پارک بازسازی آبادان نماد وعده‌های توخالی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آبادان، همه روانشناسان و حتی مردم عادی معتقد هستند که فضای سبز به روح انسان آرامش می‌دهد و این کاملا اثبات شده و مورد تایید است. اما به شرط اینکه این فضای سبز در شهر آبادان نباشد. چون وقتی به بسیاری از بوستان‌های آبادان می‌روید نه تنها حالتان بهتر نمی‌شود بلکه افسرده هم می‌شوید.
اما چرا؟ چرا بوستان‌های آبادان روح، ذهن و افکارتان را آزرده خاطر می‌کند. علتش را باید در سوء مدیریت و وعده‌های توخالی مدیرانی جستجو کرد که سالیان سال است که وعده می‌دهند و عمل نمی‌کنند و همین وعده‌های عمل نکرده بوستان‌های این شهر بویژه بوستان بازسازی آبادان را شبیه ویرانه، مخروبه و بیغوله‌هایی کرده است که پاتوق معتادان و کارتن خوابهاست.
چندین سال است که رسانه‌ها بویژه خبرگزاری صدا و سیما به معضلات بوستان بازسازی آبادان اشاره کرده و مسئولان را در این زمینه به چالش کشیده است. اما هر بار وعده‌های شیرین و مهیج آن‌ها مردم را امیدوار، ولی گذشت زمان مردم را نا امید کرده است وعده‌هایی که داده شد، اما هیچگاه عملی نشد.
می‌توانست زیباترین بوستان استان باشد!
بوستان بازسازی آبادان در سال ۱۳۷۶ به بهره برداری رسید و قرار بود روح و روان خانواده‌های جنگ دیده شهر آبادان را جلا دهد. اما رفته رفته با بی توجهی مسئولان این شهرستان، رو به ویرانی نهاد و اکنون نه تنها روح نواز مردم این شهر نشد که زخم مضاعفی شد بر روح و روان زخمی مردم این شهر.
سالیان سال است که مردم از وضعیت این بوستان که البته هیچ شباهتی به بوستان ندارد گله‌مند هستند.
مرد میانسالی می‌گفت: اصلا به یاد ندارم این بوستان کی آباد بوده. آنچه از این بوستان در ذهن من وجود دارد فقط خرابی و ویرانی است.
خانمی که منزل مسکونیش روبروی این بوستان قرار دارد می‌گوید: این بوستان مرکز تجمع کارتن خواب‌ها و معتادان شده و محل بسیار نا امنی برای اهالی منطقه است.
شهروند دیگری میگفت: این بوستان نه امنیت دارد و نه فضای سبز. اینجا به هر ویرانه‌ای که بگویید شبیه است، اما به بوستان خیر.
شهروندان بسیاری از وضعیت بوستان بازسازی آبادان گله‌مند هستند. این بوستانی که می‌توانست زیباترین بوستان استان خوزستان باشد. زیرا هم به مرکز شهر نزدیک است و هم در جوار رودخانه بهمنشیر قرار دارد. از طرفی وجود یک کانال آب در آن، نیز ویژگی‌های مثبت آنرا دو چندان کرده است، اما متاسفانه از این همه امتیازات مکانی، این بوستان هیچ استفاده‌ای نشده و مسئولان با رها کردن آن، اینجا را تبدیل به مخروبه و مرکز نا امنی کرده اند.
بهشت سارقان
قطعا بوستان بازسازی آبادان با هزینه بسیار سنگینی در سال ۷۶ راه اندازی شد، اما پس از آن با بی توجهی و سهل انگاری مسئولان همه وسایل این بوستان به سرقت رفت. سارقان حتی به صندلی‌های فلزی این بوستان هم رحم نکردند و مبلمان فلزی این بوستان، را در خواب بی توجهی مسئولان از جا کنده و بردند. حتی در این بوستان پل کوچکی وجود دارد که حفاظ‌های آن هم را از جا کنده و سرقت شده اند.
گویی سارقان در کندن اشیاء فلزی این بوستان خیلی ترس و دلهره نداشتند و با خیالت راحت سرقت‌های فراوان خود را در آن انجام داده اند.
در این بوستان هر چیزی که کندنی بود کنده و ربوده شد. از صندلی‌های فلزی، حفاظ پل داخل بوستان، اشیاء فلزی، در و پنجره ابنیه موجود در بوستان که پیش از این به عنوان موزه هنر‌های معاصر از آن استفاده می‌شد، سطل‌های زباله، لوله‌های فلزی، آهن آلات و نیز هر چیز بدرد بخور دیگری که در بوستان بود در نهایت آرامش توسط سارقان کنده و ربوده شد. گویی سارقان بهشتی بهتر از اینجا برای سرقت پیدا نکرده بودند.
یوسف پای گذار معاون عمرانی فرمانداری ویژه آبادان در مورد بی توجهی و سهل انگاری مسئولان ذیربط در مورد این بوستان می‌گوید:: اگر بخواهیم به دنبال نشانه‌های عینی ترک فعل مسئولان باشیم. در این بوستان همه مصادیق عینی ترک فعل مسئولان وجود دارد.
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من...
گوش اگر گوش مسئولان آبادان و ناله اگر ناله مردم این شهر باشد، آنچه البته به جایی نرسد فریاد مردم محروم این شهر است. شهری که بعد از دوران جنگ تحمیلی هم بازسازی مطلوبی نداشت و بازسازی آن نیمه کاره رها شد.
به نظر بنده برای بوستان بازسازی آبادان، بهترین اسم را انتخاب کرده اند. بوستان " بازسازی "، چون این بوستان می‌تواند سمبل نوع بازسازی باشد که در آبادان انجام شده است. زیرا این بوستان مانند شهری که درآن قرار دارد نه عمرانی دارد و نه بازسازی، جالب است که حدود دو دهه پیش اعلام کردند که بازسازی در آبادان و البته شهر همجوار آن خرمشهر به اتمام رسیده است. اما تنها چیزی که در این شهر به اتمام رسید امید مردم برای عمرانی شهرشان بود.
برای احیای بوستان بازسازی آبادان هم وعده‌هایی داده شد. البته این چیزی جدیدی نیست، زیرا دقیقا در پاییز سال ۹۹ نیز وعده‌های فراوانی برای احیای این بوستان داده شد، ولی گذشت یک سال از آن زمان نشان دهنده این است که هیچ کدام از وعده‌های سال گذشته نیز عملی نشده است.
امسال هم وعده‌های نه چندان محکمی از طرف مسئولان ذیربط ارائه شد، اما مردم از این وعده‌ها خسته شده اند ومنتظر اقدام عملی هستند.
حسین حمید پور شهردار آبادان در این زمینه گفت: درصدد هستیم با کمک بخش خصوصی این بوستان را بازسازی کنیم. البته این بوستان تا کنون چندین بار بهسازی و بازسازی شده، ولی هر بار به حال خود رها شده و سارقان هم وسایل این بوستان را به سرقت برده اند. امیدواریم این دفعه با کمک نیروی انتظامی بتوانیم امنیت خوبی را در این بوستان ایجاد کنیم.
وی درمورد ابنیه موجود در این بوستان گفت: این ابنیه در سال ۱۳۷۸ توسط شهرداری به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تحویل داده شده و این اداره موظف است این ابنیه‌ها را که همه در و پنجره آن به سرقت رفته اند، مانند روز اول به شهرداری تحویل دهد و ما نیز از طریق حقوقی پیگیر این مسئله هستیم.
محمد جواد فرجی نماینده منطقه آزاد اروند هم در مورد احیای بوستان بازسازی آبادان گفت: برای احیای این بوستان هیئت مدیره منطقه آزاداروند باید بررسی لازم را به عمل آورده و بودجه اختصاص دهد تا منطقه آزاد اروند هم درزمینه احیای این بوستان مشارکت لازم را داشته باشد..
رضا مردانی مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی منطقه آزاد اروند هم در مورد احیای ابنیه موجود در بوستان بازسازی گفت: اگر قرار است ما برنامه‌ای برای ابنیه موجود در بوستان بازسازی داشته باشیم و اگر قرار است فعالیتی در آنجا داشته باشیم، این ملک باید در اختیار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی منطقه آزاد اروند و یا در اختیار اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان آبادان قرار گیرد.
همه بوستان‌های آبادان سرنوشت مشابهی دارند.
بوستان بازسازی آبادان نمونه‌ای از بوستان‌های این شهر است که همگی وضعیت اسفناکی دارند. بوستان ساحلی در منطقه شطیط در ساحل اروند رود نیز سالهاست به حال خود رها شده و میلیارد‌ها تومان سرمایه گذاری در این بوستان به نابودی رفته و تبدیل به خارستان شده است.
همچنین بوستان ساحلی اروند در نزدیکی بازار ماهی فروشان که عاری از دار و درخت است و فقط اسم بوستان را یدک می‌کشد و یا بوستان ۱۷ هکتاری آبادان که مانند بیابان جدول کشی شده می‌ماند. زیرا در این بوستان اثر چندانی از سر سبزی و درخت کاری و البته رسیدگی و مراقبت به چشم نمی‌خورد.
حال و روز بوستان‌های کوچک شهری در آبادان نیز بسیار بدتر است و مسئولان ذیربط در این شهر هیچ اهمیتی به این مسئله نمی‌دهند.
باغ وبوستانم آرزوست
حال آبادانی‌ها مانده اند و مسئولانی که به فضای سبز شهری اهمیتی نمی‌دهند. مسئولانی که با کمال تعجب با صرف میلیارد‌ها تومان بوستانی را ایجاد و سپس آنرا رها می‌کنند تا جایی که به مرز نابودی کامل می‌رسند. مسئولانی که سالهاست وعده عمرانی و آبادانی و رسیدگی بوستان‌های این شهر بویژه بوستان بازسازی آبادان را داده اند، ولی تاکنون این وعده‌ها فقط در حد حرف باقی مانده و عملی نشده اند.
بوستان بازسازی آبادان و بسیاری بوستان‌های دیگر شهری میزانی برای صداقت سنجی مسئولین شهر آبادان است. این میزان مشخص کرده است که این مسئولان نتوانسته اند نمره قبولی در صداقت و وفای به عهد کسب کنند.
اما این سوال هر روزه مردم این شهر است که بوستان بازسازی و نیز سایر بوستان‌های آبادان چه زمانی از این وضعیت اسفناک رهایی می‌یابند.
شاپور زبردست