استخراج کبالت خطری برای زندگی مردم آفریقا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛  استخراج غیراصولی کبالت برای ساخت خودرو‌های برقی، زندگی آفریقایی‌ها را تهدید می‌کند.
به گزارش شبکه تلویزیونی الجزیره انگلیسی، فعالیت معادن کبالت در جمهوری دموکراتیک کنگو مشکلات زیست محیطی و انسانی زیادی را به همراه آورده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند فعالیت این معادن که آلاینده‌های شیمیایی را وارد مناطق اطراف خود می‌کند سبب نابودی معیشت مردمان محلی می‌شود. باتوجه به گذر کشور‌های ثروتمند جهان به سمت خودرو‌های برقی، ​ تقاضا برای کبالت در جهان افزایش یافته است. در ساخت باتری خودرو‌های برقی از کبالت استفاده می‌شود. همین امر سبب افزایش فعالیت‌های معدنی در کشور‌هایی همانند جمهوری دموکراتیک کنگو شده است.

اما همین فعالیت‌ها با آثار زیست محیطی و انسانی گسترده‌ای همراه شده است. ورود آلاینده‌های شیمیایی ناشی از فعالیت‌های معدنی مربوط به استخراج این کانه معدنی در منابع آبی ازجمله رودخانه ها، سبب نابودی زندگی آبزیان مناطق اطراف این معادن و نابودی مزارع کشاورزی شده است. این آلاینده‌های شیمیایی خاصیت اسیدی دارند و به مرگ آبزیان منجر می‌شوند. ورود مواد مرتبط با این آلاینده‌های شیمیایی به بدن انسان نیز، سلامت انسان را به صورت جدی به مخاطره می‌اندازد. کشاورزان، پرورش دهندگان ماهی، صیادان و دیگر مردمان محلی می‌گویند باید برای این وضع چاره اندیشی شود، زیرا با نابودی آبزیان و مزارع، امکان تامین معاش آن‌ها و درنتیجه امکان تحصیل فرزندانشان و دیگر امکانات زندگی آن‌ها از بین می‌رود. ورود اسید سبب نابودی خاک و محصولات کشاورزی می‌شود بطوریکه این محصولات دیگر قابل خوردن نیستند.

بخش اعظم کبالت مصرفی در جهان از جمهوری دموکراتیک کنگو به دست می آید. برای جداکردن کبالت از سنگهای معدنی، مقادیر زیادی اسید لازم است و همین اسید است که وارد محیط زیست می شود و بحران می سازد. در این کشور، مقررات نظارتی در حوزه محیط زیست وجود ندارد . درنتیجه، رهاسازی آلاینده های شیمیایی در محیط زیست، اتفاقی رایج در این کشور آفریقایی است. مالک شماری از این معادن کبالت، غولهای بزرگ اروپایی ازجمله شرکتهای سوئیسی مثل گلن کور هستند که تامین کننده کبالت لازم برای ساخت خودروهای برقی در شرکتهای خودروسازی آمریکا ازقبیل تسلا هستند. استفاده از اهک برای مقابله با خاصیت اسیدی مواد شیمیایی رهاشده از این معادن، چاره ساز نبوده و بسیار دیرهنگام بوده است.