رجزخوانی شاعران ملایری برای صهیونیستی‌های غاصب

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز همدان، این شاعران، از همان دوران غرورآفرین هشت سال دفاع مقدس تا کنون که کشورمان صحنه دیگری از تجاوز‌های دشمنان را تجربه می‌کند، با شعرخوانی و رجزخوانی کلام‌شان همچون تیری بر قلب تاریک رژیم صهیونیستی، مقاومت دلاورمردان ایران را سر می‌دهند.

اشعارشان یادآور آرمان‌هاست، از عشق به وطن می‌گویند، از ایثار و شهادت، از درد فراق و امید بازگشت و از غرور زنان این سرزمین که ایستادگی، مقاومت و شکست ناپذیری مردمان این دیار را بار دیگر به دشمنان گوشزد می‌کند.

«مراد طاهرنیا» یکی از شاعران برجسته ملایری در مدح شجاعت، صلابت و غیرت «سحر امامی» گوینده شبکه خبر گفت:
"ای شیرزن صدا و سیما احسنت/‌ای اسوه و قهرمان فردا احسنت"
"با عزم و رشادتت تو ثابت کردی/ شد پرچم حق همیشه بالا احسنت"

«محمد غریب» هم غریبانه از شهادت سرداران شجاع و دلیر وطن می‌گوید و چه زیبا با کلمات رشادت سرداران شهید سردار سلامی، سردار حاجی‌زاده و سرلشکر باقری و دیگر فرماندهان شهید ایران اسلامی را به تصویر می‌کشد:
"کیست می‌گوید علی مالک ندارد بعد از این؟ / بر تنِ شیرافکنان، بازوی اشتر ریخته"
"کیست می‌گوید سلیمانی ندارد ملک ما؟ / مرد میدانِ رشادت، صد برابر ریخته"

شاعران ملایری با اشعار حماسی خود، گاهی از شهادت می‌گویند و گاهی از انتظار مادران، گاهی از دل‌نگرانی نسل‌های امروزی برای وطنشان "ایران"

«غلام‌علی چگینی» دیگر شاعر ملایری چه زیبا چهره سیاه و جنایتکار رژیم صهیونیستی را توصیف و برای این رژیم غاصب رجز خوانی کرد:
"نمی‌ترسیم... زمان، زمانه جنگ است ما نمی‌ترسیم‌/ سگان! ز زوزه تلخ شما نمی‌ترسیم"
"شکوه بیشه شیران چو بنگری دانی/ ز قیل و قالِ شغالان، چرا نمی‌ترسیم! "
"ز نسل رستم زالیم، دیو‌ها کشتیم/ ز رزمِ اهرِمَن و اژد‌ها نمی‌ترسیم"

رجزخوانی شاعران ملایری حال و هوای آن روز‌های جنگ را زنده می‌کنند؛ 
«مهدی روزبهانی» هم در رجزخوانی برای رژیم متخاصم صهیونیستی می‌خواند: "ما مرد نبرد مثل اسماعیلیم/ ما نسل قسم خورده‌ای از هابیلیم"

«غلامرضا بکتاش» شاعر مطرح کشوری کودک و نوجوان نیز در اشعاری زیبا به توصیف وطن پرداخت:
"پر از گل سرخ است/ هنوز هم خاکت"؛ نمی‌رسد دستی/ به دامن پاکت"
"هزار‌ها سرباز، گلوله باران شد/ که کشورم ایران/ دوباره ایران شد"

اینگونه شاعران ملایری و دیگر هنرمندان شاعر کشور با کلمات خود نه تنها در زمانه خود، که برای همیشه برای قهرمانان می‌سُرایند و شعرهایشان همچون چراغی در تاریکی، راه را برای آیندگان هموار می‌سازد و ثابت می‌کند که گاهی یک بیت شعر می‌تواند از هزاران گلوله ماندگارتر باشد.