دموکراسی آمریکا با وجود ترامپ با تهدید مواجه است

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، به نوشته نشریه هیل، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با رویکردی استبدادی در حال تضعیف دموکراسی آمریکا و نابودی تدریجی آن است.
جیمز پاردیو در مقاله‌ای در نشریه هیل افزود من فکر نمی‌کنم دونالد ترامپ بخاطر اینکه به یک مستبد تبدیل شود، برای ریاست جمهوری رقابت می‌کند. رفتار او کاملا طبیعی است. به نظر می‌رسد او ترجیح می‌دهد در لحظه زندگی کند، به وقایع بجای فکر کردن و برنامه ریزی، همان موقع واکنش نشان می‌دهد. او در دفتر کارش نیز هیچ ظرفیتی برای ارائه یک راهبرد موثر از خود بروز نداده و هیچ صلاحیت سازمانی یا مهارت سیاسی برای دستیابی به دستورکار قانونی اش نداشته است. این شیوه شخصی غالب اوست (به توهین‌های توئیتری اش فکر کنید) و اتکای او به غریزه خام و نپخته اش که به نظر می‌رسد اتفاقات برای او تضمین شده است و او را به سمت خودکامگی پیش می‌برد. بدون توجه به نیت او، ترامپ به راحتی و به تدریج درحال غرق کردن مولفه‌های پایه‌ای دموکراسی آمریکاست.
بحران ها، فرضیه‌های توطئه و دشمنان مشخص برای رهبرانی که به دنبال توجیه کردن طرح‌هایی برای محدود کردن آزادی‌ها و افزایش قدرت ریاست جمهوری هستند، مفید است. امروز، این بیماری همه گیر، رکود اقتصادی همراه آن و تظاهرات‌های گسترده در جستجوی عدالت به ابزاری در دست کسانی تبدیل شده است که می‌خواهد قدرت ملی را در کاخ سفید تحکیم کنند.

قدرت گرفتن استبداد یک الگوی نسبتا ثابت دارد:
-معرفی رهبری مشخص به عنوان تنها گزینه برای حل مشکلات ملی
-فلج کردن نهاد قانونی و پر کردن دولت با یک سری افراد چاپلوس
-حمایت از نخبگان ثروتمند تا زمانیکه دیگر نیازی به آن‌ها نباشد
-سیاسی کردن و کنترل اجرای قوانین، دادگاه ها، ساختار امنیت ملی و بروکراسی حرفه‌ای
-استفاده از منابع دولتی برای ترویج دستورکار سیاسی شخصی این رهبر
-تسلط بر رسانه‌ها
-بی اعتبار کردن یا دستکاری در انتخابات

ترامپ در سه سال و نیم صدمات زیادی به فرهنگ سیاسی ملی وارد آورده و مستمرا کشور را از حاکمیت قانون، نظارت و موازنه و واقعیت عینی در دولت دور کرده است؛ ترامپ دور تا دور خود را با وفادارانی پر کرده است که بسیاری از آن‌ها صلاحیت کمی دارند؛ او با ترکیبی از ترس و وفاداری کورکورانه رهبری می‌کند.

ترامپ در سه و نیم سال قبل صدمات زیادی به فرهنگ سیاسی ملی وارد آورده و مستمرا کشور را از حاکمیت قانون، نظارت و موازنه و واقعیت عینی در دولت دور کرده است. ترامپ دور تا دور خود را با وفادارانی پر کرده است که بسیاری از آن‌ها صلاحیت کمی دارند. او با ترکیبی از ترس و وفاداری کورکورانه رهبری می‌کند. کسانی هم که از او انتقاد کنند حذف شده و تحقیر می‌شوند. مخالفان در سایه در داخل یک بروکراسی محتاطانه افسانه‌ای است که ترامپ و وفادارانش به آن دامن زده اند. این رئیس جمهور با کاهش مالیاتش و کم کردن مقررات، حمایت مالی قابل ملاحظه بسیاری از بازرگانان و نخبگان ثروتمند را از کارزار انتخاباتی اش بدست آورده است.
ویلیام بار دادستان کل آمریکا که به گونه‌ای سخن می‌گوید و رفتار می‌کند که انگار اختیارات رئیس جمهور، مطلق است او مدافع سرسخت رئیس جمهور در درون وزارت دادگستری است. بار که تحقیقات فدرالی و تعقیبات کیفری را فرمان می‌دهد تحقیقات ضد جاسوسی مشروع درباره حمله روسیه به انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ و رابطه بالقوه روسیه را با یکی از کارزار‌های انتخاباتی ریاست جمهوری تضعیف کرد.
ترامپ از همکاری با تحقیقات کنگره در همه بخش‌های ریاست جمهوری اش خودداری کرده است. علاوه بر این، این دادگاه‌ها در دستیابی به احکامی درباره پرونده‌های مرتبط با انکار رئیس جمهور از جمله خودداری او از افشای مالیات و اطلاعات مالی اش کُند بوده اند. اگر رئیس جمهور عملا تحقیقات کنگره را متوقف کند و دادگاه‌ها در پاسخگو قرار دادن رئیس جمهور ناکام باشند، نظام نظارت و توازن آمریکا از بین می‌رود.
ترامپ برای باز کردن مسیرش به شکلی موثر از منابع ملی استفاده کرده است. تحقیقات درباره استیضاح او که به دلیل آراء حزبی در دسامبر شکست خورد نشان داد ترامپ از دلار‌های مالیاتی در تلاش وادار کردن یک رهبر خارجی برای بدنام کردن مخالف سیاسی اش استفاده کرده است.
در جبهه داخل نیز تخصیص منابع فدرالی اغلب مشروط است نه به موارد مشروع بلکه به انتظاراتی که دریافت کننده علنا از ترامپ بابت حمایتش تقدیر می‌کند.
تازه‌ترین و نگران کننده‌ترین مانور استبدادی رئیس جمهور، سیاسی کردن ارتش آمریکا بود. خدا رو شکر، مقامات نظامی ارشد سابق آمریکا علنا از استفاده او از ارتش برای نقض آزادی بیان معترضان صلح جو در خارج از کاخ سفید در اول ژوئن انتقاد کردند. پس از آن، وزیر دفاع و رئیس ستاد مشترک ارتش علنا بر تعهدشان به استفاده قانونی از ارتش آمریکا تاکید کردند.

یک اقدام روشن علیه تلاش ترامپ برای تحکیم قدرتش، تحقیقات مستمر و سرزده مطبوعات رسمی آمریکا درباره اقدامات و تصمیمات دولت است؛ ترامپ از ابتدای کارزار تبلیغاتی اش یک کارزار بی وقفه برای بی اعتبار کردن خروجی رسانه‌هایی به راه انداخته است که او را به چالش کشیده اند.

کارزار بدنام کردن این رسانه‌های حرفه‌ای، فضای دودستگی را در ملت تقویت کرده، اما رسانه‌ها را از تحقیق و پوشش خبری اقدامات دولت و پاسخگو قرار دادن آن‌ها در انظار عموم بازنداشته است. اگر حفاظت از رسانه‌ها نیز از بین برود، دموکراسی نمی‌تواند باقی بماند.
ترامپ پیشتر خود را در موقعیت به چالش کشیدن انتخابات نوامبر درصورت عدم پیروزی قرار داده است او احتمالا هرگونه انتخابات نزدیکی را که به نفع او تمام نشود، رد می‌کند. تنها یک شکست قاطع تضمین می‌کند او به نتیجه انتخابات اعتراض نخواهد کرد.
تهدید استبدادگرایی در آمریکا آنقدر که به نظر می‌رسد بی اهمیت و پوچ نیست. اگر حاکمیت قانون، موازنه و نظارت قانونی و تحقیقات رسانه‌ای از بین برود، دموکراسی شکننده خواهد بود.
در صورتی که کشور به تدریج به سمت حکومت دیکتاتوری پیش رود، دموکراسی کشور به گونه‌ای از بین می‌رود که کسی متوجه روند آن نمی‌شود درست مثل قورباغه‌ای که آرام در قابلمه‌ای گذاشته می‌شود و روی گاز قرار می‌گیرد، گرما باعث فرار این قورباغه نمی‌شود و این امر باعث مرگ او خواهد شد. این فرایند که از سال ۲۰۱۶ شتاب گرفته است قابل تصور بود. اگر ترامپ چهار سال دیگر برای دنبال کردن توهم دولت تک فردی اش فرصت داشته باشد، این فرایند ادامه می‌یابد.