌ای دنبال کرده اند.
پس از ورود به سالن بازیکنی با چهره‌ای متبسم و مهربان به استقبالم آمد چهره‌ای که نشان می‌داد یک ورزشکار علاوه بر گرفتن مدال‌های رنگارنگ باید از نظر اخلاقی هم روی سکوی نخست بایستد. بدمینتون بازی که با وجود مشکلات زیاد توانست پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کند تا به بالاترین سطح یک ورزش که همان المپیک است برسد.
ثریا آقایی که این روز‌ها نامش در ورزش بانوان بیشتر شنیده می‌شود نخستین بدمینتون بازی است که که توانست در تاریخ این رشته جواز حضور در المپیک را بگیرد. او متولد ۸ بهمن سال ۱۳۷۴ است.

از هفت سالگی بازی بدمینتون را با راکتی که پدرش روز تولدش به او هدیه داد، آغاز کرده بود و ابتدا همراه خواهرش به تمرین بسکتبال می‌رفت، اما بعد از مدتی باز هم به سراغ بدمینتون و راکتش رفت، اما این بار مصمم‌تر و حرفه ای‌تر از گذشته.
وی که زودتر از ساعت قرارمان به سالن تمرین آمده بود همراه نسیم صفایی دیگر ملی پوش کشورمان زیر نظر فریبا جلالیان مربی که از ابتدا نحوه صحیح راکت دست گرفتن را به ثریا یاد داده بود، تمرین می‌کردند.
بعد از سلام و احوالپرسی منتظر ماندم تا تمرین ثریا به پایان برسد، اصلا از شرایطش گلایه نداشت و لطف خدا را در تمام مراحل زندگی اش احساس می‌کرد و می‌گفت اگر حمایت‌های خانواده ام نبود نمی‌توانستم در این رشته موفق باشم.
آقایی افزود: از ۱۰ سالگی بطور حرفه‌ای تمرینم را دنبال می‌کنم و برای رسیدن به این مرحله در مسابقات زیاد داخلی و بین المللی شرکت کردم که اگر پدر و مادرم من را در این مسیر همراهی نمی‌کردند شاید برخی مواقع عقب نشینی می‌کردم، بدمینتون ورزش انفرادی است و نگاه به آن در ایران با دیگر رشته‌ها فرق می‌کند، شاید کسی نداند که بدمینتون به آمادگی جسمانی زیادی احتیاج دارد. من ۲ مصدومیت سنگین را پشت سر گذاشتم، دوران بسیار سختی بود، اما خانواده همیشه در لحظات ناامیدی و خستگی حامی من بودند.

بدمینتون باز المپیکی کشورمان گفت: هشت سال پیش، برای حضور در المپیک ریو و رسیدن به حدنصاب ورودی در مسابقات زیادی حاضر شدم، اما مصدومیت از ناحیه زانو و انجام عمل جراحی اجازه تلاش بیشتر برای حضور در این آوردگاه را به من نداد.
رمز موفقیت ثریا به گفته فریبا جلالیان مربی وی، سماجت در رسیدن به هدف و ناامید نشدن است. این را می‌توان به ادامه تمرینش بعد از دومین عمل جراحی اش دید.
آقایی در مورد مصدومیتش پیش از المپیک توکیو یادآورشد: در جریان مسابقات لیگ برتر ۱۳۹۹ برای دومین بار از ناحیه زانو مصدوم و مجبور به انجام عمل جراحی شدم.
وی گفت: المپیک برای من مثل یک رویا بود که شبانه روز به آن فکر می‌کردم و مصدومیت می‌توانست دلیلی برای فراموش کردن این رویا باشد، اما تا حدی برای رسیدن به این هدف مصمم بودم که ساعاتی بعد از عمل جراحی تمرینات فیزیوتراپی ام را آغاز کردم تا هر چه سریعتر به وضع ایده آل برای تمرین توپی برسم.

بانوی بدمینتون باز المپیکی کشورمان افزود: حدود یک ماه پیش درست زمانی که در فهرست ذخیره‌های المپیک جایگاه چهارم بودم، در تماسی که از فدراسیون داشتم به من اعلام کردند با توجه به این که دوپینگ نفر اول این فهرست مثبت اعلام شد و ۲ رقیب دیگرم برای حضور در مسابقات دوبل و گروهی سهمیه به دست آورده بودند من موفق به کسب سهمیه شدم.
بدمینتون باز المپیکی کشورمان تصریح کرد: زمانی که این خبر را شنیدم به همراه برادرم بودم و بعد از اطلاع دادن آن به خانواده ام بهترین لحظه عمرم را تجربه کردم که فراموش شدنی نیست، چون بعد از سال‌ها تلاش و ممارست توانستم به آرزوی چند ساله ام برسم.
زمانی که کرونا باشگاه‌های ورزشی را تعطیل کرده بود آقایی روی پشت بام خانه به همراه پدرش تمرینات توپی و بصورت برخط زیر نظر مربی برنامه‌های بدنسازی را انجام می‌داد تا آمادگی بدنی اش حفظ شود.
حالا ثریا بعد از سال‌ها به آروزی دیرینه اش رسیده است و در بزرگترین میدان ورزشی باید به مصاف حریفانش برود.
وی در مرحله مقدماتی المپیک با حریفانی از مالدیو و چین همگروه است و دوشنبه نخستین بازی خود را انجام می‌دهد.

گزارش از انسیه ورزنده