پایان مرمت محراب ایوان مقصوره مسجد گوهرشاد
عملیات بازپیرایی، استحکام بخشی و مرمت لایه تزئینات سنگ و کاشی محراب ایوان مقصوره مسجد گوهرشاد پایان یافت.
به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما، مرکز خراسان رضوی،
رئیس سازمان عمران و نگهداری حرم مطهر رضوی، خلیل الله کاظمی گفت: مسجد تاریخی گوهرشاد دارای چهار ایوان مرتفع است که بزرگ ترین و خاص ترین آنها، ایوان مقصوره است که در ضلع جنوبی (قبله) صحن گوهرشاد واقع است و دارای محرابی زیبا مزین به کاشی های معرق و قاب با سنگ مرمر سفید است که به تازگی آسیب هایی از جمله جداشدگی کتیبه سنگی و کاشی ها از بستر اصلی در این محرای شناس نمایان شد.
خلیل الله کاظمی افزود: با هدف استحکام بخشی و مرمت لایه تزئینات سنگ و کاشی محراب ایوان مقصوره مسجد گوهرشاد، اقدامات مرمتی توسط استادکاران و متخصصان سازمان عمران و نگهداری حرم مطهر رضوی و با نظارت کارگروه مرمت حرم مطهر رضوی آغاز شد.
وی ادامه داد: به همین منظور در ابتدای مرداد ماه ۱۴۰۴ برای دسترسی به تمامی بخش های محراب و انجام تعمیرات، داربست به صورت کلی مستقر شد که بررسی های اولیه نشان داد تغییرات بلندمدت ساختار قدیمی ایوان مقصوره در طول زمان، شامل تغییر فرم، تغییر بستر، نفوذ رطوبت از محل نیم گنبد روی بام و تغییرات مرحله ای در بناهای مجاور، منجر به بروز آسیب های اخیر شده است و این آسیب ها نظیر سست شدن لایه تزئینات کاشی، خروج قطعات سنگی از محور اصلی خود در قسمت ازاره، تغییر موقعیت گلدان ها در تراز ازاره سنگی، ضعف بندهای اتصالی پوسته سنگ و در نهایت ضعف استقرار لایه تزئینی پوسته محراب را به دنبال داشته است.
کاظمی گفت: یکی از یافته های حائز اهمیت در حین عملیات مرمت، فضای خالی پشت کاشیکاریهای محراب بود که مشخص شد قسمت عمده ای از پوسته تزئینات سنگ و کاشی تنها بر روی یک پوسته آجری اجرا شده است؛ امری که ضرورت انجام عملیات استحکام بخشی اتصال پوسته تزئینات را بیش از پیش نمایان کرد.
وی اضافه کرد: این عملیات از ابتدای مرداد ماه ۱۴۰۴ آغاز شد و در ابتدای بهمن ماه به اتمام رسید و در مجموع حدود ۴۰ مترمربع از فضای محراب مرمت شد.
کاظمی اظهار داشت: تیم فنی متشکل از حدود ۱۲ نفر نیروی متخصص استادکار کاشی کار و سنگ کار، مسئولیت اجرای دقیق این مرمت را بر عهده داشتند.
وی بیان کرد: با تکمیل این عملیات، محراب تاریخی ایوان مقصوره مسجد گوهرشاد، علاوه بر بازیابی زیبایی اصیل خود، از استحکام و پایداری لازم برای انتقال به نسل های آینده نیز برخوردار شد.