ایده‌ بزرگ شهید محمد مفتح برای زندگی

شهید مفتح، پیش‌ از انقلاب، کار‌های دیگری نیز انجام می‌داد و از همه مهم‌تر این که علیه رژیم پهلوی مبارزه و افشاگری می‌کرد و دستگیر و تبعید هم شد. او امام‌ جماعت نماز مشهور عید فطر سال ۱۳۵۷ در قیطریه بود که به تظاهرات بزرگ علیه پهلوی‌ها منجر شد. شهید مفتح، کنار امام خمینی (ره) در سخنرانی مشهور ایشان در بهشت زهرا (س) نشسته بود.

 

او از دهه ۴۰ به‌ نفع مردم مبارزه می‌کرد و یکی از ستون‌های انقلاب اسلامی ایران بود. به همین خاطر، دشمنان مردم برای او نقشه کشیدند.

 

 

 

 

‌

سراسر تاریخ، پر از رنج‌هایی است که مردم دانا از دست جاهلان کشیده‌اند. انقلاب اسلامی ایران نیز از این رنج‌ها زیاد کشید و یکی رنج بزرگی بود که از دست اکبر گودرزی بی‌سواد کشید. او جوانکی بود که هنوز ۲۰ سالش نشده، خود را مفسر قرآن می‌دانست، محافلی داشت، عده‌ای را دور خود جمع کرده و گروهک فرقان راه انداخته بود. بدترین کارهای او ترور بزرگانی مانند شهید مرتضی مطهری، شهید محمد مفتح، شهید محمدولی قرنی و شهید مهدی عراقی.

 

 

 

 

روز ۲۷ آذر این بی‌سواد، یک‌عده بی‌سوادتر را فرستاده بود جلوی دانشکده الهیات برای ترور شهید مفتح. از قبل رصد کرده بودند و می‌دانستند که این آدم وارسته، حداقل برای دفاع از جان خود در آن روز‌های پر از ترور، حتی یک کلت کمری با خود حمل نمی‌کند و این طور شد:

 

«کلت را درآوردم و دیدم که دکتر [مفتح] فرار کرد... حسن [یکی از ضاربان] دنبال دکتر دوید، یک تیر دیگر زد، اما دکتر هیچ‌طور نشد و حسن هم دیگر تیراندازی نکرد. من تا آن‌موقع شلیک نکرده بودم که بلافاصله دیدم دکتر باز فرار می‌کند. این‌دفعه دوباره ۲ تیر دیگر زدم؛ یعنی مرتب شلیک می‌کردم، باز دیدم نه، فرار کرد، دنبال دکتر دویدم. دکتر از پله‌ها رفت بالا، باز هم تیر زدم باز دیدم نه، رفت طرف قسمتی که می‌رود طرف سلف‌ سرویس و در را باز کرد رفت تو [داخل] که من هم بلافاصله در را باز کردم بروم تو، دیدم یک دختری هست که او هم می‌خواهد بیاید، دختر را با دستم کنار زدم. پریدم در آن محوطه دیدم دکتر ایستاده، کیفش هم دستش است و مرتب داد می‌زند. من اسلحه را گرفتم طرف سر دکتر یک شلیک کردم که دیدم دکتر بی‌اختیار افتاد زمین. فهمیدم که تیر به سرش خورده و افتاده است. البته دیگر معطل نشدم که ببینم چه شده است».

 

 

 

 

 

جان او که پیش جانان رفت، مردم پیکر او را تشییع کردند و چه غوغایی؛ عاقبت به‌خیر شد در میان مردم و در سرزمین خود. روز شهادت او نیز روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گرفت و ان‌شاء‌الله به آرزوی خود رسیده است.

 

 

 

 

حالا اگر کسی می‌خواهد شهید محمد مفتح را بهتر بشناسد و جان کلام را به جان بشنود، این است سخن رهبر انقلاب درباره یار وفادار انقلاب:

 

«مرحوم شهید مفتح علاوه بر این که یک روحانی برجسته و فداکار و روشنفکر و آشنای به نیاز زمان بود، خصوصیتی داشت که در تعداد معدودی از فضلای آن‌زمان، این خصوصیت دیده می‌شد. آن، قدرت ارتباط‌گیری با نسل جوان و دانشجویان و کسانی بود که مایل بودند پیام دین را با زبان روز از یک روحانی و یک عالم به دین بشنوند؛ لذا هم در دوران قبل از انقلاب و هم بعد از پیروزی انقلاب، میدان کار این مرد روحانی بزرگوار، غالباً منطقه جوانان - به‌خصوص دانشجویان - بود؛ هم در مساجدی که ایشان حضور پیدا می‌کرد و هم در سخنرانی‌هایی که در محیط کار خود داشت. تصادفی هم نیست که روز اتحاد دانشجو و روحانی، یا حوزه و دانشگاه، روز شهادت ایشان قرار داده شد؛ چون انصافاً حلقه وصل متناسب با چنین خصوصیتی بود. خدای متعال، پاداش این شهید عزیز را داد و آن، شهادت بود. شهادت، پاداش بزرگ و اجر عظیمی است و خدای متعال، بندگان صالح خود ـ از جمله این بنده صالح ـ را از این اجر محروم نکرد. امیدواریم که درجاتش روز به روز عالی باشد».