سروده جدید سید محمد بهشتی شاعر

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما،سید محمد بهشتی شاعر، سروده جدید خود را منتشر کرد.

خلسه‌ای بود که نزدیک اذان آمد و رفت

چشم بستیم و هلال رمضان آمد و رفت

ماهِ بی‌واسطه تا وادی «یا رب» رفتن

ماهِ قدرِ ره صد ساله به یک شب رفتن

تشنه بودیم و پریشان، که تو ما را خواندی

باز سی جرعه از این باده به ما نوشاندی

از کرامات تو، از لطف تو دم زد با ما

نیمه‌شب‌ها که «ابوحمزه» قدم زد با ما

مثل مرداب که در طالع آن ماهی نیست

در بساط دل بی‌طاقت ما آهی نیست

حاجتش پیش عطای تو حقیر است حقیر

کیست پشت در این خانه؟ فقیر است فقیر

ما همانیم که آورده پناهی به علی

بگذر از ما و بیامرز؛ الهی بعلی!

غم اسیری‌ست که در سینه شبی قاتل شد

روزه از بغض فروخوردهٔ ما باطل شد

سیر از جان، همه در بزم جنون آمده‌ایم

روزه‌داریم و به افطاری خون آمده‌ایم

باز اگر تازه شده داغ یتیمانِ علی

اینک این ما و علمداری ایرانِ علی

سوگواریم، ولی مرد نبردیم هنوز

ذوالفقاریم و هماورد نبردیم هنوز

ما که هستیم؟ شهید ابن شهید ابن شهید

دور باد این نَسَب از بیعت امثال یزید

‌می‌فشاریم تو را مثل حبابی در مُشت

صبر کن؛ صبر کن‌ای بزدلِ خنجر از پشت!

پای مگذار در این معرکه؛ تردید مکن

کوه را سنگ‌به‌دست اینهمه تهدید مکن

خون دشمن‌شکنی در رگ ایرانی ماست

گوش کن گوش؛ که هنگام رجزخوانی ماست

ما نمردیم که ویران شود آبادی‌مان

سهم بیگانه شود خانهٔ اجدادی‌مان

حسبنا الله؛ که ما را به کسی کاری نیست

مرد را جز سر زانوی خودش یاری نیست

دورهٔ خامی و افتادگی ما طی شد

تاک خوش‌قامت ما چلّه گرفت و مِی شد

آنچه در ساغر این میکده باقی مانده

همه از لطف ابالفضلی ساقی مانده

مست و بی‌دست اگر مشک به دندان بکشیم

خوشتر از اینکه دمی دست از ایمان بکشیم

ظلم را عاقبتی نیست؛ به قرآن سوگند

فتح با ماست؛ به لبخند شهیدان سوگند

یا ابالغوث! دل خستهٔ ما را دریاب

عیدی ما فرج توست اماما! بشتاب

اشک این قوم تو را خوانده؛ خودت را برسان

تا در این سینه نفس مانده خودت را برسان