ضرورت توجه بیشتر به پیامدهای آپارتمان نشینی در اردبیل

ضرورت توجه بیشتر به پیامدهای آپارتمان نشینی در اردبیل

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز اردبیل؛ توسعه عمودی ساختمان های مسکونی در محلات مختلف اردبیل شهری که تا سه دهه قبل آپارتمان نشینی در آن مفهومی نداشت و تناسبی با واحدهای مسکونی کم ارتفاع همجوار ندارند و چگونگی رعایت مسایل رفاهی و ایمنی در آن ها که باتوجه به ارتفاع سازی و حمایت از انبوه سازان روز به روز بر تعدادشان افزوده می شود موجب نگرانی  اغلب شهروندان اردبیلی شده است.

یک انبوه ساز مسکن در ارتباط با آپارتمانی نشینی می گوید : متاسفانه به دلیل گذار بی مقدمه مردم ایران از زندگی سنتی به زندگی در آپارتمان ، مشکلات فراوانی برای مردم و ساکنین آپارتمان از جمله در استان اردبیل به وجود آورده است.

مهندس حسین علیزاده که خود نیز ساکن یکی از این آپارتمان هاست ادامه می دهد: رعایت حال همسایگان، رعایت سکوت در آپارتمان، رعایت ساعات ورود و خروج به آپارتمان و پارکینگ، پرداخت حق شارژ و تمیز نگه داشتن مکان های عمومی آپارتمان از مقرراتی است که متاسفانه در بیشتر آپارتمان ها مراعات نمی شود و نبود قوانین با پشتوانه ضمانت اجرایی پایبندی به این مقررات را سست می کند.

یک کارشناس مسایل اجتماعی نیز در این ارتباط اظهار می دارد: متاسفانه با توجه به هجوم بی رویه مردم از شهرستان های کوچک به مناطق پرجمعیت شهری در سال های گذشته و تفاوت های فراوانی که اغلب بین روش زندگی در شهر های کوچک با شهرهای بزرگ وجود دارد ، زندگی در مجموعه های آپارتمانی که مرکب از بافت های جغرافیایی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مختلف است با مشکلات فراوانی همراه گردیده است.

تقی دادرس  با اشاره به این مطلب که نخست باید رعایت حقوق دیگران مهم شمرده شود و دیگر آن که در انتظار رعایت حقوق و قوانین از جانب دیگران نباشید، معتقد است، مشکلات آپارتمان نشینی و اختلاف میان همسایگان در نتیجه نادیده گرفتن این دو نکته اساسی است که بوجود می آید.

یک شهروند اردبیلی نیز ابراز می دارد ، ساختمان های مسکونی چند طبقه باید با در نظر گرفتن فضاهای تفریحی و فضای سبز در قسمتی از محوطه برای جمعیت ساکن آن ها و رعایت نکات ایمنی و رفاهی از جمله توقفگاه و گذرگاه های وسیع مجهز شوند.

شهروند دیگری نیز با دیدی متفاوت ، اظهار می دارد : خوشبختانه فرهنگ آپارتمان نشینی در جامعه ما رفته رفته جایگاه خوبی پیدا می کند و رضایت آپارتمان نشینان از وضعیت خود بیشتر می شود.

 شکوفه رحیم وند می گوید: از گذشته تاکنون زندگی اشتراکی در فرهنگ سنتی ما جای مناسبی نداشته و تا چند سال پیش نیز این فرهنگ به خوبی نهادینه نشده بود، اما با آغاز تشکیل زندگی نسل جدید این فرهنگ کم کم رنگی به خود گرفته و آپارتمان نشینی جایگاه خود را پیدا کرده است.

یک کارشناس مسکن و شهرسازی ابراز می دارد: با توجه به اینکه آپارتمان نشینی مقوله ای 30 ساله در کشور ما محسوب می شود، زمان بیشتری لازم است تا فرهنگ آپارتمان نشینی به خصوص در شهرهایی که به تازگی به آپارتمان نشینی روی آورده اند جا بیفتد.

رسول قطاری می گوید : البته توجه داشته باشیم که خدمات شهری نیز به تناسب توسعه عمودی شهرها باید گسترش یابد تا مشکلاتی از قبیل ترافیک و آلودگی در شهرهای بزرگ اتفاق نیفتد.

حسن جلالی شهروند دیگر  هم گفت : هر فردی که قطعه زمینی در نقطه ای از محلات بافت قدیم و جدید شهر به دست می آورد بلافاصله بدون توجه به مسایل رفاهی و شهرسازی در مدت زمان کوتاهی آن را به مجتمع مسکونی سر به آسمان کشیده تبدیل می کند.

وی خاطرنشان کرد که امسال تخریب ساختمانهایی که بیشتر از 10تا 20 سال از عمر آنها نمی گذرد در شهر اردبیل رواج یافته است و شاهد ارتفاع سازی در مکان چنین منازلی هستیم.

       یک ساکن شهرک سبلان اردبیل نیز گفت: با سکونت دست کم چهار نفر در هر یک از واحدهای این آپارتمان ها جمعیت آن ها از ده ها نفر فراتر می رود و رفت و آمد روزمره مردم در کوچه های تنگ و باریک دچار مشکل خواهد شد.

فریبا جوادی افزود : در یک مجتمع مسکونی گاهی بیش از چهار هزار نفر در حال سکونت هستند در حالیکه این گونه مکان ها اغلب فاقد گذرگاه ها و خیابان های وسیع و مناسب می باشند.

یک کارشناس مسایل اجتماعی نیز  یکی از مولفه های تاثیرگذار در گسترش آسیب های اجتماعی را  نوع محل سکونت دانست و گفت:  وقتی در منازل بزرگ زندگی می کردیم، نیازی نبود دایم برنامه هایمان را تنظیم کنیم و پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده الزامی برای رعایت بسیاری از مسایلی که امروز گریبانگیر آپارتمان نشینان شده ، نداشتند. 

تقدسی تصریح کرد: امروزه با ساخت مجتمع های مسکونی چند ده واحدی جمعیت زیادی را در فضایی کوچک گنجانده ایم و در واقع آن ها مجبور هستند به قواعدی تن دهند که لازمه زندگی در یک مجتمع آپارتمانی است. علاوه بر تراکم شدید جمعیت، ناهمگونی قومی و فرهنگی بارزترین ویژگی زندگی در چنین فضاهایی است. که این ناهمگونی ممکن است آسیب زننده باشد و زمینه خشونت، تعارض و اختلاف را فراهم کند. وقتی تعداد زیادی از افراد با فرهنگ های مختلف را یک جا گرد می آوریم باید منتظر افزایش آسیب های اجتماعی باشیم.

این کارشناس ادامه داد: کودکان فضای بزرگ و باز را دوست دارند و در آپارتمان فضایی برای بازی کردن در اختیار ندارند. این امر باعث کج خلقی و بدخلقی کودک می شود، به نحوی که او قادر نیست انرژی خود را تخلیه کند. یکی از دلایل گرایش بیش از حد کودکان به تماشای تلویزیون و بازی های رایانه ای فضای کوچک و نداشتن فضای بزرگ برای بازی و تخلیه انرژی است.

مقررات و قوانين آپارتمان نشيني، خلأای است که اکثر ساکنان آپارتمان ها از آن اطلاعي ندارند لذا بخشي از مشکلات آپارتمان نشيني ناشي از نداشتن آموزش هاي لازم، نبود تجربه زندگي در مجتمع و نداشتن اطلاع از قوانين آپارتمان نشيني است.