کاوش در حریم تپه ینگه قلعه بجنورد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای خراسان شمالی، تپه سه هزار ساله ینگه قلعه بجنورد که براساس گمانه زنی‌ها قدمت آن به عصر آهن باز می‌گردد.
اکنون زیر ذره بین باستان شناسان قرار گرفته تا زوایای دیگری از تاریک و روشن تاریخ این عصر را بازگو کند.
عضو هیئت‌علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه زابل در این باره گفت: تپه‌های ینگه قلعه متشکل از دو برجستگی کوتاه و بزرگ معروف به ینگه قلعه ۱ و ۲ است که بر اساس مستندات موجود دربردارنده شواهدی از هزاره اول قبل از میلاد هستند.
رضا ناصری با بیان اینکه در سطح هر دو محوطه مواد فرهنگی نوع دهستان و نوعی سفال منقوش مربوط به هزاره اول پیدا می‌شود، افزود: فرهنگ دهستان در عصر آهن در شمال شرق ایران در منطقه وسیعی از کرانه‌های شرقی دریای مازندران تا مناطق غربی خراسان شمالی شکوفا بوده و معیشت مبتنی بر کشاورزی و دامپروری داشته است.

۲۰ گمانه آزمایشی در تپه­‌های ینگه قلعه
این باستان‌شناس گفت: در این برنامه میدانی ۲۰ گمانه آزمایشی در بخش­های مختلف تپه­‌های ینگه قلعه ایجاد شد که نشان داد این اثر روی برآمدگی­‌های طبیعی حاشیه دشت بجنورد شکل‌گرفته و احتمالاً به گروه‌های کوچ رو با استقرار موقت تعلق داشته است.
ناصری افزود: تپه‌های ینگه قلعه از یک سو به دلیل شخم سطحی اراضی در دهه‌های گذشته و از سوی دیگر به دلیل قرارگیری در محدوده شهر بجنورد در معرض تخریب قرار گرفته و حفریات قاچاق نیز آسیب‌هایی به آن وارد کرده است.
سرپرست هیئت باستان‌شناسی، هدف اصلی این برنامه میدانی را تعیین حدود و میزان گسترش بقایای باستان‌شناختی در تپه‌­های ینگه قلعه خواند که به تدوین یک برنامه حفاظتی و تهیه راهبرد پژوهشی برای آینده اثر کمک خواهد کرد.
تپه‌های ینگه قلعه در سال ۱۳۸۶ با شماره ۲۱۲۲۴ و ۲۱۱۰۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

چهار محوطه خراسان شمالی تعیین حریم می‌شوند
معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان‌شمالی هم گفت: تعیین حریم چهار محوطه و تپه تاریخی در شهرستان‌های بجنورد، فاروج و اسفراین با هدف معرفی و حفظ ارزش‌های هنری، تاریخی و فرهنگی استان در سالجاری در دستورکار قرار گرفت.
محمدرضا قهرمانیان این محوطه‌های تاریخی را شامل کلاته یاور و ینگه قلعه بجنورد، تپه یام فاروج و تپه فریمان اسفراین عنوان کرد و افزود: همچنین هدف اصلی از مطالعات در ینگه قلعه تعیین حدود و میزان گسترش بقایای باستان‌شناختی در این محوطه تاریخی است که به تدوین برنامه حفاظتی و تهیه راهبرد پژوهشی برای آینده کمک خواهد کرد.