ایجاد جاده در ماه برای از بین بردن گرد و غبار

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ به نقل از وبگاه سایتک‌دیلی، این مطالعه که بر روی زمین با استفاده از یک جایگزین غبار ماه انجام شده است، امکان‌سنجی این روش را برای استفاده از ماه نشان می‌دهد، که همراه با اصلاحاتی است.

 

 

در این گزارش آمده است که با استفاده از لیزر برای ذوب خاک ماه به ماده‌ای جامدتر و لایه لایه تر می‌رسیم که می توان برای جاده‌های آسفالت شده و سکو‌های فرود روی ماه استفاده کرد. اگرچه این آزمایش‌ها با استفاده از جایگزینی برای غبار ماه روی زمین انجام شد، اما این یافته‌ها قابلیت زنده بودن این تکنیک را نشان می‌دهد و نشان می‌دهد که می‌توان آن را در ماه نیز تکرار کرد. 

گرد و غبار ماه چالش قابل توجهی برای ماه نورد‌ها ایجاد می‌کند، زیرا به دلیل سطح گرانش پایین، تمایل به شناور شدن در اطراف هنگام آشفتگی دارد و می‌تواند به تجهیزات آسیب برساند. بنابراین، زیرساخت‌هایی مانند جاده‌ها و سکو‌های فرود برای کاهش مشکلات گرد و غبار و تسهیل حمل و نقل در ماه ضروری خواهد بود. با این حال، حمل و نقل مواد برای ساخت و ساز از زمین پرهزینه است، بنابراین استفاده از منابع موجود در ماه ضروری خواهد بود.

 

محققان از یک لیزر دی اکسید کربن ۱۲ کیلوواتی برای ذوب کردن غبار ماه شبیه سازی شده به یک سطح جامد شیشه ای، به عنوان راهی برای ساخت سطوح سنگفرش شده بر روی ماه استفاده کردند. با ادامه آزمون و خطا، آن‌ها با استفاده از یک پرتو لیزر به قطر ۴.۵ سانتی متر، یک راهبرد ابداع کردند تا اشکال هندسی مثلثی و توخالی با قطر تقریباً ۲۰ سانتی متر تولید کنند. این‌ها می‌توانند برای ایجاد سطوح جامد در مناطق وسیعی از خاک ماه که می‌توانند به عنوان جاده یا سکوی فرود عمل کنند، به هم متصل شوند. 

 

محققان یک ماده ریزدانه به نام EAC-۱A (که توسط ایستگاه فضایی اروپا (ESA) به عنوان جایگزینی برای خاک ماه ساخته شده است) را با لیزر دی اکسید کربن ذوب کردند تا نحوه ذوب شدن غبار ماه را با تشعشعات خورشیدی متمرکز بر روی زمین شبیه سازی کنند. 

محققان با استفاده از پرتو‌های لیزری با قدرت و اندازه‌های مختلف (به ترتیب تا ۱۲ کیلووات و ۱۰۰ میلی‌متر عرض) تلاش کردند یک ماده مقاوم ایجاد کنند، اگرچه آن‌ها ثابت کردند که تلاقی یا همپوشانی مسیر پرتو لیزر منجر به ترک می‌شود. 

 

برای بازتولید این رویکرد در ماه، نویسندگان محاسبه می‌کنند که یک عدسی تقریباً ۲.۳۷ متر مربع باید از زمین منتقل شود تا به عنوان متمرکز کننده نور خورشید به جای لیزر عمل کند. اندازه نسبتا کوچک تجهیزات مورد نیاز مزیتی در ماموریت‌های آینده ماه خواهد بود.