پیامد‌های جنگ روسیه و اوکراین، فراتر از میدان نبرد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از مناطق مرزی روسیه و اوکراین، در حالیکه جنگ بین روسیه و اوکراین وارد چهاردهمین روز خود شده است، بالاخره خبری از توافق دو کشور بر سر انتقال غیرنظامیان از گذرگاه‌های امن منتشر شد، تا دست کم، جان تعدادی دیگر از زنان، کودکان و افراد سالمند نجات یابد.

براساس توافق روسیه و اوکراین، غیرنظامیان ساکن در شهر‌های کی‌یف، خارکیف، سومی، چرنیهیف و ماریوپل می‌توانند از ساعت ۱۰ صبح روز چهارشنبه، بدون مزاحمت ارتش اوکراین، از گذرگاه‌های امن عبور کنند و به مناطق امن در کشور‌های همجوار پناه ببرند.
در حالیکه شمار آوارگان اوکراینی به حدود ۲ میلیون نفر رسیده است، کمی بیش از ۲۰۰ هزار نفر از ساکنان شرق این کشور، وارد شهر‌های مرزی روسیه شده‌اند.
در شهر مرزی «شاختی» که در جنوبی‌ترین نقطه مرز بین روسیه و اوکراین است، به یکی از اردوگاه‌های آوارگان رفتیم، جاییکه محل اسکان زنان و کودکان اوکراینی است.
آندرِی کاوالیوف، شهردار شاختی در مرز روسیه و اوکراین در گفتگو با خبرگزاری صداوسیما گفت: در شهر ما ۴ محل اسکان موقت برای آوارگان اوکراینی ایجاد شده و این خوابگاه دانشجویی بزرگترین محل اسکان موقت است که خدمات و امکانات خوبی برای زنان و کودکان ارائه می‌کند.
وی افزود: تاکنون هزاران آواره به شهر ما آمده اند که زنان و کودکان بخش عمده آن‌ها را تشکیل می‌دهند. تعداد کل آوارگانی که وارد مرز‌های روسیه شده اند از ۲۰۰ هزار نفر عبور کرده است.
خانم رزانا، که از دانشجویان شهر شاختی و امدادگر داوطلب در این اردوگاه است، گفت: بخشی از اتاق‌های این اردوگاه، که پیش از این خوابگاه دانشجویی بوده، به فعالیت‌های تحصیلی و سرگرمی، کارگاه‌های آموزشی و ارائه خدمات روانشناسی برای زنان و کودکان اختصاص یافته است.
رزانا افزود: نهاد‌های فرهنگی برای کمک به کودکان مدام به اردوگاه‌های آوارگان سر می‌زنند، پزشکان ۲۴ ساعته مشغول ارایه خدمات هستند.
یکی از آواره اوکراینی هم گفت: به خاطر شرایط جنگی به اینجا پناه آورده ایم، از هر طرف شلیک می‌کردند و مجبور به ترک شهر و دیار خود شدیم.
وی افزود: اینجا به ما خدمات زیادی داده میشه، ولی به قول روس‌ها، میهمانی خوبه، اما خانه بهتره.
یکی دیگر از آواره‌های اوکراینی هم گفت: ما از جمهوری لوهانسک به اینجا آمده ایم، متاسفانه در شهر ما امنیتی وجود نداشت. با خمپاره خانه‌های مردم هدف قرار می‌گرفت و مجبور به فرار شدیم.
خانم رییسا میخایلوونا، مادر بزرگ اوکراینی هم گفت: ما از لوهاسنک به اینجا آمده ایم، ۱۱ نوه دارم و از زیر بمباران فرار کردیم. این مادر بزرگ اوکراینی افزود: همسر و دخترم کشته شدند و برای نجات بقیه اعضای خانواده مجبور به ترک دیار خود شدیم.
وی با تشریح شرایط جنگ در ۲۰۱۴ میلادی گفت: ما در اوج درگیری‌ها در آن سال، از لوهانسک بیرون نرفتیم و در شرایط جنگی، با گرسنگی و بدون آب و غذا و پوشاک کافی، مدت‌ها در زیر زمین زندگی کردیم. اما الان شدت جنگ طوری بود که اگر فرار نمی‌کردیم، حتما کشته می‌شدیم.