جرم ایران چیست؛ جز پایبندی به قرآن؟

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما و به نقل از ایکنا، متن نامه جمعی از استادان و قاریان ایرانی به قاریان و حاملان قرآن جهان اسلام که به زبان‌های مختلف منتشر شده، به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

قاریان و حاملان قرآن در سراسر جهان

«سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیم»

ما، جامعه اساتید و قاریان جمهوری اسلامی ایران، این نامه را با دغدغه و دلسوزی برای نخبگان قرآنی امت اسلام در شرایطی می‌نویسیم که ایران اسلامی در پیشانی جبهه نبرد با مستکبران و شیاطین عالم قرار گرفته است و گروه‌های مقاومت، از یمن تا غزه و از لبنان تا عراق با آن همراه شده و در مقابل استکبار ایستاده‌اند.

جرم ما چیست؟ 

جز پایبندی به قرآن و نرفتن زیر بار فرعون‌های زمان؟ «قُلْ یا أَهْلَ الْکِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَکْثَرَکُمْ فاسِقُونَ» (مائده ۵۹)

آیا جا ندارد که اهالی قرآن کریم، به تأسی از تعالیم کلام الهی، حامیان و همدستان جبهه کفر را از همکاری با دشمنان اسلام نهی کنند؟ وظیفه تالیان و معلمان کتاب آسمانی، در فریاد علیه انحراف و گردن‌کشی مستکبران، بیش از دیگران است؛ چنان که خدای متعال، ربانیّون را به همین ویژگی معرفی می‌کند: «وَ لکِنْ کُونُوا رَبَّانِیِّینَ بِما کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتابَ وَ بِما کُنْتُمْ تَدْرُسُونَ» (آل‌عمران ٧٩)

امروز قرآن کریم، ما را به مسئولیت‌پذیری و تحرک فرا می‌خواند. اگر امکان یا تخصص حضور در میدان نبرد سخت را نداریم، میدان نبرد نرم، نقش‌آفرینی ما را می‌طلبد. قطعاً شما طرف حق را در این نبرد می‌شناسید. می‌دانیم دل شما از ستم اندکی زورگو بر جهانیان، خون‌بار است. «وَمَا لَکُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیرًا» (نساء ٧۵)

به عنوان قرآن‌شناسان امت اسلام و مأنوسان با کلام نورانی حق تعالی، لازم است ملت‌های مسلمان را به یاری حق فراخوانیم و صدای قرآن را این بار نه فقط با صوت آن، بلکه با عمل و شکستن سکوت در برابر دشمن امریکایی و صهیونیستی، به گوش همگان برسانیم: «إِلاَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللَّهَ کَثیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ» (شعراء ٢٢٧)

در پایان، فراز‌هایی از خطابه امام حسین بن علی (ع)، خطاب به علما و اهالی قرآن را مرور می‌کنیم: «اعْتَبِرُوا أَیُّهَا النَّاسُ بِمَا وَعَظَ اللَّهُ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنَائِهِ عَلَى الْأَحْبَارِ إِذْ یَقُولُ لَوْ لا یَنْهاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ ... وَ إِنَّمَا عَابَ اللَّهُ ذَلِکَ عَلَیْهِمْ لِأَنَّهُمْ کَانُوا یَرَوْنَ مِنَ الظَّلَمَةِ الَّذِینَ بَیْنَ أَظْهُرِهِمُ الْمُنْکَرَ وَ الْفَسَادَ فَلَا یَنْهَوْنَهُمْ عَنْ ذَلِکَ رَغْبَةً فِیمَا کَانُوا یَنَالُونَ مِنْهُمْ وَ رَهْبَةً مِمَّا یَحْذَرُونَ ... ثُمَّ أَنْتُمْ أَیَّتُهَا الْعِصَابَةُ عِصَابَةٌ بِالْعِلْمِ مَشْهُورَةٌ وَ بِالْخَیْرِ مَذْکُورَةٌ وَ بِالنَّصِیحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَ بِاللَّهِ فِی أَنْفُسِ النَّاسِ مَهَابَةٌ یَهَابُکُمُ الشَّرِیفُ وَ یُکْرِمُکُمُ الضَّعِیفُ وَ یُؤْثِرُکُمْ مَنْ لَا فَضْلَ لَکُمْ عَلَیْهِ وَ لَا یَدَ لَکُمْ عِنْدَهُ تَشْفَعُونَ فِی الْحَوَائِجِ إِذَا امْتَنَعَتْ مِنْ طُلَّابِهَا وَ تَمْشُونَ فِی الطَّرِیقِ بِهَیْبَةِ الْمُلُوکِ وَ کَرَامَةِ الْأَکَابِرِ أَ لَیْسَ کُلُّ ذَلِکَ إِنَّمَا نِلْتُمُوهُ بِمَا یُرْجَى عِنْدَکُمْ مِنَ الْقِیَامِ بِحَقِّ اللَّهِ ... وَ أَنْتُمْ أَعْظَمُ النَّاسِ مُصِیبَةً لِمَا غُلِبْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ مَنَازِلِ الْعُلَمَاءِ لَوْ کُنْتُمْ تَشْعُرُونَ ذَلِکَ بِأَنَّ مَجَارِیَ الْأُمُورِ وَ الْأَحْکَامِ عَلَى أَیْدِی الْعُلَمَاءِ بِاللَّهِ الْأُمَنَاءِ عَلَى حَلَالِهِ وَ حَرَامِهِ فَأَنْتُمُ الْمَسْلُوبُونَ تِلْکَ الْمَنْزِلَةَ وَ مَا سُلِبْتُمْ ذَلِکَ إِلَّا بِتَفَرُّقِکُمْ عَنِ الْحَقِّ وَ اخْتِلَافِکُمْ فِی السُّنَّةِ بَعْدَ الْبَیِّنَةِ الْوَاضِحَةِ وَ لَوْ صَبَرْتُمْ عَلَى الْأَذَى وَ تَحَمَّلْتُمُ الْمَئُونَةَ فِی ذَاتِ اللَّهِ کَانَتْ أُمُورُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ تَرِدُ وَ عَنْکُمْ تَصْدُرُ وَ إِلَیْکُمْ تَرْجِعُ ...

فَاللَّهُ الْحَاکِمُ فِیمَا فِیهِ تَنَازَعْنَا وَ الْقَاضِی بِحُکْمِهِ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَنَا اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ مَا کَانَ مِنَّا تَنَافُساً فِی سُلْطَانٍ وَ لَا الْتِمَاساً مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ وَ لَکِنْ لِنُرِیَ الْمَعَالِمَ مِنْ دِینِکَ وَ نُظْهِرَ الْإِصْلَاحَ فِی بِلَادِکَ وَ یَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِکَ وَ یُعْمَلَ بِفَرَائِضِکَ وَ سُنَنِکَ وَ أَحْکَامِکَ فَإِنْ لَمْ تَنْصُرُونَا وَ تُنْصِفُونَا قَوِیَ الظَّلَمَةُ عَلَیْکُمْ وَ عَمِلُوا فِی إِطْفَاءِ نُورِ نَبِیِّکُمْ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا وَ إِلَیْهِ أَنَبْنَا وَ إِلَیْهِ الْمَصِیر».

قُلِ الْحَمْدُ‌لِلَّهِ وَ سَلَامٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ الَّذِینَ اصْطَفَىٰ

٢٨ رمضان المبارک ١۴۴٧

اسامی امضاءکنندگان این نامه به شرح زیر است:

عباس سلیمی، شهریار پرهیزکار، احمد ابوالقاسمی، کریم منصوری، هاشم روغنی، محمدحسین سبزعلی، عباس امام جمعه، محمدحسین سعیدیان، محمد حاجی‌ابوالقاسم، محمدجواد پناهی، مهدی دغاغله، امیرمحمود کاشفی، حسن رضاییان، محمود لطفی‌نیا، علی سیاح گرجی؛ محمدرضا پورزرگری، قاسم رضیعی، علی‌اکبر ملکشاهی، مهدی قره‌شیخلو، منصور قصری‌زاده، حسن ربیعیان، صالح اطهری‌فرد، مسعود سیاح‌گرجی، رحیم خاکی، حسین رستمی، امین پویا، حمید شاکرنژاد، حمیدرضا احمدی‌وفا، قاسم مقدمی، جعفر فردی، سیدکریم موسوی، رضا محمدپور، سیدجواد حسینی، سعید پرویزی، وحید نظریان، کریم دولتی، مسعود نیکدستی، سیدجاسم موسوی، محمدجواد کاشفی، حمیدرضا مقدسی، وحید وکیلی، مهدی غلام‌نژاد، سیدمصطفی حسینی، محمدمهدی بحرالعلوم، حامد ولی‌زاده، سیدمحمد حسینی‌پور، عباس هاشمی، هادی اسفیدانی و...