آشنایی با علی اکبر رکاب زاده از شهدای خوزستان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان، شهید علی اکبر رکاب ساز در ۱۰ آبان ماه ۱۳۴۰ در دزفول و در خانواده‌ای مذهبی و زحمتکش به دنیا آمد در کنار پدری که از راه نانوایی روزگار می‌گذارند و امرارمعاش می‌کرد، پرورش یافت.

وی از ۳ سالگی به همراه برادرش به مسجد می‌رفت و هنگامیکه ۵ ساله شد، راه مسجد را یاد گرفت و با صدای اذان، به تنهایی راهی مسجد می‌شد.

شهید رکاب ساز به دلیل علاقه زیادی که به مؤذنی داشت، از سن ۹ سالگی اذان می‌گفت و در سن نوجوانی در جلسه‌های قرائت قرآن مسجد شرکت می‌کرد و بار‌ها هم مورد تشویق قرار می‌گرفت و هدایایی که از طرف جلسه دریافت می‌کرد را با کمال میل با دست خودش و بدون اینکه کسی مطلع شود، به افراد نیازمند تقدیم می‌کرد.

این شهید والامقام آنچه را که در جلسه‌های تفسیر قرآن فرا می‌گرفت عملا" در خود پیاده می‌کرد و عامل بر آنها بود و همین باعث شده بود که اطرافیان مجذوبش شوند. در ایام محرم و صفر مقید بود در دسته‌ها و هیئت‌های عزاداری شرکت می‌کرد.

وی هرکاری که از دستش برمی آمد فرو گذار نبود، کار را جوهرۀ مرد می‌دانست از بنایی گرفته تا برق کشی، کار‌های دستی به هر طریق که نان حلال در آن باشد دریغ نمی‌کرد، البته در فصل مدارس درس را جدی دنبال می‌کرد و تابستان‌ها با سن کمش به کار بنایی مشغول می‌شد، بطوریکه دستانش پینه می‌بست.

پای ثابت تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی

در سال ۱۳۵۶ وارد مقطع دبیرستان شد که همزمان با اوج گیری مبارزه‌های مردم مسلمان و به ستوه آمدن از ظلم ستم شاهی بود که موقعیت را خوب تشخیص داد، در تمام تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد. اعلامیه‌های امام خمینی (ره) را پخش می‌کرد، کتاب‌های سیاسی، مذهبی را به افراد مورد نظر می‌رساند، کلیشه عکس امام راحل و شهدا و شعار نویسی معمولا" شب‌ها جزو برنامه اش بود.

علاقمند به مطالعه و ترغیب دیگران به آن

وی نسبت به مطالعه اهتمام داشت از هر جهت بخصوص عقیدتی، سیاسی، اجتماعی و خانواده را هم هر کدام به تناسب مقطع سنی ترغیب می‌کرد و کتاب‌هایی به تناسب سن  برادر و خواهران تهیه می‌کرد بعد از مطالعه کتاب‌ها را برای کتابخانه مسجد می‌برد.

رسیدن به آرزوی شهادت در هویزه

ولایت فقیه را یک امر مسلم و خدشه ناپذیر می‌دانست و مرادشان امام خمینی (ره) بود. دانش آموز چهارم متوسطه در رشته تجربی بود که جنگ شروع شد و به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و در ۱۶ دی ۱۳۵۹ در هویزه به شهادت رسید.