آداب ورود به منزل و خروج از آن در آینه روایات

به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، اميرالمؤمنين عليه ‌السلام مى‌‌فرمايد: هرگاه يكى از شما داخل خانه خود شد، بر اهل خانه سلام كند، اگر نبودند، بگويد: سلام بر ما از جانب پروردگار و نيز سوره اخلاص را بخواند كه زُداينده فقر است.

در روايتی آمده: وقتى قصد خروج از منزل كردى بگو :

بِسْمِ اللّهِ وَلا حَوْلَ ولا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ
به نام خداوند و هيچ قدرت و قوتى نيست مگر با كمك خداوند ، واگذار مى‌ كنم كارهايم را بر خدا.

چون گفتى: «بسم اللّه»، ملكى مى‌ گويد: راهنمايى شدى، چون گفتى: «لا حول و لا قوة الا باللّه»، مى ‌گويد: از هر شرى حفظ شدى، چون گفتى: «توكلت على اللّه»، می‌گويد: خداوند تو را كفايت كرد؛ در اين حال است كه شيطان مى‌گويد: چه كنم با بنده‌اى كه راهنمايى شده و حفظ گرديده و او را كفايت كرده ‌اند.

سپس «قل هو اللّه» را از جانب راست و چپ و روبرو و پشت سر و بالاى سر و زير پا بخوان كه در تمام روز در امان خدا باشى و وقتى وارد منزل شدى، بر اهل بيت خود سلام كن، اگر نبودند بگو :

بِسْمِ اللّهِ وَبِاللّهِ وَالسَّلامُ عَلى رَسُولِ اللّهِ وَالسَّلامُ عَلَيْنا وَعَلى عِبادِ اللّهِ الصَّالِحينَ .
به نام خداوند و سلام و درود بر فرستاده خداوند و سلام و درود بر ما و بر بندگان صالح خدا

امام صادق عليه ‌السلام فرمودند: كسى كه وقت خروج از منزل، ده بار «قل هو اللّه» را بخواند، در حفظ و مراقبت خداست تا برگردد.

امام رضا عليه ‌السلام مى‌فرمايند: پدرم هرگاه از منزل خارج می‌شد، می‌گفت:

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ خَرَجْتُ بِحَوْلِ اللّهِ وَقُوَّتِهِ لا بِحَوْلٍ مِنّى وَلاَ قُوَّتي بَلْ بِحَوْلِكَ وَقُوَّتِكَ يا رَبِّ مُتَعَرَّضا لِرِزْقِكَ فَأْتِني بِهِ في عافِيَةٍ.

به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‌اش هميشگى است، خارج شدم به قوت و نيروى خداوند نه به قدرت و نيروى خويش بلكه به قدرت و نيروى تو اى پروردگارم. روزى‌ات را خواستارم، آن را در همين عافيت به من عنايت كن.

امام رضا عليه‌ السلام از پدرش از حضرت صادق عليه ‌السلام نقل مى ‌كنند: هرگاه از منزلت بيرون رفتى بگو:

بِسْمِ اللّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ ما شاءَ اللّهُ لا قُوَّةَ إلاّ بِاللّهِ اللّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُكَ خَيْرَ ما خَرَجْتُ لَهُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ ما خَرَجْتُ إِلَيْهِ ، اللّهُمَّ وَسِّعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَأَتِمَّ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ وَاسْتَعْمِلْني في طاعَتِكَ وَاجْعَلْني راغِبا فيما عِنْدَكَ وَ تَوَفَّني في سَبيلِكَ وَ عَلى مِلَّتِكَ وَ مِلَّةِ رَسُولِك.

به نام خدا، توكل كردم بر خداوند، آنچه خدا خواهد، جنبش و نيرويى نيست مگر به خداوند، خداوندا ! خير آنچه به خاطرش از خانه بيرون شدم از تو مى ‌خواهم و از شرّ آنچه به خاطرش بيرون آمدم به تو پناه مى‌ آورم. خداوندا! از فضلت بر من وسعت بخش و نعمتت را بر من كامل كن و مرا در طاعتت به كار گير و اشتياقم را در آنچه نزد توست قرار ده و مرا بر آيينت و آيين رسولت بميران.

امام باقر عليه‌ السلام فرمودند: كسى كه اين دعا را هنگام خروج از منزل بخواند:

أَعُوذُ بِمَا عاذَتْ بِهِ مَلائِكَةُ اللّهِ وَرِسُولِهِ مِنْ شَرِّ هذَا الْيَوْمِ الْجَديدِ الَّذي إذا غابَتْ شَمْسُهُ لَمْ تَعُدْ ، مِنْ شَرِّ نَفْسي وَمِنْ شَرِّ غَيْري وَمِنْ شَرِّ الشَّياطينِ وَمِنْ شَرِّ مَنْ نَصَبَ لِأَوْلِياءِ اللّهِ وَمِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَالإِنْسِ وَمِنْ شَرِّ السَّباعِ وَالْهَوامِ وَمِنْ شَرِّ رُكُوبِ الْمَحارِمِ كُلِّها ، أُجيرُ نَفْسي مِنَ اللّهِ مِنْ كُلِّ سُوءٍ.

پناه می‌برم به آنچه ملائكه خدا و رسولش به آن پناه بردند از شرّ اين روزى كه چون خورشيد غروب كند بر نمی‌گردد و از شرّ نفس خودم و ديگران و شياطين و دشمنان اولياى الهى و جن و انس و حيوانات وحشى و حشرات و محرّمات الهى! پناه مى ‌برم به خداوند از تمام بدی‌ها.
خدا او را مى‌آمرزد و به او توجه می‌كند و مهم او را كفايت كرده و از بدى و شر او را نگهدارى می‌كند.

منبع: سایت شبکه الکوثر