کشتار نمازگزاران قندوز و چند نکته...

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از نورنیوز؛ دیروز جمعه حمله انتحاری به مسجد سیدآباد قندوز واقع در شمال افغانستان موجب شهادت و مجروح شدن ده‌ها تن از نمازگزاران شد و گروه تروریستی داعش مسوولیت این حمله را به عهده گرفت.
در خصوص این جنایت ضد بشری علیه ملت مظلوم افغانستان و جهان اسلام چند نکته قابل توجه است:

• نخست؛

نگاهی به تحولات افغانستان از زمان خروج اشغال‌گران نشان می‌دهد که گروه‌های تروریستی ماموریت دارند از خلاء‌های موجود برای گرفتار کردن افغانستان در جنگ قومی-مذهبی بهره گرفته و از این رهگذر ضرورت حضور بیگانگان را توجیه کنند.
این سناریو زمانی بیشتر نمود می‌یابد که پس از خروج نیرو‌های آمریکایی و ناتو، برخی مقامات و فرماندهان آمریکایی در اظهاراتشان گفتند که جنگ در افغانستان تازه آغاز شده است!

• دوم؛

مسلما بروز حفره‌های امنیتی و ایجاد فرصت برای تروریست‌ها برای قدرت‌نمایی از پیامد‌های نبود دولتی فراگیر و کارآمد است. اکنون طالبان به عنوان قدرت فائقه بر افغانستان مسئول امنیت مردم این کشور و جلوگیری از تهدیدات امنیتی علیه همسایگان است، لذا اقدام عاجل آن‌ها در تشکیل دولت فراگیر با حضور تمام گروه‌ها و جریان‌ها در کنار حل بحران‌سیاسی و تقویت امنیت افغانستان می‌تواند موجب تجمیع تمام ظرفیت‌ها برای مقابله با انواع تهدیدات شود.

• سوم؛

از زمان خروج آمریکایی‌ها و ناتو تاکنون چندین حمله تروریستی توسط داعش صورت گرفته، حال آنکه غرب همچنان از پاسخ به این سوال خودداری می‌کند که چگونه ۲۰ سال با ادعای مبارزه با تروریسم در افغانستان بوده، اما نه تنها اقدامی در این زمینه صورت نداده بلکه زمینه‌ساز افزایش گروه‌های تروریستی شده است.
غرب باید پاسخ دهد که چگونه داعش که در سوریه و عراق تاسیس شد سر از افغانستان درآورده است؟ داعش نه زاده شرایط افغانستان که برگرفته از فضا و اهدافی است که غرب علیه این کشور ایجاد کرده و از داعش به عنوان مولفه بر هم زننده ثبات این کشور و منطقه بهره می‌گیرد.

• چهارم؛

حقیقت آن است که بحران اقتصادی و معیشتی می‌تواند زمینه‌ساز شرایط و جذب افراد به گروه‌های تروریستی شود. اکنون به اذعان سازمان ملل ۱۸ میلیون افغان در فقر و نیازمند کمک غذایی هستند در حالی که به گزارش رسمی سازمان ملل تاکنون غربی‌ها از پرداخت میلیارد‌ها دلار وعده کمک انسانی و مالی به افغانستان خودداری کرده‌اند که می‌تواند فرصتی برای گروه‌های تروریستی جهت جذب افراد و تشدید حملات تروریستی در این کشور فراهم سازد.

• پنجم؛

کشور‌های منطقه از جمله ایران و روسیه که نقش و تجربه‌های بسیاری در مبارزه با تروریسم دارند بار‌ها بر همکاری و حمایت از ملت افغانستان در برابر تروریسم تاکید کرده‌اند و راهکار‌های بسیاری نیز برای تحقق توافق افغانستانی-افغانستانی ارائه کرده‌اند.
بر این اساس؛ قطعا افغانستان با برخوردار شدن از دولتی فراگیر با مشارکت همه گروه‌ها می‌تواند از این طرح‌ها و ظرفیت‌های منطقه‌ای جهت رسیدن به صلح و ثبات پایدار و مبارزه با تروریسم امنیتی و اقتصادیِ بر جای مانده از ۲۰ سال حضور اشغال‌گران برخوردار شود.

• ششم؛

نوع پرداخت رسانه‌ای غرب به حادثه تروریستی علیه نمازگزاران در قندوز جالب توجه است. رسانه‌های غربی در حالی تلاش کرده‌اند این جنایت را به اسلام و مسلمانان نسبت دهند که همین رسانه‌ها با سکوت خبری رسوایی جنایات صورت گرفته توسط کلیسا‌های فرانسه علیه کودکان را به موضوعی حاشیه‌ای و بی‌اهمیت تقلیل داده‌اند.
بر این اساس می‌توان گفت؛ حمله تروریستی علیه نمازگزاران مسجد قندوز نتیجه ۲۰ سال اشغالگری غرب است که پیامد‌های آن همچنان گریبان‌گیر ملت این کشور است، روندی که تنها با تشکیل هر چه سریع‌تر دولت فراگیر با مشارکت تمام گروه‌ها و جریان‌های افغانستانی پایان خواهد یافت.