زوال شناختی با خواب بیش از ۶.۵ ساعت در شب!

 

پژوهش‌های مختلف، تأثیر خواب با کیفیت و خوب شبانه بر جنبه‌های سلامت روحی و فیزیکی را ثابت کرده‌ و نشان داده‌اند که خواب کافی نداشتن، بسیاری از بیماری‌های متابولیک از جمله دیابت را تشدید می‌کند و از سوی دیگر، با زوال شناختی و آلزایمر، مرتبط است.

 

مطالعه جدید محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، علاوه بر تأیید این موارد و تأثیر سوء کم‌خوابی بر بدن نشان می‌دهد که خواب زیاد نیز می‌تواند بسیار مضر باشد. 

 

در این مطالعه، ۱۰۰ فرد میانسال تا اواخر دهه ۷۰ سالگی مورد بررسی قرار گرفتند. ۸۸ تن هیچ نشانه‌ای از زوال عقل نداشتند و ۱۲ تن داری این نشانه‌ها بودند. از میان ۱۲ تن، یک مورد، علائم خفیف و ۱۱ مورد، علائم پیشرفته‌ داشتند.

 

در این پژوهش، از داوطلبان خواسته شد در طیف وسیعی از آزمایش‌های شناختی و روان‌شناسی، حضور یابند. میزان خواب با دستگاه EEG اندازه‌گیری شد. این آزمایش‌ها سه سال پس از بار اول نیز تکرار شد. عوامل دیگر تأثیرگذار بر آلزایمر، مانند سن، ژنتیک و سبک زندگی نیز مورد بررسی قرار گرفتند.

 

نتایج نشان می‌دهند تأثیر طول مدت خواب بر عملکرد شناختی، به اندازه تأثیر سن است. سن، مهم‌ترین عامل در ایجاد زوال شناختی است.

 

این مطالعه، مانند پژوهش‌های قبل نشان می‌دهد کم‌خوابی، موجب افزایش پروتئین بتا آمیلوئید در مغز می‌شود که عامل اصلی آلزایمر است؛ اما آن‌چه محققان را شگفت‌زده کرده، این است که خواب بیش از ۶.۵ ساعت نیز می‌تواند با افزایش احتمال زوال شناختی در سالمندان، مرتبط باشد. این در حالی است که قبلا توصیه شده بود سالمندان، بین ۷ تا ۸ ساعت در طول شب بخوابند.

 

البته نمی‌توان با قطعیت گفت که خواب بیش از ۶.۵ ساعت به زوال شناختی می‌انجامد و شاید عوامل دیگر نیز در این موضوع دخالت داشته باشند. این مطالعه، نیازمند بررسی بیشتر است و بیش از گذشته بر خواب با کیفیت شبانه تأکید دارد.

 

 

 

خوابیدن، باعث می‌شود امکان تولید میلین از سوی سلول‌های مغز افزایش یابد. میلین، ترکیب نوعی فسفولیپید و پروتئین است که مانند عایق عمل می‌کند و مانند غلافی در اطراف همه سلول‌های عصبی قرار می‌گیرد. میلین برای عملکرد درست سلول‌های عصبی، ضروری است و کمبود آن، موجب بروز بیماری‌های خطرناک مانند ام اس می‌شود.

 

میلین، کاربرد‌های مختلف دارد، اما یکی از مهم‌ترین وظایف آن، سرعت در ارسال پیام‌های عصبی است. خواب باعث افزایش تعداد سلول‌های عصبی و احیای سلول‌های قبلی می‌شود.

 

 

پژوهش‌های تازه نشان می‌دهند که خواب کافی و با کیفیت، یکی از مهم‌ترین روش‌های کاهش درد است و به همین دلیل، پزشکان در دوره نقاهت بیماری یا عمل جراحی، استراحت کامل را توصیه می‌کنند.

 

 

کیفیت خواب، یکی از مهم‌ترین عوامل نحوه تفکر و استدلال منطقی بوده و توصیه شده است هنگام روبرو شدن با مشکلات پیچیده که نیازمند تفکر، راه حل و تصمیم‌گیری است، استراحتی کوتاه داشته باشید و تأثیر بسیار عالی آن را ببینید.

 

 

التهاب، مهم‌ترین دلیل بروز بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت، آرتریت و پیری زودرس است. تحقیقات نشان می‌دهند سطح پروتئین التهابی در افرادی که شب کمتر از ۶ ساعت می‌خوابند، نسبت به افرادی که خواب کامل دارند، بیشتر است. فشار خون ناشی از التهاب، از دیگر مضرات اختلال خواب است.

 

 

بدن در حالت خواب، کالری می‌سوزاند. کم‌خوابی و اختلال خواب، از مهم‌ترین دلایل چاقی و اضافه‌ وزن هستند.

 

 

 

ـ نقش مهم در درمان بیماری ام اس دارد.

 

ـ باعث تقویت حافظه می‌شود و از برخی اختلالات ژنتیکی (ارثی) جلوگیری می‌کند.

 

ـ خواب کافی و با کیفیت در دوران جوانی و میانسالی، مهم‌ترین عامل تقویت حافظه در پیری است.

 

ـ قدرت بدنی را افزایش می‌دهد.

 

ـ احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی را دو برابر و سکته مغزی را چهار برابر کاهش می‌دهد.

 

 

کودکان و نوجوانانی که خواب منظم و کافی ندارند، از نظر رفتاری، ناهنجار می‌شوند. این کودکان در مدرسه، رفتار مناسب ندارند و معمولا برای هم‌سن و سال‌ها و اولیای مدرسه، مشکل ایجاد می‌کنند.

 

کم‌خوابی و خستگی، مهم‌ترین عامل دعوا و اختلاف بین زوجین است.

 

خواب ناکافی، سیستم یادگیری را مختل می‌کند.

 

اختلال خواب، سبب افزایش فشار خون و ضربان نامنظم قلب می‌شود.

 

خواب‌آلودگی، یکی از مهم‌ترین علل تصادف رانندگی است.

 

خواب ناکافی، سبب مرگ زودرس می‌شود.

 

اختلال خواب و خواب ناکافی، از مهم‌ترین علل پیری پوست هستند.

 

اختلال خواب، قابلیت قضاوت را از بین می‌برد.

 

کاهش حافظه، افسردگی، چاقی و دیابت نوع ۲، برخی از دیگر مضرات کم‌خوابی هستند.

 

نتیجه این پژوهش در نشریه The Conversation منتشر شده‌ است.