روزی برای شیراز

خالصی استاد دانشگاه و پژوهشگر دانشگاه شیراز در گفت و گو با خبرنگار  خبرگزاری صدا و سیما، مرکز فارس، به مناسبت روز ملی شیراز گفت: وجود اندیشه‌ها و مکاتب بزرگ در شهر شیراز، این شهر را یکی از ستون‌های مهم تمدن ایرانی اسلامی عنوان کرد.

خالصی، شهر شیراز را خاستگاه مکاتب ادبی، فلسفی، عرفانی، خوشنویسی، نثر، نحو، پزشکی و نجوم عنوان کرد و افزود: در مکتب خوشنویسی، اولین کتاب تئوریک خوشنویسی با عنوان علم الکتاب مربوط به قرن ۴ و توسط ابوحیان توحیدی شیرازی نوشته شده است.

او، صبور فارسی را آغازگر مکتب ادبی شیراز نام برد که قله‌های این مکتب سعدی و حافظ بودند و در دوره این دو شاعر پرآوازه شیرازی ادبیات فارسی منقطع می شود و شاعران بعد از آن‌ها مقلدان سعدی و حافظ هستند.

این پژوهشگر دانشگاه شیراز، دو مکتب بزرگ نثر فارسی را در گلستان سعدی و کلیله و دمنه از نصرالله منشی را منتسب به شیراز خواند.

او بابیان این که مکتب پزشکی شیراز از ابن عُجَیم شیرازی شروع می‌شود، گفت: در مکتب نجوم هم ابوریحان بیرونی بسیاری از مسایل نجوم را از دانشمندان شیرازی می‌پرسید.

خالصی، میر سید شریف جرجانی از علامه دوانی و از خاندان دشتکی را از مشاهیر پایه گذار مکتب فلسفی شیراز نام برد که این مکتب تا ملاصدرا که خاتم فلاسفه ایران است ادامه یافت و حکمت متعالیه بزرگ‌ترین بخش فلسفی ایران است.

این استاد دانشگاه، حلّاج، ابن خفیف، ابن باکویه، ابوالحسن دیلمی، روزبهان، سعدی و حافظ و ملاصدرا را از قلل مکتب عرفانی شیراز برشمرد که شهرت جهانی دارند و مکتب عرفانی را از کاربردی‌ترین مکتب زیستی بعد از مکتب عرفانی بغداد و خراسان خواند.

به گفته او، محمدبی یوسف ابن الجزری معروف به امام القرا را بانی مکتب قرآنی شیراز ذکر کرد که ده‌ها کتاب را تحت تاثیر قرار داده است.

خالصی، شیراز را به واسطه قابلیت‌های فرهنگی و اندیشه‌های عمیق مکاتب آن، شهری جهانی می‌داند که ضروری است به واسطه این قابلیت ها، هسته‌های پژوهشی شیراز شناسی در آن شکل بگیرد.