فسیل زنده در یک قدمی انقراض

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز گلستان، خزر یکی از زیستگاه‌های مهم ماهیان خاویاری در جهان است و حدود ۹۰درصد از ماهیان در جهان در خزر زندگی می‌کنند.

پنج گونه ماهی خاویاری مانند فیل ماهی (بلوگا)، تاس ماهی ایرانی (قره برون)، تاس ماهی روسی (چالباش)، ازون برون (سوروگا) و شیپ در خزر زیست می‌کنند.

یکی از مهم‌ترین چالش‌های این فسیل‌های زنده برای بقا، رویارویی آنان با مردمانی است که آنان نیز برای بقا دل به دریا زده اند.

مدیرکل شیلات گلستان گفت: صیادان غیر مجاز با امکانات چند صد میلیونی و موتور‌های پر سرعت به دریا می‌روند و از آنجایی که این افراد بضاعت خرید این تجهیزات را ندارند باید به دنبال افراد پشت پرده و مافیایی بود که آنان را هدایت می‌کنند.

سیدجواد قدس علوی معتقد است؛ باید دریا را برای صیادان غیر مجاز ناامن کرد و از طرف دیگر برای جوانان شغل فراهم کرد تا به صیادی غیرمجاز روی نیاورند.

صیادان غیرمجازی که به دریا می‌روند برای گرفتن هر چه بیشتر ماهی خاویاری چشمه‌های تور خود را طوری انتخاب می‌کنند که ماهیان کوچک هم راه فرار پیدا نکنند.

مصطفی عقیلی نژاد مدیر امور ماهیان خاویاری گلستان گفت: در این تور‌ها، ماهیان بیست سانتیمتری و بیشتر صید می‌شوند و این به آن معناست که ماهیان دوساله نیز در تور صیادان گرفتار می‌شوند و امکان رشد و احیای نسل به آنان داده نمی‌شود.

ماهی ازون برون ۱۰ساله، تاس ماهی ۱۵ساله و فیل ماهی در ۲۰سالگی به بلوغ می‌رسند.

پنج کشور حاشیه دریای خزر یعنی ایران، روسیه، آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان سال ۲۰۱۰ توافق کرده بودند که تا ۲۰۲۱ برداشت تجاری ماهیان خاویاری از خزر نداشته باشند.

خاویار از گرانترین مواد غذایی جهان است و اکنون ارزش هر کیلوگرم خاویار با ۹بشکه نفت برابری می‌کند و همین بلای جان ماهیان خاویاری شده است و انقراضشان را رقم زده است.

یکی از راهکار‌هایی که می‌توان از صید بی رویه و قاچاق این فسیل‌های زنده پیشگیری کرد تعیین مجازات‌های بازدارنده است.

محمود اسپانلو دادستان عمومی و انقلاب مرکز گلستان گفت: مجازات قانونگذار ضعیف است و بازدارنده نیست.

هر قطعه ماهی خاویاری چه در بازار و چه در قایق صیادان ۱۰میلیون تومان جریمه دارد در صورتی که هر کیلوگرم گوشت ماهی خاویاری در بازار بیش از ۵۰۰هزار تومان خرید و فروش می‌شود.

یکی دیگر از عوامل تسریع کننده در انقراض نسل ماهیان خاویاری امکان نیافتن بچه ماهیان خاویاری برای ورود به دریاست.

صید غیرمجاز، آلودگی‌های دریا و رودخانه‌ها، خشکسالی شانس بقا را برای ماهیان کمتر و کمتر می‌کند و کور سوی امید هم از رها سازی بچه ماهیان خاویاری می‌گیرد.

مصب رودخانه‌ها را صیادان غیرمجاز ناامن کرده اند و گل و لای و رسوبات نیز سبب شده حتی بچه ماهیان پرورش یافته در مراکز پرورشی نیز به سختی راه خود را به دریا بازکنند و بسیاری در نیمه راه جان می‌بازند.

مصطفی عقیلی نژاد مدیر امور ماهیان خاویاری گلستان گفت: فکر می‌کنیم می‌توانیم با پرورش ماهیان خاویاری، می‌توان خاویار احیا کنیم، اما هیچ وقت خاویار خزری با خاویار پرورشی قابل قیاس نیست.