نخستین خلبان شهید نیروی هوایی ارتش که نماد «وحدت» شد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، دوم آبان سال ۲۹ در روستای قلقله از توابع شهرستان مهاباد متولد شد. دوران کودکی اش را در نهایت سادگی و در آغوش والدین مذهبی خود سپری کرد و بالاخره در سن هفت سالگی قدم به دبستانی که در روستایشان بود، گذاشت. دوره دبستان را باموفقیت پشت سر گذاشت و وارد دوره راهنمایی شد.
سپس پدرش او را با دیگر برادرانش برای ادامه تحصیلات دبیرستانی به شهر مهاباد برد. در آنجا تحت نظر پدرش آن هم با نداشتن هیچگونه امکانات مالی و رفاهی دوره شش دبیرستان را توأم با عبادت به درگاه حضرت حق به پایان برد.
خالد بسیار با هوش و در کنار موفقیت‌های درسی اش، به امور دینی کاملا پایبند بود، به طوری که نمازش هیچگاه ترک نشد، حتی در شهر نیز هیچگاه نماز و روزه‌اش ترک نشد و سرمشق دیگر اقوام و جوانان فامیل بود.
از نظر ادب و انسانیت و رفتار و کردار، نسبت به والدین و اقوام و دیگران به راستی نمونه و بی‌نظیر بود و ضمن تحصیل دبیرستانی، فنون نقاشی و خطاطی را نیز به خوبی فرا گرفت و نقاش چیره‌دستی شد.
آثارش زیادی هم در این زمینه از وی به یادگار مانده است.
معتقدات مذهبی او به اندازه‌ای قوی بود که به قول خانواده‌اش همیشه وضو داشت و با طهارت کامل به مأموریت پروازی خود می‌پرداخت.
او در کنار موفقیت‌های درسی اش، به امور دینی کاملا پایبند بود. پس از اخذ دیپلم، بخاطر علاقه اش، وارد دانشکده افسری نیروی هوائی ارتش شد. دوره‌های خلبانی را گذراند و به درجه ستوان دومی نائل شد. سپس برای تکمیل و تعقیب معلومات تخصصی به آمریکا اعزام و در همان مدت اقامت در آمریکا، زبان انگلیسی را تکمیل و موفق به اخذ لیسانس زبان انگلیسی شد.
سال ۵۶ با موفقیت کامل به ایران برگشته و با آغاز جنگ تحمیلی و پس از حمله ناجوانمردانه ارتش بعثی عراق به ایران در تاریخ سی و یکم شهریور ماه ۵۹ در یک مأموریت محوله جنگی و حمله به عراق و نیرو‌های بعثی، هواپیمایش دچار حادثه شد و دیگر خبری از او به دست نیامد. تا اینکه پیکر مطهرش سال ۹۱ پیدا و به ایران بازگشت.
سروان خلبان شهید خالد حیدری زمانی پا به جبهه گذاشت که دختری دو ماهه در خانه داشت. قطعاً رفتن و دل‌کندن از فرزند سخت‌ترین کار دنیا برای یک پدر است، اما شهید در روز ۳۱ شهریور نتوانست نسبت به آنچه در کشورش اتفاق می‌افتاد بی‌تفاوت باشد. او در نخستین روز جنگ تحمیلی لباس رزم به تن کرد و به نبرد با دشمن متجاوز رفت.
وی سرانجام ساعت پنج عصر روز ۳۱ شهریور سال ۱۳۵۹ در عملیاتی معروف به «انتقام» در حالی‌که به همراه تیم آلفارد از پایگاه سوم شکاری مأمور بمباران پایگاه هوایی کوت در استان میسان عراق بود هواپیمایش مورد اصابت یک فروند موشک سام قرار گرفت و در رودخانه دجله سقوط کرد و به همراه کمکش محمد صالحی به شهادت رسیدند.
پس از سال‌ها در جریان لای‌روبی رودخانه دجله لاشه هواپیمای شهید حیدری به‌دست آمد. خالد حیدری به‌عنوان اولین شهید برون‌مرزی نیروی هوایی در دوران دفاع مقدس و نیز شهید وحدت در استان آذربایجان‌غربی شناخته می‌شود.
تندیس خلبان شهید خالد حیدری، نخستین خلبان شهید نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در کنار ماکت هواپیمای آن شهید بزرگوار، در ورودی مهاباد-ارومیه نصب شده است.
روحش شاد و یادش گرامی باد.