امام جواد (ع)، از ولادت تا شهادت

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز خراسان رضوی، امام جواد که به جواد الائمه مشهور است در سال ۱۹۵ هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمد و در خردسالی به امامت رسید.
امام جواد (ع) در ۳۰ ذی‌ القعده سال ۲۲۰ هجری قمری به وسیله زهر مسموم و به شهادت رسید. پیکر پاک این امام بزرگوار در جوار امام موسی بن جعفر (ع) در کاظمین به خاک سپرده شد.

زندگینامه حضرت امام محمد تقی جوادالأئمه علیه السلام

امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع) در سال ۱۹۵ هجری در مدینه متولد شد. نام نامی اش محمد معروف به جواد و تقی است.
القاب دیگری مانند: رضی و متقی نیز داشته، ولی تقی از همه معروفتر است. پدر ایشان حضرت امام رضا (علیه السلام) و مادر گرامی اش صبیه یا خیزران است که این دو نام در تاریخ زندگی آن حضرت ثبت است.

سن ایشان هنگام شهادت پدر
امام محمد تقی (ع) هنگام وفات پدر ۸ ساله بود. پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام در اواخر ماه صفر سال ۲۰۳ هجری مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع) انتقال یافت.
مأمون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای بنی عباس از پیشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و گسترش فضایل آن‌ ها در بین مردم هراس داشت، سعی کرد ابن الرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد.
از اینجا بود که مأمون نخستین کاری که کرد، دختر خویش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع) درآورد، تا مراقبی دائمی و از درون خانه، بر امام گمارده باشد. رنج‌ های دائمی که امام جواد (ع) از ناحیه این مأمور خانگی برده است.

 در تاریخ معروف است از روش‌ هایی که مأمون در مورد حضرت رضا (ع) به کار می‌ بست، تشکیل مجالس بحث و مناظره بود.

مأمون و بعد معتصم عباسی می‌ خواستند از این راه  به گمان باطل خود امام (ع) را در تنگنا قرار دهند. در مورد فرزندش حضرت جواد (ع) نیز چنین روشی را به کار بستند. به خصوص که در آغاز امامت هنوز سنی از عمر امام جواد (ع) نگذشته بود.

مأمون نمی‌ دانست که مقام ولایت و امامت که موهبتی است الهی، بستگی به کمی و زیادی سال‌ های عمر ندارد.

دوران حضرت امام جواد علیه السلام
باری، حضرت جواد (ع) با عمر کوتاه خود که همچون نوگل بهاران زودگذر بود، و در دوره‌ای که فرقه‌ های مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی می‌کردند و علوم و فنون سایر ملت‌ها پیشرفت نموده و کتاب‌ های زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود، با کمی سن وارد بحث‌های علمی گردید و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.

 شهادت حضرت جواد الائمه علیه اسلام
این نوگل باغ ولایت و عصمت گرچه کوتاه عمر بود ولی رنگ و بویش مشام جان‌ ها را بهره‌ مند ساخت.

آثار فکری و روایاتی که از آن حضرت نقل شده و مسائلی را که آن امام پاسخ گفته و کلماتی که از آن حضرت بر جای مانده، تا ابد زینت بخش صفحات تاریخ اسلام است.

دوران عمر آن امام بزرگوار ۲۵ سال و دوره امامتش ۱۷ سال بوده است. معتصم عباسی از حضرت جواد (ع) دعوت کرد که از مدینه به بغداد بیاید.

امام جواد (ع) در ماه محرم سال ۲۲۰ هجری به بغداد وارد شد. معتصم که عموی ام الفضل زوجه حضرت جواد بود، با جعفر پسر مأمون و ام الفضل بر قتل آن حضرت همداستان شدند. علت این امر - همچنان که اشاره کردیم - این اندیشه شوم بود که مبادا خلافت از بنی عباس به علویان منتقل شود.

از این جهت، درصدد تحریک ام الفضل برآمدند و به وی گفتند تو دختر و برادرزاده خلیفه هستی، و احترامت از هر جهت لازم است و شوهر تو محمد بن علی الجواد، مادر علی هادی فرزند خود را بر تو رجحان می‌ نهد.

نقشه شوم علیه امام جواد (ع)

این دو تن آن قدر وسوسه کردند تا ام الفضل -تحت تأثیر حسادت قرار گرفت و در باطن از شوهر بزرگوار جوانش آزرده خاطر شد و به تحریک و تلقین معتصم و جعفر برادرش، تسلیم شد.

آنگاه این دو فرد جنایتکار سمی کشنده در انگور وارد کردند و به خانه امام فرستادند تا سیاه روی دو جهان، ام الفضل، آن‌ ها را به شوهرش بخوراند. ام الفضل طبق انگور را در برابر امام جواد (ع) گذاشت، و از انگور‌ها تعریف و توصیف کرد و حضرت جواد (ع) را به خوردن انگور وادار و در این امر اصرار کرد.

امام جواد (ع) مقداری از آن انگور را تناول فرمود. چیزی نگذشت آثار سم را در وجود خود احساس فرمود و درد و رنج شدیدی بر آن حضرت عارض گشت.

ام الفضل سیه کار با دیدن آن حالت دردناک در شوهر جوان، پشیمان و گریان شد، اما پشیمانی سودی نداشت.

حضرت جواد (ع) فرمود: چرا گریه می‌ کنی؟ اکنون که مرا کشتی گریه تو سودی ندارد.

بدان که خداوند متعال در این چند روزه دنیا تو را به دردی مبتلا کند و به روزگاری بیفتی که نتوانی از آن نجات بیابی.

در مورد مسموم کردن حضرت جواد (ع) قول‌ های دیگری هم نقل شده است.

زنان و فرزندان حضرت جواد علیه السلام
زن حضرت جواد (ع) ام الفضل دختر مأمون بود. حضرت جواد (ع) از ام الفضل فرزندی نداشت.
حضرت امام محمد تقی همسر دیگری مشهور به ام ولد و به نام سمانه مغربیه داشته است.
فرزندان آن حضرت را ۴ پسر و ۴ دختر نوشته اند بدین شرح:
حضرت ابوالحسن امام علی النقی (هادی)
ابواحمد موسی مبرقع
ابواحمد حسین
ابوموسی عمران
فاطمه
خدیجه
ام کلثوم

حکیمه

حکیمه مانند جده اش فاطمه زهرا (س) زندگانی کوتاه و عمری سراسر رنج و مظلومیت داشت.

بدخواهان نگذاشتند این مشعل نورانی نورافشانی کند. امام نهم ما در آخر ماه ذیقعده سال ۲۲۰ ه. به سرای جاویدان شتافت. قبر مطهرش در کاظمین در کنار قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر (ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.